Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τη δεκαετία του '40 και του '50, κατά τη λεγόμενη χρυσή εποχή του Χόλιγουντ, ο Billy Wilder έπαιξε σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της φιγούρας του σύγχρονου αμερικάνικου κινηματογραφικού αντι-ήρωα.

Αυτός ο πολύπλοκος και σύνθετος αντι-ήρωας, ηθικά γκρίζος και αμφίσημος, ήρθε να αντικαταστήσει την πιο αφελή και απλοϊκή εποχή των κλασικών/ρομαντικών ηρώων-αστέρων του βωβού Χόλιγουντ, οι οποίοι άλλωστε έμοιαζαν πλέον ξένοι στην εποχή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο νέος αντι-ήρωας, πιο κατάλληλος να εκφράσει την διάλυση των βεβαιοτήτων της νέας ιστορικής ατμόσφαιρας, λειτούργησε έτσι και σαν ένα είδος αυτοκριτικής απέναντι στην ίδια την escapist λειτουργία του μαζικού χολιγουντιανού θέαματος: δεν υπάρχει διαφυγή από την πραγματικότητα.

Προφανώς, το film noir υπήρξε το είδος-καταλύτης για αυτήν την χολιγουντιανή στροφή προς την μαυρίλα, τον κυνισμό και την απαισιοδοξία, και ο Wilder, μαζί με τον έτερο συνήθη ύποπτο και συν-σεναριογράφο του, Charles Brackett, έφτιαξαν δύο αρχετυπικούς αντι-ήρωες με τον αλκοολικό συγγραφέα του Ray Milland στο The Lost Weekend και τον οπορτουνιστή σεναριογράφο του William Holden στο Sunset Boulevard.

Με έναν τρόπο, βλέπουμε την κρίση της βεβαιότητας (ή και κρίση της αλήθειας αν θέλετε) να εκφράζεται μέσα από τους εκπροσώπους του γραπτού λόγου, δείχνοντας πως υπάρχει κάτι στην ίδια την αναπαράσταση του κόσμου μέσα από την γλώσσα που έχει διαρραγεί στο περιβάλλον του ανεπτυγμένου καπιταλισμού.

Κορύφωση αυτής της δυναμικής είναι και ο τρίτος σπουδαίος αντι-ήρωας του Wilder εκείνης της περιόδου, ο Kirk Douglas του Ace in the Hole.

Ο δημοσιογράφος της ταινίας, ξανά εκπρόσωπος του λόγου ως θεσμού της καπιταλιστικής νεωτερικότητας, είναι κυνικός και αδίστακτος, αλλά το μεγάλο ενδιαφέρον που παρουσιάζει δεν είναι απλώς πως χρησιμοποιεί ανθρώπους και συμβάντα για να πετύχει τους σκοπούς του.

Είναι ότι αποτελεί παράδειγμα ενός νέου τύπου ανθρώπου: όχι απλώς ψεύτη ή απατεώνα (φιγούρες που προϋπήρχαν άλλωστε) αλλά πλαστογράφο, κιβδηλοποιό και παραχαράκτη της ίδιας της πραγματικότητας.

Στο έργο του για τον κινηματογράφο, ο Gilles Deleuze εντοπίζει κάτι αντίστοιχο ως χαρακτηρολογικό κέντρο του μεταπολεμικού σινεμά.

Καθιστώντας αδύνατη την ύπαρξη του "ανθρώπου που λέει την αλήθεια", ο κινηματογράφος μετά τον Β' ΠΠ ανέδειξε τον πλαστογράφο ως κατεξοχήν ήρωά του.

Και ο Chuck Tatum είναι ένας από τους πρώτους και πιο ξεχωριστούς πλαστογράφους της ιστορίας του σινεμά, αφού η ίδια η ουσία των πράξεών του συνίσταται στην διάλυση της διάκρισης ανάμεσα σε αλήθεια και ψέματα, σε πραγματικότητα και αναπαράσταση. Την Παρασκευή 3 Ιουλίου λοιπόν θα δούμε και θα συζητήσουμε το Ace in the Hole του Billy Wilder στον θερινό κινηματογράφο Παναθήναια στα εξάρχεια.

Περισσότερες πληροφορίες, όπως και έξτρα υλικό για την προβολή, αλλά και online εισιτήρια, θα βρείτε εδώ από κάτω στα comments.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους