Η ΤΕΧΝΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ 2 Η ΠΕΡΣΟΝΑ Μήπως δεν αγαπάμε τον άνθρωπο... αλλά τη μάσκα που φοράει; Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν ολόκληρη τη ζωή τους... χωρίς να γνωρίσουν ποτέ τον...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όχι γιατί δεν θέλουν.

Αλλά γιατί από πολύ μικροί έμαθαν ότι για να αγαπηθούν... πρέπει να γίνουν κάποιος άλλος.

Να είναι πιο δυνατοί.

Πιο επιτυχημένοι.

Πιο ευχάριστοι.

Πιο τέλειοι.

Και έτσι... σιγά σιγά... γεννήθηκε η μάσκα. Ο Καρλ Γιουνγκ την ονόμασε Persona.

Οι αρχαίοι Έλληνες την ονόμαζαν πρόσωπο.

Το αρχαίο θέατρο τη φορούσε.

Εμείς... τη φοράμε κάθε μέρα.

Ας φανταστούμε ένα τραπέζι... Σ' ένα ήσυχο περιστύλιο.

Κάτω από τις ελιές.

Γύρω από ένα πέτρινο τραπέζι κάθονται... ο Σωκράτης. Ο Πλάτωνας. Ο Ηράκλειτος. Ο Επίκτητος. Ο Λάο Τσε. Ο Βούδας. Ο Νίτσε. Ο Καρλ Γιουνγκ. Ο Κρισναμούρτι.

Και εμείς... ακούμε. Ο Σωκράτης μιλά πρώτος «Άνθρωπε... λες ότι γνωρίζεις τον εαυτό σου.

Ποιον όμως; Αυτόν που βλέπει ο κόσμος; Ή εκείνον που εμφανίζεται όταν μένεις μόνος μέσα στη σιωπή;» Και τότε όλοι σιωπούν.

Γιατί η ερώτηση είναι δύσκολη. Ο Γιουνγκ παίρνει τον λόγο «Σωκράτη... ο άνθρωπος φορά μια μάσκα.

Την ονόμασα Persona.

Δεν είναι ψέμα.

Είναι η εικόνα που κατασκευάζει για να μπορέσει να ζήσει μέσα στην κοινωνία.

Το πρόβλημα δεν είναι ότι φορά τη μάσκα.

Το πρόβλημα αρχίζει όταν ξεχνά ότι τη φορά.» Ο Πλάτωνας χαμογελά «Μου θυμίζεις το Σπήλαιό μου.

Οι άνθρωποι βλέπουν μόνο σκιές.

Και νομίζουν ότι αυτές είναι η πραγματικότητα.

Έτσι και τώρα.

Βλέπουν μάσκες.

Και νομίζουν ότι γνωρίζουν ανθρώπους.» Η καθημερινή ζωή Σκέψου λίγο.

Πόσες φορές λες... «Είμαι καλά.» ενώ μέσα σου καταρρέεις; Πόσες φορές χαμογελάς... ενώ νιώθεις μόνος; Πόσες φορές συμφωνείς... μόνο και μόνο για να μη σε απορρίψουν; Αυτό είναι η Persona.

Δεν είναι κακία.

Είναι άμυνα. Ο Λάο Τσε Ο Λάο Τσε κοιτάζει ήρεμα όλους τους υπόλοιπους.

Και λέει: «Όταν σταματήσεις να προσπαθείς να φαίνεσαι κάτι... τότε αρχίζεις να γίνεσαι αυτό που είσαι.» Πόσο απλό.

Και πόσο δύσκολο. Ο Βούδας Ο Βούδας συμπληρώνει. «Ο πόνος γεννιέται όταν προσκολλάσαι σε μια εικόνα.

Ακόμη και στην εικόνα που έχεις για τον εαυτό σου.» Και ξαφνικά... η Persona γίνεται φυλακή.

Οι σχέσεις Εδώ όμως αρχίζει το δράμα.

Δύο άνθρωποι γνωρίζονται.

Δεν συναντιούνται όμως δύο ψυχές.

Συναντιούνται... δύο Personas.

Δύο μάσκες.

Ο ένας προσπαθεί να δείξει την καλύτερη εκδοχή του.

Ο άλλος κάνει ακριβώς το ίδιο.

Και οι δύο ερωτεύονται... εικόνες.

Μετά από λίγους μήνες... οι μάσκες κουράζονται. Πέφτουν.

Και τότε ακούγεται η γνωστή φράση. «Άλλαξες...» Όχι.

Ίσως για πρώτη φορά... φανερώθηκες.

Η σύγχρονη ψυχολογία Η ψυχολογία σήμερα λέει ότι όταν ο άνθρωπος ζει πολλά χρόνια μακριά από τον αυθεντικό του εαυτό... γεννιούνται άγχος. Κόπωση.

Εσωτερικό κενό.

Γιατί είναι εξαντλητικό να υποδύεσαι κάποιον που δεν είσαι. Ο Κρισναμούρτι Ο Κρισναμούρτι μιλά ήρεμα. «Η στιγμή που σταματάς να συγκρίνεις τον εαυτό σου με τους άλλους... είναι η στιγμή που αρχίζει η ελευθερία.» Και ίσως... εκείνη ακριβώς τη στιγμή... αρχίζει να πέφτει η Persona. Ο Νίτσε Ο Νίτσε γελά. «Γίνε αυτός που είσαι.» Μία φράση.

Μία ζωή ολόκληρη.

Γιατί τελικά... δεν χρειάζεται να γίνεις κάποιος άλλος.

Χρειάζεται να σταματήσεις να φοβάσαι αυτό που ήδη είσαι.

Ένα προσωπικό βίωμα Κι εγώ, όπως οι περισσότεροι άνθρωποι, πέρασα περιόδους που με απασχολούσε πολύ η γνώμη των άλλων.

Ήθελα να αρέσω.

Να με αποδεχτούν.

Να μη δυσαρεστήσω κανέναν.

Μεγαλώνοντας όμως κατάλαβα κάτι.

Κάθε φορά που φορούσα μια μάσκα για να με αγαπήσουν... απομακρυνόμουν λίγο περισσότερο από τον πραγματικό εαυτό μου.

Και η μεγαλύτερη απώλεια δεν ήταν ότι ίσως δεν με αποδέχονταν οι άλλοι.

Ήταν ότι έχανα την επαφή με εμένα.

Η μεγάλη σύνθεση Ο Σωκράτης λέει: «Γνώθι σαυτόν.» Ο Πλάτωνας απαντά: «Βγες από το Σπήλαιο.» Ο Λάο Τσε ψιθυρίζει: «Άφησε την προσπάθεια να εντυπωσιάσεις.» Ο Βούδας συμπληρώνει: «Μην προσκολλάσαι στην εικόνα.» Ο Κρισναμούρτι λέει: «Παρατήρησε τον εαυτό σου χωρίς να τον κρίνεις.» Ο Νίτσε φωνάζει: «Γίνε αυτός που είσαι.» Και τότε ο Γιουνγκ σηκώνεται και λέει: «Βγάλε την Persona και θα συναντήσεις τον άνθρωπο που έψαχνες μια ζωή.» ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Ίσως η πιο δύσκολη πράξη αγάπης... να μην είναι να βρεις τον κατάλληλο άνθρωπο.

Ίσως η πιο δύσκολη πράξη αγάπης... είναι να τολμήσεις να εμφανιστείς χωρίς μάσκες.

Γιατί μόνο τότε μπορεί ο άλλος να αγαπήσει εσένα.

Όχι την εικόνα σου.

Όχι τον ρόλο σου.

Όχι την Persona σου.

Αλλά εσένα.

Θα ήθελα να κλείσω με μία μόνο ερώτηση.

Αν αύριο ξυπνούσες... και δεν χρειαζόταν να αποδείξεις τίποτα σε κανέναν... ούτε ότι είσαι δυνατός... ούτε επιτυχημένος... ούτε αλάνθαστος... ούτε τέλειος... ποιος θα ήσουν; Ίσως... η απάντηση σε αυτή την ερώτηση... να είναι η αρχή της ελευθερίας.

Η υπογραφή της σειράς «Οι σχέσεις δεν είναι ο προορισμός.

Είναι ο καθρέφτης μέσα στον οποίο γνωρίζουμε τον εαυτό μας.

Και όσο βαθαίνει η αυτογνωσία, τόσο ωριμάζει και η αγάπη. «Σε αυτή τη σειρά δεν αναζητούμε ποιος έχει δίκιο.

Αναζητούμε τι είναι αληθινό για τον άνθρωπο.

Γι' αυτό φέρνουμε σε διάλογο τη φιλοσοφία, την ψυχολογία και την εμπειρία της ζωής. Γιατί, όσο αλλάζουν οι εποχές, τα μεγάλα ανθρώπινα ερωτήματα παραμένουν τα ίδια.»@ολοι

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους