🔶🔸Δεν κοινωνούμε κάθε Κυριακή επειδή είμαστε άξιοι… 🔸Αν ήταν έτσι, τότε οι Εκκλησίες θα έμεναν άδειες και το Άγιο Ποτήριο δεν θα τολμούσε κανείς να το πλησιάσει. 🔸Γιατί ποιος άνθρωπος μπορεί να...

Πλήρες Κείμενο:

🔶🔸Δεν κοινωνούμε κάθε Κυριακή επειδή είμαστε άξιοι… 🔸Αν ήταν έτσι, τότε οι Εκκλησίες θα έμεναν άδειες και το Άγιο Ποτήριο δεν θα τολμούσε κανείς να το πλησιάσει. 🔸Γιατί ποιος άνθρωπος μπορεί να σταθεί μπροστά στον Θεό και να πει πως είναι καθαρός; 🔸Ποιος μπορεί να πει πως δεν έπεσε ποτέ, πως δεν λύγισε, πως δεν αμάρτησε, πως δεν πλήγωσε ή πως δεν πληγώθηκε; 🔸🔶Η Θεία Κοινωνία δεν είναι αμοιβή των τελείων. 🔸Δεν είναι μετάλλιο αρετής. 🔸Δεν είναι δικαίωμα εκείνων που θεωρούν τον εαυτό τους “καλό”. 🔸Η Θεία Κοινωνία είναι έλεος Θεού.

Είναι το άγγιγμα του Χριστού πάνω στην κουρασμένη ψυχή του ανθρώπου. 🔸Είναι δύναμη για εκείνον που παλεύει καθημερινά. 🔸Είναι φως για εκείνον που χάθηκε μέσα στο σκοτάδι. 🔸Είναι ελπίδα για τον απογοητευμένο. 🔸Είναι στήριγμα για εκείνον που λυγίζει. Ο Χριστός γνώριζε πολύ καλά πως είμαστε αδύναμοι.

Γνώριζε τις πτώσεις μας, τους λογισμούς μας, τις πληγές μας, τα λάθη μας, τις στιγμές που Τον ξεχνούμε. 🔸Κι όμως… δεν έκλεισε ποτέ την αγκαλιά Του. 🔸Αντίθετα, συνεχίζει να μας καλεί: «Μετά φόβου Θεού, πίστεως και αγάπης προσέλθετε». Δεν λέει: «Ελάτε μόνο όσοι είστε άγιοι». Δεν λέει: «Ελάτε μόνο όσοι δεν έχετε αμαρτίες». 🔶Μας καλεί όλους.

Τους κουρασμένους.

Τους πονεμένους.

Τους πληγωμένους.

Τους ανθρώπους που πέφτουν, αλλά δεν σταματούν να μετανοούν και να σηκώνονται ξανά. 🔸Γι’ αυτό, όταν αισθάνεσαι ανάξιος, μην απομακρύνεσαι από τον Χριστό.

Η αναξιότητα που συνοδεύεται από ταπείνωση φέρνει τον άνθρωπο πιο κοντά στον Θεό από την ψεύτικη “αξιότητα” που γεννά υπερηφάνεια. 🔸Να φοβάσαι περισσότερο όχι όταν νιώθεις αμαρτωλός… αλλά όταν πάψεις να αισθάνεσαι την ανάγκη του Θεού. 🔸Γιατί τότε η καρδιά σκληραίνει. 🔶Η Θεία Κοινωνία είναι το φάρμακο της αθανασίας. 🔶Είναι η παρουσία του ίδιου του Χριστού μέσα μας. 🔶Είναι η στιγμή που ο ουρανός αγγίζει τη γη και ο άνθρωπος ενώνεται με τον Δημιουργό του. 🔸Και κάθε φορά που πλησιάζουμε με μετάνοια, με δάκρυ, με ταπείνωση, με πίστη, ο Χριστός δεν βλέπει μόνο τις αμαρτίες μας… 🔸Βλέπει και τον αγώνα μας.

Βλέπει την προσπάθειά μας.

Βλέπει την επιθυμία μας να σωθούμε. 🔸Και τότε, σιγά σιγά, η Χάρη Του αρχίζει να αλλάζει την καρδιά. 🔸Να μαλακώνει την ψυχή. 🔸Να θεραπεύει πληγές. 🔸Να δίνει ειρήνη. 🔸Να φωτίζει τον νου. 🔸Να κάνει τον άνθρωπο λίγο περισσότερο άνθρωπο και λίγο πιο κοντά στον Θεό. 🔶Γι’ αυτό δεν κοινωνούμε επειδή είμαστε άξιοι.

Κοινωνούμε για να μπορέσουμε, με το έλεος και τη Χάρη του Θεού, κάποτε να γίνουμε.»‼️ † π. Δημήτριος Αργύρης Πρωτοπρεσβύτερος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους