Λένε ότι πρέπει να περιμένουμε να κατασταλάξει η σκέψη, η αίσθηση και η ενέργεια των συμβάντων πριν γράψουμε για αυτά. Μπα;! Κι από πότε πρέπει κάνουμε ό,τι συνιστάται; Είμαστε εδώ για να σπάμε τους...

Πλήρες Κείμενο:

Λένε ότι πρέπει να περιμένουμε να κατασταλάξει η σκέψη, η αίσθηση και η ενέργεια των συμβάντων πριν γράψουμε για αυτά. Μπα;! Κι από πότε πρέπει κάνουμε ό,τι συνιστάται; Είμαστε εδώ για να σπάμε τους κανόνες, να φτιάχνουμε καλούπια εκ νέου, που ταιριάζουν στην ιδιοσυγκρασία και την προσωπικότητά μας.

Γι’ αυτό κι εγώ, θα κάνω όπως νιώθω.

Θα τολμήσω, όπως ο Άλκης, ο κεντρικός ήρωας στη νουβέλα «Λευκό Χαρτί» της Χριστίνας Πομόνη Christina Pomoni, από τις εκδόσεις Συρτάρι Εκδόσεις Συρτάρι - Syrtari Publications.

Δεν θα αποκαλύψω την πλοκή ή την ιδιαιτερότητα του ήρωα.

Αυτό που θα μοιραστώ όμως είναι ότι η Πομόνη, με λόγο στακάτο, άμεσο, χωρίς περιστροφές, μιλάει εκ βαθέων, για τα ανθρώπινα που χρειάζονται guts - όπως λένε και στο χωριό μου – να ειπωθούν.

Αντέχει να βλέπει τον εσωτερικό της καθρέφτη, το έχει αποφασίσει – γνωστό μονοπάτι και ταυτίστηκα το ομολογώ – θα περπατήσει σε αναμμένα κάρβουνα για να περάσει απέναντι, να αναζητήσει, να συναντήσει εαυτό και να σφυρηλατήσει ταυτότητα.

Κι αν εσείς ξέρετε εύκολο τρόπο, πείτε μας να τον μάθουμε κι εμείς.

Μα θαρρώ θα ξεγελαστούμε όλοι αν διαλέξουμε το εύκολο μονοπάτι, το ρηχό νερό, το απαλό χαλί…Τον εαυτό του, μόνο στα δύσκολα τον ανακαλύπτει ο άνθρωπος κι εκεί είναι η μαεστρία.

Θέλει τέχνη η ζωή, η αγάπη, η φιλία, η δημιουργία.

Κι όπως φαίνεται, η συγγραφέας Χριστίνα Πομόνη, την κατέχει καλά αυτή την τέχνη. Ένα μόνο πριν κλείσω: Άλκη, μαζί σου! #λευκόχαρτί #εκδόσειςσυρτάρι #ελληνικήλογοτεχνία #νουβέλα

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους