Θεολογικός στοχασμός Νούνη #01.29.06.26 Σκέψεις σε λεχθέντα και γραφθέντα του Αποστόλου Παύλου Το «ως μηδὲν ἔχοντες» ρηθέν του Αποστόλου Παύλου δ ε ν αποτελεί εξύμνηση της υλικής φτώχειας αυτής καθ...

Πλήρες Κείμενο:

Θεολογικός στοχασμός Νούνη #01.29.06.26 Σκέψεις σε λεχθέντα και γραφθέντα του Αποστόλου Παύλου Το «ως μηδὲν ἔχοντες» ρηθέν του Αποστόλου Παύλου δ ε ν αποτελεί εξύμνηση της υλικής φτώχειας αυτής καθ'αυτής, αλλά μία ουσιώδη έκφραση ελευθερίας από τις υλικές συνεξαρτήσεις και δη την ιδιοκτησιακή αυταπάτη του Εγώ που καλλιεργεί την κτητική απληστία, δίδει νόημα στην ακτημοσύνη.

Ο άνθρωπος, θεϊστής ή/και άθεος, γνωστικός ή/και αγνωστικιστής, ορθόδοξος ή/και ετερόδοξος ή/και ετερόθρησκος, δεν είναι ο πραγματικός κύριος και αφέντης κανενός, μα κανενός υλικού πράγματος, καθότι όλα όσα κατέχουν οι άνθρωποι είναι δώρα, ευλογίες και παρακαταθήκες του Θεού, άχρι καιρού.

Το ρηθέν τα «πάντα κατέχοντες» δεν σημαίνει απόλυτη κυριαρχία και εξουσιαστική μανία επάνω στον κόσμο, αλλά (συν)μετοχή ή/και μέθεξη αν θέλετε στην αγιοπνευματική και χαρισματική πληρότητα της δόξας του αναστάντος Θεανθρώπου Ιησού Χριστού.

Όποιος γνωρίζει και σχετίζεται ερωτικά με τον αληθή τριαδικό Θεό, εικάζω, υποθέτω, έχω την υποψία, ότι δεν χρειάζεται να κατακτήσει τον κόσμο ούτε να αποκτήσει του κόσμου τα υλικά αγαθά, ώστε να γεμίσει το υπαρξιακό οντολογικό αδιέξοδο και τραύμα του, γιατί προφανώς ο μανιώδης εραστής και φίλος του Θεού, βρήκε ήδη από την σήμερον το υπέρ παν νόημα της ζωής με αιώνια προοπτική.

Η αληθινή κατοχή δεν είναι η συσσώρευση υλικών αγαθών, αλλά η κοινωνία με το κτιστό-Άκτιστο Πρόσωπο του Υιού του Ανθρώπου.

Γι' αυτό το λόγο ο Απόστολος των Εθνών Παύλος θεωρώ ότι αποδομεί και ανατρέπει μεθοδικά κάθε εγκόσμια υλιστική λογική: Αφού, ένας φτωχός μπορεί να είναι πλουσιότερος ένδον από τον φαινομενικά πλούσιο, ένας κατά τα φαινόμενα αδύναμος να είναι ισχυρότερος από τον υποτίθεται ισχυρό και ο άνθρωπος που δεν διεκδικεί σχεδόν τίποτε για τον εαυτό του να είναι εκείνος που, μέσα στη χάρη του Θεού, τα «πάντα κατέχει», διότι, «τὰ πάντα ὑμῶν... ὑμεῖς δὲ Χριστοῦ, Χριστὸς δὲ Θεοῦ». Αυτή νομίζω είναι και η ουσία της θεολογικής σκέψεως του Αποστόλου Παύλου.

Και αυτό είναι ελπιδοφόρο, ενθαρρυντικό και αισιόδοξο για όσους βιώνουν εκ γενετής την απόλυτη ακτημοσύνη και είναι απελεύθεροι σαν πουλάκια επί της γης.

Απορίας άξιον: για ποιον λόγο ορισμένοι κύκλοι, κατακρίνουν και κατηγορούν τόσους αιώνες μετά τον Απόστολο Παύλο; Προφανώς και αναντίρρητα παραμένει αμείλικτα η απορία μέσα μου για πολλά χρόνια, είμαι σχεδόν εμμονικά βέβαιος πλέον, ότι δεν έχουν αξιολογήσει ορθά τα δημόσια λεχθέντα, γραφθέντα και πραχθέντα του, δεν μιλώ για το γράμμα αλλά για το πνεύμα του, για αυτό και το πνεύμα όσων κατακρίνουν εμπαθώς τον Απόστολο Παύλο δεν έχει καμμιά σχέση με το Πνεύμα της Αληθείας, και προβάλλουν σωρηδόν αυθαίρετα υποκειμενικά συμπεράσματα "κατά γράμμα" του Εγώ και της σκιάς τους καθώς και τα πυρηνικά απόβλητα της ματαιοδοξίας και ζηλοφθονίας της εκάστοτε και εκασταχού αγέλης τους. Του Παναγιώτη Νούνη

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους