Η Προσωπικότητα του Αγίου Πνεύματος «Χρειάζεται να συνειδητοποιήσουμε ότι το Άγιο Πνεύμα, το οποίο είναι τόσο πραγματικό πρόσωπο όσο και ο Θεός είναι πρόσωπο, περπατά ανάμεσα σε αυτούς τους χώρους...

Πλήρες Κείμενο:

Η Προσωπικότητα του Αγίου Πνεύματος «Χρειάζεται να συνειδητοποιήσουμε ότι το Άγιο Πνεύμα, το οποίο είναι τόσο πραγματικό πρόσωπο όσο και ο Θεός είναι πρόσωπο, περπατά ανάμεσα σε αυτούς τους χώρους.» Ellen G. White, Manuscript 66, 1899 (Ομιλία προς τους μαθητές της Σχολής Avondale)· Evangelism, σ. 616 Η παραπάνω δήλωση αποτελεί ίσως το σημαντικότερο επιχείρημα που χρησιμοποιούν οι υποστηρικτές του Τριαδικού δόγματος για να αποδείξουν ότι το Άγιο Πνεύμα είναι ένα συναιώνιο και ισότιμο Πρόσωπο μέσα σε μία τριαδική Θεότητα.

Υποστηρίζουν ότι η δήλωση αυτή αποδεικνύει πέρα από κάθε αμφιβολία πως το Άγιο Πνεύμα είναι ένα κυριολεκτικό πρόσωπο που «περπατούσε» στους χώρους της Σχολής Avondale.

Ωστόσο, όταν διαβαστεί το πλήρες πρωτότυπο κείμενο μέσα στο φυσικό του πλαίσιο, γίνεται φανερό ότι η δήλωση αναφέρεται στον ίδιο τον Κύριο Ιησού Χριστό και όχι σε ένα ξεχωριστό τρίτο θεϊκό Πρόσωπο.

Η παράθεση που δημοσιεύθηκε στο βιβλίο Evangelism αποτελεί αποσπασματική επεξεργασία, η οποία, σύμφωνα με τον συγγραφέα, προσαρμόστηκε ώστε να εξυπηρετήσει τη θεολογική κατεύθυνση των συντακτών του βιβλίου.

Αξίζει να θυμόμαστε ότι το βιβλίο Evangelism δεν γράφτηκε από την ίδια την Ellen G. White.

Πρόκειται για συλλογή αποσπασμάτων που εκδόθηκε μετά τον θάνατό της.

Ακόμη και οι υπότιτλοι δεν προέρχονται από την ίδια.

Προστέθηκαν από τους Leroy Edwin Froom, Roy Allan Anderson και Louise C. Kleuser.

Σύμφωνα με τον συγγραφέα, ακόμη και η λέξη «Trinity» («Τριάδα») χρησιμοποιήθηκε στους τίτλους με σκοπό να επηρεάσει τον αναγνώστη.

Με την ενθάρρυνση του W. H. Branson, οι συντάκτες, κατά την άποψη του συγγραφέα, επέλεξαν προσεκτικά και απέσπασαν συγκεκριμένες φράσεις από τα χειρόγραφα της Ellen White, ώστε να δημιουργείται η εντύπωση ότι εκείνη δίδασκε το Τριαδικό δόγμα.

Η εργασία αυτή πραγματοποιήθηκε το 1946.

Ο συγγραφέας θεωρεί ότι υπάρχουν αρκετές ακόμη παρόμοιες περιπτώσεις αποσπασματικών παραθέσεων.

Ας εξετάσουμε λοιπόν το πλήρες πλαίσιο.

Πριν από τη γνωστή πρόταση, το χειρόγραφο αναφέρει: «Ο Κύριος μας λέει αυτό (ότι πρέπει να παρουσιάσουμε τα σώματά μας ως ζωντανή θυσία), επειδή γνωρίζει ότι είναι για το καλό μας.

Επιθυμεί να υψώσει γύρω μας ένα προστατευτικό τείχος, ώστε να μας φυλάξει από την παράβαση, για να μπορέσει να μας χαρίσει πλούσια τις ευλογίες και την αγάπη Του.

Για τον λόγο αυτό ιδρύσαμε αυτή τη σχολή εδώ. Ο Κύριος μάς υπέδειξε ότι αυτό ήταν το μέρος όπου έπρεπε να εγκατασταθεί και έχουμε κάθε λόγο να πιστεύουμε ότι βρισκόμαστε στο σωστό μέρος.

Συγκεντρωθήκαμε εδώ ως σχολή και χρειάζεται να συνειδητοποιήσουμε ότι το Άγιο Πνεύμα, το οποίο είναι τόσο πραγματικό πρόσωπο όσο και ο Θεός είναι πρόσωπο, περπατά ανάμεσα σε αυτούς τους χώρους, αόρατο στα ανθρώπινα μάτια· ότι ο Κύριος ο Θεός είναι ο φύλακας και βοηθός μας.

Ακούει κάθε λέξη που λέμε και γνωρίζει κάθε σκέψη της καρδιάς.» Ellen G. White, Manuscript 66, 1899, σελ. 4 (Ομιλία της 15ης Απριλίου 1899) Αν συγκρίνουμε το πλήρες αυτό απόσπασμα με εκείνο που παρατίθεται στο Evangelism, διαπιστώνουμε ότι η πρόταση έχει αποκοπεί από το φυσικό της πλαίσιο.

Έτσι, σύμφωνα με τον συγγραφέα, δημιουργείται ένα νόημα διαφορετικό από εκείνο που σκόπευε να μεταδώσει η Ellen White.

Η ίδια είχε προειδοποιήσει: «Υπάρχουν πολλοί που ερμηνεύουν όσα γράφω υπό το φως των προκατασκευασμένων απόψεών τους.

Γνωρίζετε τι σημαίνει αυτό.

Το αναπόφευκτο αποτέλεσμα είναι η διαίρεση στην κατανόηση και η ποικιλία απόψεων.» Selected Messages, Βιβλίο 3, σελ. 79 Και επίσης: «Υπάρχουν ορισμένοι που, αφού αποδεχθούν εσφαλμένες θεωρίες, προσπαθούν να τις στηρίξουν συλλέγοντας από τα γραπτά μου δηλώσεις αλήθειας, τις οποίες χρησιμοποιούν αποκομμένες από το φυσικό τους πλαίσιο και διαστρεβλωμένες μέσω της σύνδεσής τους με την πλάνη.

Έτσι, οι σπόροι της αίρεσης, που βλαστάνουν και αναπτύσσονται γρήγορα, περιβάλλονται από πολύτιμα φυτά αλήθειας, και με αυτόν τον τρόπο καταβάλλεται ισχυρή προσπάθεια να αποδειχθεί η γνησιότητα των νόθων φυτών.» This Day With God, σελ. 126 Το πλήρες πλαίσιο της ομιλίας αποκαλύπτει ξεκάθαρα ότι: «Ο δε Κύριος είναι το Πνεύμα.» Β΄ Κορινθίους 3:17 Αναλύοντας το συγκεκριμένο απόσπασμα, πρέπει να αναρωτηθούμε: Ποιο ήταν το μάθημα που ήθελε η Ellen White να δώσει στους μαθητές; Ήταν άραγε μία θεολογική διδασκαλία για τη φύση του Αγίου Πνεύματος; Η απάντηση είναι όχι.

Η ομιλία περιλαμβάνει μία σειρά από πρακτικές διδασκαλίες: οι μαθητές έπρεπε να αφιερωθούν ολοκληρωτικά στον Χριστό, ο Θεός ήθελε να τους προστατεύσει από την αμαρτία, γι' αυτό ιδρύθηκε η σχολή, ο Κύριος είχε υποδείξει τον συγκεκριμένο τόπο, οι μαθητές έπρεπε να συνειδητοποιούν ότι ο Θεός ήταν παρών ανάμεσά τους, ο Κύριος άκουγε κάθε τους λόγο και γνώριζε κάθε τους σκέψη, συνεπώς όφειλαν να προσέχουν τον τρόπο που μιλούσαν και σκέφτονταν.

Το μήνυμα λοιπόν δεν ήταν μία δογματική ανάλυση της φύσεως του Αγίου Πνεύματος αλλά μία υπενθύμιση της αόρατης παρουσίας του Χριστού ανάμεσα στους μαθητές.

Παράλληλες δηλώσεις της Ellen G. White Η ίδια γράφει: «Ο Χριστός περπατά αόρατος στους δρόμους μας.

Με μηνύματα ελέους έρχεται στα σπίτια μας.

Με όλους όσοι επιδιώκουν να υπηρετήσουν στο όνομά Του, περιμένει να συνεργαστεί.

Βρίσκεται ανάμεσά μας για να θεραπεύσει και να ευλογήσει, εάν Τον δεχθούμε.» The Ministry of Healing, σελ. 107 Και αλλού: «Να θυμάσαι ότι ο Ιησούς βρίσκεται δίπλα σου όπου κι αν πηγαίνεις, παρατηρώντας τις πράξεις σου και ακούγοντας τα λόγια σου.» The Youth's Instructor, 4 Φεβρουαρίου 1897 Εδώ η Ellen White χρησιμοποιεί συνεχώς την αντωνυμία «Αυτός» και όχι «Αυτοί», γεγονός που δείχνει ότι αναφέρεται σε ένα μόνο Πρόσωπο, δηλαδή στον ίδιο τον Κύριο.

Επίσης γράφει: «Ο Κύριος Ιησούς, που στέκεται δίπλα στον βιβλιοευαγγελιστή και περπατά μαζί του, είναι ο κύριος εργάτης.

Αν αναγνωρίσουμε ότι ο Χριστός είναι Εκείνος που βρίσκεται μαζί μας για να προετοιμάσει τον δρόμο, τότε το Άγιο Πνεύμα που βρίσκεται στο πλευρό μας θα δημιουργήσει τις απαραίτητες εντυπώσεις.» Colporteur Ministry, σελ. 107 Παρατηρούμε ότι η Ellen White παρουσιάζει τον Χριστό ως Εκείνον που περπατά δίπλα στους εργάτες Του, ενώ το Άγιο Πνεύμα παρουσιάζεται ως το μέσο μέσω του οποίου ο Χριστός εργάζεται στις καρδιές.

Ακόμη γράφει: «Το ότι ο Χριστός θα φανερωνόταν στους μαθητές Του και όμως θα παρέμενε αόρατος για τον κόσμο ήταν μυστήριο για αυτούς... Δεν μπορούσαν να κατανοήσουν ότι μπορούσαν να έχουν την παρουσία του Χριστού μαζί τους και όμως Εκείνος να είναι αόρατος για τον κόσμο.

Δεν καταλάβαιναν το νόημα μιας πνευματικής παρουσίας.» The Southern Work, 13 Σεπτεμβρίου 1898 Και επίσης: «Πόσο λίγοι συνειδητοποιούν ότι ο ΙΗΣΟΥΣ, ΑΟΡΑΤΟΣ, ΠΕΡΠΑΤΑ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥΣ!» Manuscript Releases, τόμ. 14, σελ. 125 Ακόμη: «Δια του Πνεύματος, ο Πατέρας και ο Υιός θα έρθουν και θα κατοικήσουν μέσα σας.» Bible Echo, 15 Ιανουαρίου 1893 Και: «Ο ανθρώπινος εργάτης κηρύττει τον λόγο, ενώ ο ΚΥΡΙΟΣ ΙΗΣΟΥΣ, Η ΑΟΡΑΤΗ ΔΥΝΑΜΗ, ΔΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΤΟΥ καθιστά τον λόγο αποτελεσματικό και ισχυρό.» Letter 105, 1900 · Selected Messages, τόμ. 2, σελ. 18 Τέλος, γράφει: «Να θυμάσαι τα λόγια του Χριστού... ότι Εκείνος (ο Χριστός) είναι μία αόρατη παρουσία στο πρόσωπο του Αγίου Πνεύματος.» Letter 124, 7 Μαρτίου 1897 · Daughters of God, σελ. 185 Μαρτυρίες που ενισχύουν την ίδια κατανόηση Μαρτυρία του Αρείου Ο Άρειος δίδασκε ότι υπάρχει ένας Θεός, ο Πατέρας, και ένας μονογενής Υιός που γεννήθηκε από τον Πατέρα πριν από κάθε δημιουργία. Το Άγιο Πνεύμα θεωρούνταν η δύναμη και η ενέργεια του Θεού που ενεργεί μέσω του Υιού και όχι ένα τρίτο συναιώνιο Πρόσωπο ίσο με τον Πατέρα και τον Υιό.

Μαρτυρία του Ουλφίλα Ο Ουλφίλας, συνεχίζοντας τη θεολογική παράδοση του Αρείου, δίδασκε ότι ο Πατέρας είναι ο μόνος υπέρτατος Θεός, ο Υιός υποτάσσεται στον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα ενεργεί ως το Πνεύμα του Θεού και του Χριστού στην Εκκλησία.

Μαρτυρία του Ισαάκ Νεύτωνα Ο Ισαάκ Νεύτων απέρριπτε το μεταγενέστερο τριαδικό δόγμα της Νίκαιας και θεωρούσε ότι η Αγία Γραφή παρουσιάζει τον Πατέρα ως τον μόνο αληθινό Θεό και τον Ιησού Χριστό ως τον μονογενή Υιό Του.

Στα θεολογικά του έργα δεν παρουσιάζει το Άγιο Πνεύμα ως ανεξάρτητο τρίτο θεϊκό Πρόσωπο, αλλά ως τη θεία παρουσία και ενέργεια του Θεού.

Μαρτυρία του Αλεξάνδρου Χίσλοπ Ο Αλέξανδρος Χίσλοπ, στο έργο «Οι Δύο Βαβυλώνες», υποστήριξε ότι οι τριαδικές αντιλήψεις είχαν προχριστιανικά παράλληλα στις ειδωλολατρικές θρησκείες της Βαβυλώνας και διαδόθηκαν αργότερα στον εκκλησιαστικό χώρο μέσω της αποστασίας.

Κατά την άποψή του, η αποστολική πίστη ήταν απλούστερη και επικεντρωνόταν στον Πατέρα και τον Υιό.

Μαρτυρία των Πρωτοπόρων Αντβεντιστών της Έβδομης Ημέρας Οι πρώτοι Αντβεντιστές, όπως ο Ιάκωβος Γουάιτ, ο Τζόζεφ Μπέιτς, ο Ιωάννης Ν. Άντριους και ο Ουράια Σμιθ, δεν αποδέχονταν το μεταγενέστερο τριαδικό δόγμα.

Δίδασκαν ότι υπάρχει ένας Θεός, ο Πατέρας, και ο μονογενής Υιός Του, ενώ το Άγιο Πνεύμα είναι η παρουσία, η δύναμη και η ενέργεια του Θεού και του Χριστού που εργάζεται στις καρδιές των πιστών. Με σαφήνεια και πεποίθηση, Πάστορας Δημήτριος Μεγάλος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους