Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Από τη Βουλή-Καφενείο, στο Σχολείο-Καρνάβαλο: Η ρίζα του τριτοκοσμικού κράτους Έγραψα προηγουμένως για Το Τριτοκοσμικό Κράτος των εκκρεμοτήτων με αφορμή μια ανάρτηση της ACCEPT ΛΟΑΤΚΙ Κύπρου.

Πριν από 9 χρόνια, μια επιδραστική ακαδημαϊκός (Zelia Gregoriou) αποτύπωσε με τον πιο γλαφυρό τρόπο την απόλυτη υποκρισία του κυπριακού εκπαιδευτικού συστήματος κατά τη διάρκεια μιας τελετής αποφοίτησης.

Σήμερα, το κείμενό της παραμένει τρομακτικά επίκαιρο και συνδέεται με την προηγούμενη ανάρτηση.

Γιατί έστω έμμεσα απαντά στο γιατί η Βουλή μας θυμίζει συχνά καφενείο και γιατί οι θεσμοί μας λειτουργούν με όρους παρασκηνίου και ευνοιοκρατίας.

Γιατί έτσι εκπαιδευτήκαμε από παιδιά.

Αν διαβάσετε προσεκτικά το κείμενο της Ζέλειας Γρηγορίου, η απάντηση που θα πάρετε, (σύμφωνα με τη δική μου ερμηνεία, δεν λέω ότι εννοεί ή υπονοεί αυτό η γράφουσα) είναι ότι το σύστημα μας έμαθε από νωρίς να στήνουμε 'καρναβάλους αριστείας' για τους λίγους και τους εκλεκτούς.

Μας έμαθε να εργαλειοποιούμε τους απλούς, καθημερινούς ανθρώπους απλώς για να χειροκροτούν τους 'γαλαζοαίματους' παράγοντες που κάθονται στην πρώτη σειρά.

Αυτοί οι απλοί καθημερινοί άνθρωποι στο παράδειγμα της αλλά και τα παιδιά τους (αυτά 'του Β, του Γ και του Δ') είναι και η κάθε νομοθεσία για το καλό του απλού ανθρώπου και την κοινωνική πρόοδο και ευημερία.

Γράφει η Ζέλεια ότι ‘Αντί η αποφοίτηση να είναι ένα χάδι, μια γιορτή χαράς και ισότητας για κάθε έφηβο που ολοκληρώνει έναν κύκλο ζωής, μετατρέπεται σε μια ελιτίστικη παράσταση επίδειξης ισχύος και εξουσίας’. Και συμπληρώνω ότι αντί το νομοθετικό έργο να είναι μια αγαστή διαδικασία η οποία παράγει δίκαιο, προστατεύει τα δικαιώματα των πολιτών και οδηγεί την κοινωνία μπροστά, στην πραγματικότητα είναι ένα ακόμη πεδίο μικροπολιτικής σκοπιμότητας, επίδειξης ισχύος και λαϊκισμού για τις κάμερες.

Αυτή η ελιτίστικη/άνιση κουλτούρα, που διαχωρίζει τους πολίτες σε 'προνομιούχους' και 'κομπάρσους', είναι η ίδια κουλτούρα που συντηρεί τη θεσμική σαπίλα που βλέπουμε σήμερα παντού γύρω μας. Το Παρατηρητήριο Θεσμών & Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δεν θα ασχολείται με τα ‘μεγάλα σκάνδαλα’ της επικαιρότητας.

Θα στρέψει το μικροσκόπιό του σε αυτές τις βαθιές, καθημερινές θεσμικές παθογένειες που υποτιμούν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια από τα πρώτα μας βήματα.

Αξίζει να ξαναδιαβαστεί η ανάρτηση.

Γιατί η αλλαγή της κοινωνίας ξεκινά από την αποδόμηση των μύθων της εξουσίας. (Ακολουθεί το κείμενο της ακαδημαϊκού)

------------------------------------------------------------ Στέλνουν σας καθημερινά τα παιδιά τους: σασμένα, λουμένα, κυρίως καλοκουρδισμένα: τους λένε πόσο σημαντικό είναι το σχολείο, τους λένε να μάθουν γράμματα, τους λένε να σέβονται τους καθηγητές τους, πρήζουν τους τα και στέλνουν τα ιδιαίτερα να μάθουν πέντε πράματα για μην ζερώσουν στο διαγώνισμα που κάνετε και εξετάζει γνώση που δεν διδάξατε στα δικά τους παιδιά αλλά μόνο στα παιδιά που τα πιάνουν στον αέρα.

Υπογράφουν ό,τι χαρτολόι τους στείλετε.

Δεν νακατώνουνται μεσ' τα πόδκια σας όπως οι γαλαζοαίματοι του συνδέσμου γονέων.

Δεν θεωρούν ότι έχουν δικαίωμα να αμφισβητήσουν τις μεθόδους σας ή το περιεχόμενο που διδάσκετε.

Έρχονται στα teacher parent conferences να σας ακούουν να λέτε ότι το μωρό τους είναι "αδιάβαστος", "αφαιρείται", "δεν το έχει". Μετά από τρία χρόνια έρχεται η ώρα της αποφοίτησης.

Ενώ η ώρα έναρξης είναι 7.30 μμ τους λέτε να πουν των γονιών τους ότι εν στες 7.00 για να έρθουν πιο νωρίς τζαι να είναι όλα στημένα έτοιμα όταν θα έρτουν οι επισημοι: οι δημάρχοι, οι εφορίες, οι ΣΠΕ, οι τράπεζες, οι σύνδεσμοι γαλαζοαίματοι, οι οέλμεκ, οι παπάδες με τα χρυσοκέντητα ράσα και τους χαρτοφύλακες με τα σύνεργα.

Κάθονται φρόνιμα και ανέχονται τους επίσημους να κάμνουν αππώματα, φιλοφρονήσεις, έναν καρνάβαλλο.

Ξεκινάτε με δέηση και αγιασμό.

Μιλούν οι επίσημοι.

Διαβάζετε τα ονόματα των πρωτευσάντων και μετά των αριστευσάντων (να μην τα ισοπεδώνουμε όλα, άλλο πρωτεύσας άλλο άριστος.

Η αριστεία δεν πρέπει να ξεπαρθενεύεται.) Διαβάζετε τα ονόματα των αριστευσάντων ανά τμήμα με σειρά επιτυχίας, πρώτα ο 19, 580 και μετά ο 19, 575 (η αριστεία προϋποθέτει ιεράρχηση, κατανομή, εξατομίκευση, ακρίβεια, μέτρημα και, κυρίως, συμμετοχή στην επιτέλεση της παράστασης του μύθου της). Μετά τρώτε μιαν ολόκληρη fucking ώρα να τιμήσετε βραβευθέντες και χορηγούς βραβείων.

Περνούν μπροστά μας οι ίδιοι επίσημοι και τα ίδια πέντε κοπελλούθκια που βραβεύονται ξανά και ξανά από δέκα διαφορετικούς σπόνσορες για "καλύτερο γενικό βαθμό στις τελικές εξετάσεις (και ήθος)", "καλύτερο γενικό βαθμό (και ήθος) κατά τα τρία χρόνια φοίτησης", "καλύτερο βαθμό (και ήθος) στα ελληνικά", "καλύτερο βαθμό (και ήθος)στα Μαθηματικά και ... τα Φυσικά". Για ποικιλία βραβεύετε και πεντέξι για καλλιτεχνικά και κοινωνική προσφορά.

Τα παιδιά τους δεν βραβεύονται.

Δεν είναι βραβεύσιμα.

Είναι οι γονείς των μέτριων και των αδύνατων.

Τα μωρά τους είναι του Β, του Γ, του Δ. Συμμετέχουν στη γιορτή αποφοίτησης ως ακροατήριο στον καρνάβαλλο της αριστείας.

Ήθελα να ξέρω, τούτους τους γονιούς δεν τους αντρέπεστε? να τους εργαλειοποιείτε για μια παράσταση που δεν τους αφορά και που απέκλεισε de jure και de facto τα δικά τους παιδιά? Η αποφοίτηση δεν έπρεπε είναι lap dance των παραγόντων και του καθηγητικού συλλόγου με "τους/τις" αρίστους.

Η αποφοίτηση ανήκει ισότιμα σε όλα τα παιδιά και όλους τους γονείς.

Έπρεπε να 'ναι μια γιορτή χαράς.

Μια γιορτή για τη διαβατήρια τελετή της εφηβείας.

Ένας αποχαιρετισμός, ένα χάδι.

Μια δέηση στην εμπειρία, στη γνώση, στον πειραματισμό.

Μια τελετή αποφοίτησης εφήβων έπρεπε να 'χει και λίγο χιούμορ.

Δεν το έχετε.

Ούτε την αντροπή.

Ούτε την έμπνευση.

Είστε απίστευτα νεκροφιλικοί.

Όσον τζ' άντεξά σας για δύο και μισή ώρες. Λυπούμαι την κόρη μου που έπρεπε να σας αντέξει τρεις αιώνες. Farewel

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους