Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δεν πάνε πάνω από 2 μήνες όταν έκανα παραπομπή σε 2 διατροφολόγους έναν υποψήφιο ασκούμενό μου.

Είχε έρθει σε εμένα από το γατρεντερολόγο του για άσκηση αλλά είχα τους σοβαρούς λόγους μου πριν ξεκινήσει μαζί μου ~πρώτα~ να δει έναν καλό διατροφολόγο.

Του πρότεινα 2 διαφορετικούς ανθρώπους. "Και οι δύο είναι εξαιρετικές επιστήμονες" του είπα. "Η μία έχει και Διδακτορικό σχετικό με το πρόβλημά σου και η άλλη μεταπτυχιακό στην Κλινική Διατροφή"...Δεν του είπα πως η δεύτερη είναι, επιπλέον, σκέτη έμπνευση.

Μίλησε και με τις δύο...Πλήρωσε από μια επίσκεψη για αξιολόγηση και εκπόνηση διαιτολογίου και με τις δύο! Έμεινε, και πίνει νερό στ' όνομά της, με τη δεύτερη. "'Εχει έναν μαγικό τρόπο να με εμπνέει και να με καθοδηγεί" μου είπε... Πιστεύω βαθύτατα πως οι άνθρωποι δεν εμπιστεύονται απαραίτητα εκείνον που "ξέρει τα περισσότερα". Εμπιστεύονται και αφήνονται στη φροντίδα εκείνου που νοιάζεται με ειλικρίνεια για εκείνους! Και κάτι ακόμη: εμπιστεύονται εκείνον που είναι διατεθειμένος να αλλάξει άποψη όταν η γνώση τον οδηγήσει αλλού.

Εκείνον που είναι έτοιμος να γκρεμίσει τα τοίχη των πεποιθήσεών του όταν πρόκειτα για τη φροντίδα του ασθενή του.

Είναι τεράστιο προσόν η τέχνη τόσο του αυτοσαρκασμού όσο και της αυτοαναίρεσης όταν οι περιστάσεις το καλούν! Και αυτό, κατά τη γνώμη μου, είναι η ουσία της επιστήμης.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους