Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μερικές φορές πραγματικά απολαμβάνω τα σχόλια κάποιων... Βγάζω ένα βίντεο στο οποίο εξετάζω μια γλωσσολογική υπόθεση για τη σχέση της Ομηρικής Ελληνικής με τα Εβραϊκά.

Συμπέρασμα: «Η Μοσάντ τη χρηματοδοτεί.» Αναλύω πώς ο Χριστιανισμός, ως ιστορικό φαινόμενο, επηρεάστηκε βαθιά από τον Ελληνικό Πολιτισμό και τη Φιλοσοφία.

Συμπέρασμα: «Την πληρώνει η Αρχιεπισκοπή.» Λέω ότι δεν μισώ κανέναν λαό, ότι άλλο οι άνθρωποι και άλλο οι πολιτικές ή οι θρησκευτικές σκοπιμότητες.

Συμπέρασμα: «Είναι κατά της Παλαιστίνης.» Μιλάω για συμφιλίωση, διάλογο και ενότητα.

Συμπέρασμα: «Ειναι της μασονίας και νεοταξίτισσα.» Ομολογώ πως μερικές φορές δυσκολεύομαι να παρακολουθήσω τη λογική της διαδρομής.

Μάλλον κάπου εκεί σταματά η λογική και ξεκινά η επιστημονικη φαντασία... Το πιο ενδιαφέρον όμως δεν είναι οι κατηγορίες.

Είναι ότι σήμερα πολλοί άνθρωποι πιστεύουν πως η γνώση αποκτιέται με τρία βίντεο στο TikTok, δύο άρθρα στο διαδίκτυο και μία θεωρία που διάβασαν στις δύο το πρωί.

Ξαφνικά όλοι έγιναν ειδικοί στη γλωσσολογία, στην ιστορία, στη φιλοσοφία, στη θεολογία, στην αρχαιολογία και, φυσικά, στις μυστικές υπηρεσίες.

Το παράδοξο είναι άλλο.

Οι ίδιοι άνθρωποι που επικαλούνται τον Σωκράτη, τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη, δεν φαίνεται να έχουν υιοθετήσει ούτε μία από τις αρετές που εκείνοι δίδαξαν.

Ούτε τον διάλογο.

Ούτε την ομόνοια.

Ούτε τον σεβασμό προς τον συνομιλητή.

Αρκεί μια διαφορετική άποψη για να αντικατασταθεί το επιχείρημα από την ετικέτα.

Δεν με ενοχλεί.

Αυτά έχει οταν καποιος εκτίθεται καθημερινά... Με διασκεδάζει... και ταυτόχρονα με προβληματίζει.

Γιατί δεν είναι απλώς θέμα διαφωνίας.

Είναι ένδειξη μιας εποχής όπου η ταμπέλα ειναι ευκολότερη από την έρευνα και η ημιμάθεια με την αλαζονεία της ευκολότερος δρόμος απο την αληθινη παιδεια... Όποιος παρακολουθεί πραγματικά το έργο μου γνωρίζει ότι δεν πολεμώ ανθρώπους, λαούς ή θρησκείες.

Προσπαθώ να φωτίσω ιδέες.

Να ανοίξω ερωτήματα.

Να καλλιεργήσω σκέψη.

Και αν κάποιος, ακούγοντας έναν λόγο συμφιλιωτικό και ενωτικό, βλέπει πίσω του συνωμοσίες, μυστικές υπηρεσίες ή σκοτεινά κέντρα, ίσως αυτό να λέει περισσότερα για τον τρόπο με τον οποίο έχει μάθει να αντιλαμβάνεται τον κόσμο παρά για τον άνθρωπο που έχει απέναντί του... Εγώ θα συνεχίσω να επιλέγω τον δρόμο της έρευνας αντί της βεβαιότητας, του διαλόγου αντί της κραυγής και της ενότητας αντί του διχασμού. Γιατί πιστεύω ότι αυτός είναι, τελικά, ο πιο ελληνικός δρόμος. Με Αγάπη Διονυσία 😀

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους