Original Post

Πλήρες Κείμενο:

"ΔΕΝ ΘΑ ΦΤΑΣΟΥΜΕ, ΑΛΛΑ ΘΑ ΤΑ ΕΞΑΓΟΥΜΕ" (Не доедем, но вывезем)--ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΠΡΑΒΔΑ (ΟΡΓΑΝΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΡΟ) ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΕΙΔΩΝ ΣΤΗ ΡΩΣΙΑ Πράβδα, Αρ. 68 (31849) 30 Ιουνίου — 1 Ιουλίου 2026 Στήλη 1 Συγγραφέας: Μιχαήλ ΚΟΣΤΡΙΚΟΦ. Το Bloomberg δημοσίευσε στοιχεία που δείχνουν ότι τον Ιούνιο οι εξαγωγές αργού πετρελαίου δια θαλάσσης από τη Ρωσία έφτασαν στο υψηλότερο επίπεδό τους από το 2022.

Αλλά τι έχουμε να γιορτάσουμε; Ο λαός της χώρας περιμένει στην ουρά για βενζίνη... Σύμφωνα με εκτιμήσεις του Bloomberg, η Ρωσία θα εξάγει κατά μέσο όρο 3,48 εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου την ημέρα το 2026.

Πρόκειται για ρεκόρ.

Ωστόσο, τις τελευταίες εβδομάδες, ο όγκος των εξαγωγών πετρελαίου της Ρωσίας αυξήθηκε ακόμη περισσότερο, ξεπερνώντας τα επίπεδα του πρώτου τριμήνου του τρέχοντος έτους.

Την τρίτη εβδομάδα του Ιουνίου, η Ρωσία κατέγραψε μέσο όρο-ρεκόρ 4,11 εκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου την ημέρα.

Κάθε εβδομάδα, τρεις έως τέσσερις δωδεκάδες πλοία μεταφέρουν το ρωσικό «μαύρο χρυσό» σε ξένους αγοραστές. Το Bloomberg υπολόγισε επίσης τον όγκο του ρωσικού πετρελαίου που είναι αποθηκευμένος σε δεξαμενόπλοια καθ’ οδόν προς τους πελάτες ή που αναμένει εκφόρτωση: 125 εκατομμύρια βαρέλια — κατά ένα τέταρτο περισσότερο από τον περασμένο Απρίλιο.

Οι κύριοι αγοραστές είναι χώρες της Ασίας, κυρίως η Κίνα και η Ινδία.

Εν τω μεταξύ, η τιμή του ρωσικού πετρελαίου πέφτει.

Τις τελευταίες εβδομάδες, η τιμή ανά βαρέλι στα λιμάνια της Μαύρης Θάλασσας και της Βαλτικής έχει μειωθεί κατά 7-8 δολάρια, ενώ η τιμή στην Ινδία έχει μειωθεί κατά 8,8 δολάρια.

Κατά συνέπεια, μειώνεται και η συνολική αξία των εξαγωγών πετρελαίου από τη Ρωσική Ομοσπονδία, αλλά οι εταιρείες, όπως βλέπουμε, προσπαθούν να ανακτήσουν τα κέρδη τους μέσω των αυξανόμενων όγκων προμηθειών.

Εν τω μεταξύ, οι Ρώσοι πολίτες που είχαν την ατυχία να γίνουν ιδιοκτήτες αυτοκινήτων, περνούν την ώρα τους σε ουρές στα βενζινάδικα, οι οποίες μερικές φορές εκτείνονται σε εκατοντάδες μέτρα και διαρκούν πολλές ώρες.

Όλο και περισσότερες περιφέρειες της Ρωσικής Ομοσπονδίας επιβάλλουν περιορισμούς στη διάθεση καυσίμων.

Η πλήρωση σε δοχεία έχει απαγορευτεί σχεδόν παντού.

Εν τω μεταξύ, η περίοδος των εξοχικών βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, και για πολλούς ο κήπος δεν είναι απλώς ένα χόμπι, αλλά ένα σημαντικό συμπλήρωμα στον πενιχρό οικογενειακό προϋπολογισμό, όμως δεν είναι σαφές πώς θα γεμίσουν με καύσιμα το μοτοσκαπτικό ή τη χορτοκοπτική μηχανή.

Η επίσημη προπαγάνδα επιπλήττει τους σπορείς πανικού που προκαλούν φρενίτιδα στα βενζινάδικα, ενώ ταυτόχρονα προωθεί τις δημόσιες συγκοινωνίες.

Λέει δηλαδή ότι η οδήγηση είναι πολυτέλεια, ότι πρέπει να είμαστε πιο μετριοπαθείς, και έτσι θα ξεπεράσουμε και τα μποτιλιαρίσματα.

Μήπως όμως και οι «αξιοσέβαστοι άνθρωποι» θα εγκαταλείψουν κι αυτοί τα Maybach τους και τα πολυτελή κινέζικα Hong Chi, τα SUV με τις συνοδείες ασφαλείας τους, τεράστια σαν ντηζελομηχανές και με κινητήρες σαν αυτούς των ντηζελομηχανών; Ή μήπως πρόκειται για κάτι εντελώς διαφορετικό, και έχουν στη διάθεσή τους τόσο καύσιμα όσο και άδειους δρόμους; Τα μέσα μαζικής μεταφοράς είναι εξαιρετικά, όταν υπάρχουν. Η Μόσχα, για παράδειγμα, διαθέτει μεγάλη ποικιλία.

Αν όμως ταξιδέψετε πέρα από την πρωτεύουσα, ακόμη και στις γειτονικές περιφέρειες, θα διαπιστώσετε ότι δεκαετίες «μεταρρυθμίσεων» έχουν οδηγήσει στην κατάργηση πολυάριθμων λεωφορειακών γραμμών, στο κλείσιμο λεωφορειοσταθμών και στην κατάργηση ολόκληρων σιδηροδρομικών γραμμών, μαζί με τα προαστιακά τρένα και τα ντιζελοκίνητα τρένα που κυκλοφορούσαν σε αυτές.

Και ως αποτέλεσμα της «βελτιστοποίησης» του κοινωνικού τομέα, οι υποδομές του έχουν συγκεντρωθεί όχι τόσο στα κέντρα των περιοχών όσο στα κέντρα των περιφερειών.

Πώς υποτίθεται ότι θα φτάσουν εκεί οι άνθρωποι χωρίς τη δυνατότητα να γεμίσουν το ντεπόζιτο στα 'πολυτελή' τους Lada και χωρίς δημόσιες συγκοινωνίες; Ίσως οι προπαγανδιστές να έχουν κάποια χρήσιμη συμβουλή; Οι εξαγωγές βενζίνης από τη Ρωσία έχουν απαγορευτεί πλήρως.

Αντ’ αυτού, οι εγχώριες ανάγκες καλύπτονται με την εισαγωγή καυσίμων από χώρες με καλά ανεπτυγμένα συστήματα διύλισης πετρελαίου: τη Λευκορωσία, το Καζακστάν και, τώρα, ίσως… την Ινδία, τον κορυφαίο αγοραστή ρωσικού πετρελαίου.

Τι ειρωνεία… Πώς φτάσαμε σε αυτό το σημείο; Τον περασμένο Οκτώβριο, όταν το πρώτο κύμα της κρίσης καυσίμων έπληξε τη Ρωσία, το εξηγήσαμε στο άρθρο «Γιατί εξαφανίστηκε η βενζίνη;» («Πράβδα», αρ. 109, 3—6 Οκτωβρίου 2025)». Εν συντομία, οι Ρώσοι ολιγάρχες προτιμούν να εξάγουν αργό πετρέλαιο και επενδύουν τόσο ελάχιστα στην ανάπτυξη της εγχώριας διύλισης, ώστε αυτή να καλύπτει μόλις και μετά βίας την εγχώρια κατανάλωση.

Επομένως, οι αντίπαλοί μας χρειάστηκε απλώς να θέσουν εκτός λειτουργίας ένα μικρό μέρος της ικανότητας διύλισης της χώρας για να προκαλέσουν μια κρίση καυσίμων και να επαναφέρουν τη Ρωσία στην κατάσταση της «Ρωσίας που χάσαμε το 1917». Η διαφορά έγκειται μόνο στο ότι για τη Ρωσική Αυτοκρατορία, που εμπορευόταν σιτηρά, έλεγαν «δεν τρώμε αρκετά, αλλά θα τα εξάγουμε», ενώ τώρα στη Ρωσική Ομοσπονδία λένε «δεν θα φτάσουμε, αλλά θα τα εξάγουμε». Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας πρότεινε μια απάντηση για το ζήτημα στο Πρόγραμμα Νίκης του: απαιτείται άμεση εθνικοποίηση της βάσης ορυκτών πόρων. https://gazeta-pravda.ru/issue/68-31849-30-iyunya-1-iyulya-2026-goda/ne-doedem-no-vyvezem/

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους