Λιμάνι Ραφήνας: Όψιμες ευαισθησίες και λάθος στόχευση από τον Ε. Μπουρνούς. Το λιμάνι της Ραφήνας βρίσκεται και πάλι στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης. Και δικαίως. Όχι όμως για τα δρομολόγια...
Λιμάνι Ραφήνας: Όψιμες ευαισθησίες και λάθος στόχευση από τον Ε. Μπουρνούς.
Το λιμάνι της Ραφήνας βρίσκεται και πάλι στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης.
Και δικαίως.
Όχι όμως για τα δρομολόγια, ούτε για τις γνωμοδοτήσεις του Συμβουλίου Ακτοπλοϊκών Συγκοινωνιών (ΣΑΣ). Το πραγματικό ζήτημα είναι πολύ μεγαλύτερο: είναι η σχέση του λιμανιού με την πόλη, η καθημερινότητα των κατοίκων, η κυκλοφοριακή ασφυξία, η έλλειψη στάθμευσης, η περιβαλλοντική επιβάρυνση, η ασφάλεια και η ποιότητα ζωής στη Ραφήνα.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο πρώην Δήμαρχος Ραφήνας-Πικερμίου, Ε. Μπουρνούς, επέλεξε να ασκήσει κριτική στη σημερινή δημοτική αρχή, κάνοντας λόγο για «ανεπάρκεια» και εστιάζοντας στη μη συμμετοχή της Δημάρχου Δήμητρας Τσεβά στις συνεδριάσεις του Συμβουλίου Ακτοπλοϊκών Συγκοινωνιών.
Εδώ όμως προκύπτει ένα απλό, αυτονόητο και απολύτως πολιτικό ερώτημα: Πόσες φορές συμμετείχε ο ίδιος ο Ε. Μπουρνούς, ως Δήμαρχος Ραφήνας-Πικερμίου, στις συνεδριάσεις του Συμβουλίου Ακτοπλοϊκών Συγκοινωνιών; Διότι είναι εύκολο, εκ των υστέρων, να εμφανίζεται κανείς ως αυστηρός κριτής.
Είναι όμως πιο δύσκολο να εξηγήσει τι έκανε ο ίδιος όταν είχε την ευθύνη, τη θεσμική θέση και τη δυνατότητα παρέμβασης.
Η σημερινή δημοτική αρχή δεν αντιμετωπίζει το λιμάνι αποσπασματικά.
Δεν περιορίζει τη συζήτηση σε ένα όργανο (ΣΑΣ) που ασχολείται με ακτοπλοϊκές γραμμές και δρομολογήσεις πλοίων Το πρόβλημα της Ραφήνας δεν είναι μόνο πόσα πλοία φεύγουν και τι ώρα.
Είναι αν η πόλη αντέχει τη σημερινή λειτουργία του λιμανιού.
Είναι αν υπάρχουν δρόμοι, χώροι στάθμευσης, κυκλοφοριακός σχεδιασμός, περιβαλλοντικές εγγυήσεις και κανόνες ασφαλείας.
Αυτό ακριβώς αναδεικνύει η επιστολή της Δημάρχου Δήμητρας Τσεβά: ότι η Ραφήνα δεν είναι απέναντι στο λιμάνι, αλλά είναι απέναντι σε κάθε σχεδιασμό που αγνοεί την πόλη, τους κατοίκους και τις πραγματικές αντοχές της.
Στην επιστολή καταγράφονται συγκεκριμένα όλα τα παραπάνω προβλήματα που αναφέραμε.
Άρα, η επιλογή της σημερινής δημοτικής αρχής να απευθυνθεί στα αρμόδια Υπουργεία, στην Περιφέρεια, στον Οργανισμό Λιμένος, στο Λιμεναρχείο και στους συναρμόδιους φορείς δεν είναι αδυναμία.
Είναι θεσμική στόχευση.
Γιατί τα μεγάλα προβλήματα της Ραφήνας δεν λύνονται μόνο με μια συζήτηση για δρομολόγια.
Απαιτούν συνολικό σχέδιο, δεσμεύσεις, υποδομές και πολιτική απόφαση.
Η κριτική του κ. Μπουρνούς, λοιπόν, μοιάζει να επιχειρεί να μικρύνει το θέμα.
Να το μετατρέψει σε ζήτημα παρουσίας ή απουσίας σε ένα συγκεκριμένο συμβούλιο, ενώ η Ραφήνα ζητά κάτι πολύ ευρύτερο: να μη λαμβάνονται αποφάσεις για το λιμάνι χωρίς την πόλη, να μη συνεχίζεται η επιβάρυνση και να μη θεωρείται η καθημερινότητα των κατοίκων παράπλευρη απώλεια της λιμενικής λειτουργίας. Η Ραφήνα δεν έχει ανάγκη από όψιμες καταγγελίες.
Έχει ανάγκη από σοβαρότητα, ενότητα, θεσμική πίεση και καθαρό σχέδιο.
Και αυτό είναι που επιχειρεί να κάνει σήμερα η δημοτική αρχή: να μεταφέρει τη συζήτηση από τις εντυπώσεις στην ουσία.
Από τα δρομολόγια στη φέρουσα ικανότητα.
Από την πολιτική αντιπαράθεση στη διεκδίκηση.
Από το «ποιος φταίει» στο «τι πρέπει επιτέλους να γίνει». Γιατί το κεντρικό ερώτημα δεν είναι αν θα λειτουργεί το λιμάνι.
Το κεντρικό ερώτημα είναι αν η λειτουργία αυτή θα γίνει μαζί με τη Ραφήνα ή εις βάρος της Ραφήνας.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους