Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο περίφημος "αστικός εκσυγχρονισμός" πάλι στο προσκήνιο και πάλι με όλες τις ηθελημένα κακόπιστες παρανοήσεις που σηκώνει η ιδιοτελής πολιτική εμπάθεια για "τον ψήφο". Αυτόν είχε σαν ορίζοντα και ο ΣΥΡΙΖΑ κατά την ρεαλιστική του πλευρά και πολύ καλά έκανε.

Καλά έκανε και δεν απεμπόλησε και τα σύμβολά του, το Σκοπευτήριο, το πορτραίτο Βελουχιώτη στο γραφείο, αφού αυτές είναι οι καταβολές του.

Στην πράξη όμως καλούνταν να δείξει πως μεταφράζονται στους τομείς της Δικαιοσύνης, της Οικονομίας και της Παιδείας, δηλαδή, με ποιους εφαρμοστικούς νόμους οι ιδέες της ελευθερίας, ισότητας, δικαιοσύνης θα αποκτούσαν λειτουργικό περιεχόμενο.

Στην προ ημερών συνέντευξή του στον Flash του Χατζηνικολάου, ο πρόεδρος των Δημοκρατών-Προοδευτικό Κέντρο, ο Στέφανος Κασσελάκης, υπενθύμισε ακριβώς το ίδιο ως πολιτική του τοποθέτηση: "Κέντρο είναι οι αριστερές αρχές ισότητας, δικαιοσύνης, ελευθερίας όπως εφαρμοστούν στην πράξη". Εδώ είναι η πηγή - πληγή της δυσανεξίας, η αγαπημένη κολοκυθιά του πούρου - ντούρου και πρωην κουμουντούρου.

Που παίζει αιωνίως ανάμεσα στην πρωτογενή και στην χρηστική σημασία των εννοιών συγχίζοντας ηθελημένα το ζήτημα του πρακτέου.

Γιατί όλες οι έννοιες έχουν την πρωτογενή/σπερματική τους σημασία ταυτόχρονα με την χρηστική/ιδεολογική.

Η δεύτερη είναι βαριά φορτισμένη από πολλαπλές αποτυχίες να αγγιχτεί το "ουσιώδες" περιεχόμενό τους.

Κάθε φορά όμως που έρχεται φάτσα πρώτη και επείγουσα η προοπτική θετικής αλλαγής είναι η πρωτογενής σημασία που θα επιστρατεύσεις.

Πρέπει να είσαι ειλικρινής όμως για να το δηλώσεις καθαρά και ξάστερα ότι πηγαίνω σ' αυτήν την κατεύθυνση με σκεπτικό την εφαρμοστική όψη του πράγματος.

Αυτό προϋποθέτει αυτεξουσιότητα και αυτή προσωποποιείται μόνο σε έναν 37χρονο εξ Αμερικής. Μόνο. Ελπίζω και σε περισσότερους με το παράδειγμά του

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους