Kράτος, εξουσία και Αριστερά: Θεωρίες του κράτους και στρατηγικές μετασχηματισμού To ENA, σε συνέχεια της ημερίδας «Τι (να) κάνει η Αριστερά όταν κυβερνά; Εμπειρίες αριστερής διακυβέρνησης», τo ENA...

Πλήρες Κείμενο:

Kράτος, εξουσία και Αριστερά: Θεωρίες του κράτους και στρατηγικές μετασχηματισμού To ENA, σε συνέχεια της ημερίδας «Τι (να) κάνει η Αριστερά όταν κυβερνά; Εμπειρίες αριστερής διακυβέρνησης», τo ENA εγκαινιάζει ένα νέο πρότζεκτ με τίτλο «Σχεδιάζοντας ξανά το μέλλον: Στρατηγικές, αξίες και πρακτικές για μια σύγχρονη Αριστερά». Στόχος είναι να διερευνήσει εναλλακτικές θεωρητικές και πρακτικές απαντήσεις σε μια σειρά από ερωτήσεις, αναζητώντας εργαλεία ανασύνθεσης, προσανατολισμού και συλλογικής αυτοπεποίθησης μιας σύγχρονης Αριστεράς.

Στο πλαίσιο αυτό, διοργανώνει workshop με θέμα «Κράτος, εξουσία και Αριστερά: Θεωρίες του κράτους και στρατηγικές μετασχηματισμού» με εισηγητή τον Νίκο Τράντα, δρ Πολιτικής Επιστήμης και στέλεχος της Δημόσιας Διοίκησης.

Μαζί του θα συζητήσει ο Κώστας Ελευθερίου, επίκουρος καθηγητής του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης του ΔΠΘ και συντονιστής του Κύκλου Πολιτικής Ανάλυσης του ΕΝΑ.

Το workshop, που θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 2 Ιουλίου στις 18:30 στον χώρο εκδηλώσεων του ΕΝΑ (Ζαλοκώστα 8, Αθήνα – 2ος όροφος), θα επιχειρήσει να περιγράψει το σχετικό θεωρητικό πλαίσιο προκειμένου στη συνέχεια να τεθούν και να συζητηθούν ερωτήματα όπως: Ποια θεωρία του κράτους χρειάζεται η Αριστερά για να ξανασκεφτεί την πράξη της; Πώς μπορεί να κυβερνήσει χωρίς να απορροφηθεί από το ίδιο το κράτος που θέλει να αλλάξει; Ποια διδάγματα μπορούμε να αντλήσουμε από την εγχώρια εμπειρία αριστερών/σοσιαλιστικών κυβερνητικών εγχειρημάτων για τη σχέση κυβέρνησης, κράτους και κοινωνικού μετασχηματισμού; Πού βρίσκονται σήμερα τα πραγματικά κέντρα ισχύος στο ελληνικό κράτος; Πώς μπορεί να οικοδομηθεί η δημόσια ικανότητα δημοκρατικού σχεδιασμού και ελέγχου; Ποια Αριστερά μπορεί να πείσει ότι διαθέτει στρατηγική πυξίδα, κοινωνική γείωση και διοικητική ικανότητα για πραγματικό κρατικό μετασχηματισμό; Σχεδιάζοντας ξανά το μέλλον: Στρατηγικές, αξίες και πρακτικές για μια σύγχρονη Αριστερά Σε μια περίοδο κατά την οποία η εγχώρια Αριστερά χαρακτηρίζεται από κατακερματισμό, στρατηγική αμηχανία και διάχυτη απαισιοδοξία, η συγκρότηση μιας πειστικής συνηγορίας υπέρ της δυνατότητας ενός αριστερού κυβερνητικού σχεδίου μοιάζει περισσότερο αναγκαία από ποτέ.

Η ζωηρή συζήτηση που αναπτύσσεται διεθνώς, οι σύγχρονες προκλήσεις, που επιβάλλουν αναθεωρήσεις και επικαιροποιήσεις, αλλά και η πρόσφατη εμπειρία αριστερών κυβερνητικών εγχειρημάτων, θέτουν αναπόφευκτα ερωτήματα γύρω από τη δυνατότητα συγκρότησης ενός εναλλακτικού σχεδίου ικανού να καταστήσει εφικτή την αριστερή διακυβέρνηση.

Όταν η ελπίδα ενός άλλου δρόμου μοιάζει δυσδιάκριτη, το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι μόνο ποιες θέσεις μπορεί να προτείνει η Αριστερά, αλλά με ποιο αξιακό, στρατηγικό και οργανωτικό υπόβαθρο μπορεί να διεκδικήσει μια νέα ηγεμονική προοπτική.

Στο πλαίσιο του νέου αυτού εγχειρήματος, η ερευνητική προσπάθεια του ΕΝΑ θα κινηθεί σε τρεις αλληλένδετους άξονες: Αξιακό και εννοιολογικό υπόβαθρο μιας σύγχρονης Αριστεράς Πώς μπορούν η ισότητα, η ελευθερία και η δημοκρατία, η δικαιοσύνη και η συλλογική ευημερία, η αλληλεγγύη, η βιωσιμότητα και η ειρήνη να μετατραπούν σε ενεργές αρχές κοινωνικού μετασχηματισμού; Πώς μπορεί η Αριστερά να συγκροτήσει ένα νέο αξιακό λεξιλόγιο, μια θεωρητική πυξίδα, ώστε να υπερβεί την παγίδα του «καπιταλιστικού ρεαλισμού» και να διανοίξει έναν ορίζοντα ριζοσπαστικής ελπίδας; Ποιες μορφές ιδιοκτησίας, δημόσιου και δημοκρατικού ελέγχου και λογοδοσίας μπορούν να μετασχηματίσουν την οικονομική εξουσία προς όφελος της κοινωνικής πλειοψηφίας; Πώς μπορεί να γίνει πράξη η οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική δικαιοσύνη; Πώς μπορεί η τεχνολογία να τεθεί στην υπηρεσία της κοινωνίας και της συλλογικής ευημερίας; Με ποιον τρόπο μπορεί η καθολικότητα των κοινωνικών δικαιωμάτων να συναντηθεί με την πολλαπλότητα των ταυτοτήτων και την αναγνώριση των διαφορών; Πώς μπορούν ο φόβος, η ανασφάλεια, ο θυμός και η μνησικακία να μετατραπούν σε οργανωμένη πολιτική πράξη και δημοκρατική φαντασία; Με άλλα λόγια, πώς συγκροτείται ένα ηγεμονικό αριστερό αφήγημα σε έναν κόσμο όπου «τίποτε δεν είναι εξασφαλισμένο, αλλά και τίποτε δεν μοιάζει στ’ αλήθεια ανοιχτό»; Θεωρίες του κράτους και στρατηγικές μετασχηματισμού Αρκεί η Αριστερά να καταλάβει κυβερνητικές θέσεις για να εφαρμόσει το πρόγραμμά της ή μήπως το κράτος είναι μια εχθρική μηχανή που πρέπει απλώς να παρακαμφθεί; Ποιος είναι ο χαρακτήρας και ο ρόλος του καπιταλιστικού κράτους σήμερα; Ποια είναι τα χαρακτηριστικά και τα μονοπάτια σταδιοδρομίας του δημοσιοϋπαλληλικού προσωπικού και πώς αυτά αλληλεπιδρούν με την προοπτική εφαρμογής ενός προοδευτικού κυβερνητικού προγράμματος; Πώς οριοθετούν τη δράση ενός εθνικού κράτους οι υπερεθνικοί θεσμοί αλλά και οι φορείς του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού; Ποια εργαλεία του εθνικού κράτους μπορεί να αξιοποιήσει μια αριστερή κυβέρνηση και πώς είναι δυνατόν να ενθαρρυνθεί η κοινωνική συμμετοχή στη διαδικασία λήψης των αποφάσεων; Με λίγα λόγια, τι είδους κράτος μπορεί να υπηρετήσει ένα νέο αναπτυξιακό μοντέλο και ένα αριστερό σχέδιο κοινωνικής αλλαγής; Πολιτικό κόμμα, κοινωνική εκπροσώπηση και κοινωνία των πολιτών Τι είδους κόμμα χρειάζεται σήμερα η Αριστερά και πώς θα μπορούσε αυτό το κόμμα να ανακτήσει τη χαμένη αξιοπιστία των αντιπροσωπευτικών θεσμών; Πώς διασφαλίζεται η κοινωνική νομιμοποίηση μιας αριστερής κυβερνητικής πολιτικής και ποιο μπορεί να είναι σήμερα το προνομιακό κοινωνικό υποκείμενο της Αριστεράς; Με ποιον τρόπο μπορούν η δημοκρατία στο κόμμα και η δημοκρατία στην κοινωνία να αποτελέσουν τη βάση μιας ενεργότερης εμπλοκής των πολιτών σε συλλογικές διαδικασίες; Ποιος πρέπει να είναι ο παιδαγωγικός ρόλος του κόμματος και η σχέση του με τα κοινωνικά κινήματα και τι είναι το κόμμα-αστερισμός; Με δυο λόγια, ποια πρέπει να είναι η μορφή του κόμματος που θα στηρίξει ένα αριστερό αίτημα εξουσίας στη συγχρονία και πώς πρέπει αυτό το κόμμα να διαχειριστεί την άνοδό στην εξουσία;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους