«Η τέχνη δεν αναπαράγει το ορατό, δημιουργεί ορατό από το αόρατο …Όλη η τέχνη είναι μια ανάμνηση πανάρχαιων πραγμάτων, σκοτεινών πραγμάτων, τα θραύσματα των οποίων ζουν μέσα στον καλλιτέχνη … Ο...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Εδώ κάνει την εμφάνισή του ένας προφητικός πρόγονος.

Εκεί ένας βίαιος ήρωας φωνάζει.

Παραπέρα ένας αλκοολικός bon viveur διαφωνεί με έναν μορφωμένο καθηγητή.

Εδώ μια λυρική μούσα, χρόνια ερωτοχτυπημένη, υψώνει τα μάτια της στον ουρανό.

Εκεί ο μπαμπάς βγαίνει μπροστά, εκφράζοντας σχολαστικές διαμαρτυρίες ενώ παρεμβαίνει ο επιεικής θείος.

Εδώ η θεία φλυαρεί κουτσομπολεύοντας ενώ η υπηρέτρια χαχανίζει λάγνα.

Κι εγώ τα βλέπω όλα αυτά με κατάπληξη, με την ακονισμένη πένα στο χέρι μου.

Μια έγκυος μητέρα θέλει να συμμετάσχει στη διασκέδαση. "Πσστ! Φωνάζω, 'Δεν ανήκεις εδώ.

Και σβήνει … Αυτό πάντως που έχω μάθει απ’ όλους αυτούς είναι πως η τέχνη θα έπρεπε να είναι σαν γιορτή: κάτι που να προσφέρει στο θεατή την ευκαιρία να δει τα πράγματα διαφορετικά και να αλλάξει την οπτική του». Αλλά και -διδάσκοντας ζωγραφική σε παιδιά: «Ζωγραφική είναι η τέχνη του να παίρνεις μια τελεία, να τη μετατρέπεις σε γραμμή και να την πηγαίνεις βόλτα». Ο Paul Klee που κατάφερε να συνενώσει τη δική του ενδοσκόπηση με τον τρόπο αντίληψης της πραγματικότητας ενός ενήλικου και την ωριμότητα της δύναμης των χρωμάτων με το βλέμμα και τις εμπειρίες ενός έκπληκτου παιδιού και το «απλοϊκό» -υποτίθεται- παιδικό σχέδιο, καταφέρνοντας να δημιουργήσει έναν απόλυτα αναγνωρίσιμο, προσωπικό κόσμο, στον οποίο συνυπάρχουν ανάμνηση και πρόταση, παρελθόν και παρόν, αγνότητα και ευδαιμονία, πέθανε σαν σήμερα, στις 29 Ιουνίου του 1940.

Μερικά δείγματα της πολυσχιδούς τέχνης του: “Nocturnal Festivity”, “Tale a la Hoffman”, “Fish Magic”, “Parc near Lu". (Το γιατί "ασχολούμαστε με την τέχνη" αυτή την εποχή σκότους και παραφροσύνης το έχουμε ξαναπεί -μην τα ξαναλέμε)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους