Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Από Stratakis Mixalis Αγά Κεχαγιά τονε γράφουνε τα χαρτιά, κι ευτυχώς τη βάρκα που τον μετέφερε στην Ελλάδα δεν την πήρε χαμπάρι μήτε ο Βελόπουλος μήτε οι όμοιοι του κι έτσι κατάφερε αβύθιστη να τον αποθέσει σε λεύτερο ακρογιάλι.

Κι ευτυχώς, βρέθηκε ψυχοπονιάρικο αφεντικό και τού 'δωσε μεροδούλι, για να μπορέσει να γαντζωθεί στ' ακρόκλαδα του δέντρου της ζωής, καβάλα σ' ένα μηχανάκι και μοιράζοντας ολημερίς κι οληνυχτίς παραγγελίες δώθε κείθε.

Αυτός ο Αγάς Κεχαγιάς, ο σκέτο όνομα αφού οι σκατόψυχοι ντόπιοι δεν πρόλαβαν ν' ασχοληθύν με την θλιβερή ύπαρξη του και να τον στολίσουνε με κάθε λογής κοσμητικά επίθετα, με κατάρες και με απειλές, αυτός ο Άνθρωπος αγνώστων λοιπών στοιχείων, άκουσε ξαφνικά τη γιαγιά να ουρλιάζει μέσα στις φλόγες του καιγόμενου σπιτιού της.

Σήκωσε τα μάτια του κατά τον ουρανό, γιατί από ψηλά ερχότανε οι γεροντικές κραυγές και από 'κει κι ύστερα ο Άνθρωπος αντέδρεσε. Ο Άνθρωπος, όχι ο Αγάς Κεχαγιάς, όχι ο Πακιστανός, όχι ο μαυριδερός, όχι ο απόκληρος, όχι ο καταραμένος.

Παράτησε το ψωμοκουβαλητάρι του το μηχανάκι στην άκρη του δρόμου και βρέθηκε με ορθάνοιχτη την αγκαλιά 'ποκάτω από τη γιαγιούλα, που κρεμότανε στο κενό, παλεύοντας να γλυτώσει από τις γλώσσες της φωτιάς που καρβούνιαζαν το σπίτι της. "Πήδα γιαγιά, πήδα, θα σε πιάσω" της φώναξε, με μάτια πιότερο λαμπερά από τις λάμψεις την φωτιάς που 'χε αγκαλιά σει τη γυναίκα.

Και η γιαγιά πήδηξε στο κενό.

Που ευτύς εγέμισε αγκαλιά, Ανθρωπιά, Αγάπη και Δώσιμο.

Ξαπλωμένος βρέθηκε, πλακωμένος από το βάρος ο Αγάς, ανθρώπινο στρώμα πάνω στο οποίο ακούμπησε η ζωούλα της γιαγιάς κι εσώθη.

Οι παριστάμενοι ξέσπασαν σε χειροκροτήματα.

Προσπάθησε και ο Αγάς να χειροκροτήσει, μα δεν εμπόριε.

Συνειδητοποίησε πως το χέρι του που έπιασε στον αέρα την γυναίκα, ήταν σπασμένο. Το 'να του μάτι δάκρυζε από χαρά και τ' άλλο από πόνο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους