Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Είμαι πιο ευτυχισμένη από τότε που έγινα μητέρα. Κι όμως, είμαι και στα πιο δύσκολά μου.

Είμαι μια πολύ καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου.

Κι όμως, δεν μου άρεσαν πάντα όσα αντίκριζα όταν τόλμησα να κοιτάξω βαθιά και αντικειμενικά μέσα μου.

Ποτέ δεν ήμουν περιτριγυρισμένη από περισσότερους ανθρώπους.

Κι όμως, υπήρξαν στιγμές που δεν ένιωσα ποτέ πιο μόνη.

Κάποιες μέρες δεν θέλω να τελειώσουν ποτέ.

Κάποιες άλλες εύχομαι να περάσουν γρήγορα, κι αμέσως μετά με πλημμυρίζουν οι ενοχές, γιατί ξέρω πόσο γρήγορα μεγαλώνουν.

Ποτέ δεν ήμουν τόσο βέβαιη για το ποια χρειάζεται να είμαι.

Και ποτέ δεν αναρωτήθηκα τόσο βαθιά για το ποια πραγματικά είμαι.

Ποτέ δεν ένιωσα πιο κοντά στον άντρα μου.

Κι όμως, κάποιες φορές δεν τον ένιωσα ποτέ πιο μακριά.

Πιστεύω στον εαυτό μου.

Τον εμπιστεύομαι.

Κι όμως, τον αμφισβήτησα και αμφέβαλα γι’ αυτόν αμέτρητες φορές.

Θέλω κάθε μέρα να γίνομαι καλύτερη για εκείνους.

Κι όμως, έχω υψώσει τη φωνή μου, έχω λυγίσει, έχω κλάψει και έχω ευχηθεί να είχα χειριστεί κάποιες στιγμές διαφορετικά.

Ποτέ δεν αγάπησα τόσο βαθιά, τόσο δυνατά, τόσο άγρια.

Και ποτέ δεν ένιωσα τόσο ευάλωτη.

Ποτέ δεν ένιωσα πιο ελλιπής.

Και ταυτόχρονα, ποτέ δεν ένιωσα πιο πλήρης.

Ποτέ δεν χαμογέλασα τόσο πολύ.

Ποτέ δεν έκλαψα τόσο πολύ.

Ποτέ δεν λαχτάρησα περισσότερο λίγες στιγμές μοναξιάς.

Κι όμως, όταν μένω μόνη, πάντα νιώθω πως κάτι λείπει.

Σαν να λείπει ένα κομμάτι από την καρδιά μου.

Σαν να είμαι μισή.

Ποτέ δεν ενθουσιάστηκα τόσο πολύ βλέποντάς τα να μεγαλώνουν.

Και ταυτόχρονα, ευχήθηκα αμέτρητες φορές να μπορούσαν να μείνουν μικρά για πάντα.

Κάποιες μέρες νιώθω πως δεν έχω καταφέρει τίποτα.

Όμως τις νύχτες, όταν τους ρίχνω μια τελευταία ματιά πριν κοιμηθώ, ξέρω μέσα μου πως έχω καταφέρει τα πάντα.

Ποτέ δεν περίμενα τόσο πολύ.

Και ποτέ δεν κοίταξα πίσω.

Είναι μια όμορφη αντίφαση.

Ένα ταξίδι γεμάτο λάθος στροφές, που ίσως τελικά να ήταν όλες οι σωστές.

Και συνεχίζω να ονειρεύομαι το μέλλον, ακόμη κι όταν δεν κοιμάμαι αρκετά για να δω όνειρα.

Εξάντληση και χάρη.

Κούραση και τρυφερότητα.

Χάος και απέραντη αγάπη.

Το πιο δύσκολο ταξίδι που περπάτησα ποτέ.

Και συνάμα, το πιο πολύτιμο, το πιο ανταποδοτικό, το πιο όμορφο δώρο που γνώρισα στη ζωή μου.

Η μητρότητα.❤️ Λόγια εμπνευσμένα από τη συγγραφέα Jess Urlichs. #copiedpost #μητρότητα #Jessica_Urlichs #έμπνευση #κίνητρο #WorthyWords #jessurlichs Πηγή: WorthyWords Μετάφραση, επιμέλεια, απόδοση: «Χανιά: Φίλοι και Υποστηρικτές Μητρικού Θηλασμού» Μέλος του Πανελλήνιου Δικτύου Εθελοντικών Ομάδων Υποστήριξης Θηλασμού και Μητρότητας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους