Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΚΥΠΡΟΣ, QUO VADIS; Του Χρυσοβαλάντη Ανδρέου Παρακολουθούμε, αυτές τις μέρες, έντονη κινητικότητα γύρω από το κυπριακό, και ο καθένας πρέπει να διαβάζει, να ενημερώνεται, και να σχηματίζει άποψη γύρω από το κυπριακό, στο οποίο θα κληθούμε εμείς ως ο κυρίαρχος λαός να πούμε το μεγάλο ναι ή όχι.

Δεν θα είναι η πρώτη φορά που ο λαός θα κρίνει ένα σχέδιο λύσης, αλλά πρέπει να είναι η πρώτη φορά που ο λαός θα είναι πλήρως ενημερωμένος, που θα έχει όλα τα στοιχεία ενώπιον του, με καθαρότητα και διαφάνεια να κρίνει κατά πόσον, το σχέδιο αυτό εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Κύπρου.

Πιστεύω πως θα έχουμε εξελίξεις γύρω από το κυπριακό και δεν θα έχουμε μια όμοια· με τις προηγούμενες φορές κατάσταση πραγμάτων, με μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης, ή οτιδήποτε άλλο.

Το ζήτημα που θέλω να θίξω όμως είναι το εξής: Η Κυπριακή Δημοκρατία εάν μπει στη διαδικασία να διαπραγματευτεί το κυπριακό κατά το ήμισυ, και ότι θα λύσει τώρα κάποια προβλήματα και σε 5-10 χρόνια θα επανέλθει για τα επόμενα, αυτό θα είναι το μέγιστο σφάλμα.

Θα είναι το μέγιστο σφάλμα, διότι για να προχωρήσει κατά το ήμισυ της λύσης του κυπριακού, θα πρέπει να δώσει κάποια ανταλλάγματα όπως θα δοθούν και στην Κυπριακή Δημοκρατία.

Προσέξτε όμως, η τουρκική πλευρά πιστεύω ότι θα ζητήσει τα τρία πράγματα που ζητά κάθε φορά και από αυτά είναι που κρίνεται η συμμετοχή της, στον διάλογο γύρω από το κυπριακό.

Θα ζητήσει απευθείας εμπόριο, απευθείας πτήσεις, και απευθείας επαφές.

Η κυπριακή Δημοκρατία θα ζητήσει την Αμμόχωστο, επιστροφή εδαφών δηλαδή, και πιθανώς εμπόριο με την Τουρκία.

Όταν η Τουρκία λάβει το αντάλλαγμα αυτό, το δώρο ουσιαστικά του του απευθείας εμπορίου, των απευθείας πτήσεων και των απευθείας επαφών, την ίδια ώρα θα ρίξει το καπέλο της και θα πει, γαία-πυρί μιχθήτω! Δεν θα την ενδιαφέρει ποσώς, εάν το κυπριακό πρόβλημα λυθεί ή αν δε λυθεί.

Θα επιμείνει στο να μην λυθεί κατά την άποψή μου.

Δεν γνωρίζω αν αυτή είναι η τακτική που ακολουθείται, από πλευράς μας, ή αν θα αποτελέσει ένα χαρτί διαπραγμάτευσης.

Τρομάζω όμως, στην πιθανότητα ύπαρξης μιας τέτοιας σκέψης.

Δεν μπορεί η κυπριακή Δημοκρατία να διαπραγματευτεί το ήμισυ του προβλήματος και να έρθει να το επαναξιολογήσει και να το λύσει ολοκληρωτικά, μετά την παρέλευση κάποιων ορισμένων ετών.

Σε αυτή την περίπτωση, η Κύπρος θα ξέρουμε πού πάει.

Και στην ερώτηση του “Κύπρος, quo vadis; “ η απάντηση θα είναι, “Romam vado iterum crucifigi”, πάω στη Ρώμη να σταυρωθώ ξανά…

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους