Θεολογικά, ο Παύλος προτείνει μια ριζοσπαστική χριστοκεντρική ύπαρξη («ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός»), όπου η πίστη γεννά νέα δημιουργία πέρα από νόμο και διαχωρισμούς. «Χριστῷ...
Θεολογικά, ο Παύλος προτείνει μια ριζοσπαστική χριστοκεντρική ύπαρξη («ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός»), όπου η πίστη γεννά νέα δημιουργία πέρα από νόμο και διαχωρισμούς. «Χριστῷ συνεσταύρωμαι· ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός· ὃ δὲ νῦν ζῶ ἐν σαρκί, ἐν πίστει ζῶ τῇ τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ τοῦ αγαπήσαντός με και παραδόντος εαυτόν υπέρ εμού». (Κεφάλαιο 2, στίχος 20). Ο Απόστολος Παύλος εκφράζει το απόλυτο νόημα της χριστιανικής ζωής, την εμπειρία της θέωσης.
Έχει σταυρώσει τον παλαιό του εαυτό (τα εγκόσμια πάθη, το εγωιστικό του θέλημα). Ο ίδιος δεν αποτελεί πλέον το επίκεντρο της ζωής του.Ο Χριστός ζει μέσα του, καθοδηγώντας τις πράξεις, τις σκέψεις και τις επιθυμίες του, ώστε ο πιστός να λειτουργεί με την αγάπη και το θέλημα του Θεού.
Έχουμε αναφερθεί σε συνέντευξη στον ιστοχώρο Elucid της γαλλίδας φιλόσοφος Καελά Γκιλεσπί το 2024, η οποία αναφέρεται στη διαδικασία με την οποία ο νεοφιλελευθερισμός (και κατ’ επέκταση η δικτατορία των αγορών κατά τη δική μας άποψη), επιχειρεί να δικαιολογήσει την κυριαρχία του δημιουργώντας το κατάλληλο ιδεολογικό και φιλοσοφικό εποικοδόμημα.
Καλλιεργώντας τη δημιουργία ενός νεόυ τύπου ανθρώπου, την οποία συγκρίνει με προσηλυτισμό σε νέα θρησκεία, τις επιπτώσεις και την έκταση της μετάβασης που ζητείται από τον απόστολο Παύλο στην Προς Κολασσείς ἐπιστολή (γ’ 11): “ἀπεκδυσάμενοι τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον σὺν ταῖς πράξεσιν αὐτοῦ, καὶ ἐνδυσάμενοι τὸν νέον τὸν ἀνακαινούμενον εἰς ἐπίγνωσιν κατ᾽ εἰκόνα τοῦ κτίσαντος αὐτόν, ὅπου οὐκ ἔνι Ἕλλην καὶ ᾽Ιουδαῖος, περιτομὴ καὶ ἀκροβυστία, βάρβαρος, Σκύθης, δοῦλος, ἐλεύθερος, ἀλλὰ τὰ πάντα καὶ ἐν πᾶσι Χριστός”. Ενός ανθρώπου που δεν οφείλει τίποτα στην κοινότητα, αλλά αντίθετα εκείνη του οφείλει λόγω της ιδιότητάς του ως παραγωγού πλούτου. “Μια ιστορική διαδικασία κατασκευής απολιτικού ανθρώπου, της οποίας ο σύγχρονος άνθρωπος είναι το τελικό προϊόν.
Αυτός ο άνθρωπος, που απολαμβάνει μια χιμαιρική μεταπολιτική ελευθερία, είναι απαραίτητος για την ανάπτυξη του υπερφιλελευθερισμού. Έχει μάθει να πιστεύει ότι όσο κάποιος αποδεσμεύεται, τόσο η ελευθερία του αυξάνεται”.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους