Ενωμένοι στο μίσος Σκεφτείτε ποιοι είναι το μοναδικό σημείο στο οποίο συμφωνούν η ακροαριστερά, η ακροδεξιά και οι ισλαμιστές Σωστά μαντέψατε -και δεν πήρε χρόνο: το μίσος για το Ισραήλ/Εβραίους...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πρέπει να το παραδεχτούμε: ο αντισημιτισμός είναι εξαιρετικά ευέλικτος.

Σαν κατσαρίδα σε πυρηνική έκρηξη, βγαίνει αλώβητος από κάθε ιδεολογικό καταφύγιο.

Και τώρα, στη σύγχρονη εποχή των συγκρουόμενων ταυτοτήτων και των hashtag ηθικής οργής, έχει βρει ένα νέο ταλέντο: να ενώνει ανθρώπους που διαφορετικά δεν θα μοιράζονταν ούτε μια φέτα ψωμί.

Η ακροαριστερά, η ακροδεξιά και οι ριζοσπαστικοί ισλαμιστές δεν μπορούν να συμφωνήσουν πουθενά σε υποσύνολα: μαλώνουν για τα πάντα: για τα δικαιώματα των γυναικών, την ελευθερία του λόγου ή ακόμα και για το αν επιτρέπεται η μουσική –αλλά με κάποιο τρόπο, έχουν όλοι συγχρονιστεί σε ένα ρυθμό: οι Εβραίοι είναι το πρόβλημα.

Αν ήταν έργο ορχήστρας θα λεγόταν "Η Συμφωνία στην ηλιθιότητα" Η Αριστερά: Ζωγραφίζει τους Εβραίους ως αποικιοκράτες (ενώ την ίδια στιγμή, φωνάζουν για το χαλιφάτο) Ας ξεκινήσουμε με την «προοδευτική» Αριστερά -εκείνους που πιστεύουν ότι το να σπάνε τα παράθυρα των Starbucks είναι αντιιμπεριαλισμός.

Για αυτούς, το Ισραήλ είναι το τελευταίο απομεινάρι του λευκού ευρωπαϊκού αποικιοκρατισμού, κάτι που θα ήταν είδηση για τους Εβραίους Mizrahi που εκδιώχθηκαν από το Ιράκ, την Αίγυπτο και το Μαρόκο.

Αλλά οι αποχρώσεις δεν είναι ακριβώς το δυνατό σημείο της Αριστεράς.

Αυτοί είναι οι ίδιοι άνθρωποι που φωνάζουν «Αποαποικιοποίηση!» ενώ κυματίζουν σημαίες ομάδων που θέλουν να επαναφέρουν τις θρησκευτικές θεοκρατίες. Η Δεξιά: Ανακυκλώνοντας τις μεγαλύτερες επιτυχίες της ιστορίας Στη συνέχεια, υπάρχει η ακροδεξιά, η οποία δεν χρειάστηκε να ξεσκονίσει τα παλιά της σενάρια.

Συνωμοσίες των Rothschild, παγκοσμιοποίηση, η «Μεγάλη Αντικατάσταση» — διάλεξε μια φαντασίωση.

Δεν έχει σημασία αν οι Εβραίοι κατηγορούνται ότι είναι καπιταλιστές εξουσιαστές ή κομμουνιστές δολιοφθορείς — αρκεί να φταίνε.

Ο αντισημιτισμός είναι το αειθαλές μπεστ σέλερ τους, από τις μεσαιωνικές συκοφαντίες για σατανικές τελετές μέχρι τα σύγχρονα εργοστάσια μιμιδίων.

Αν η ιδεολογία σας βασίζεται σε μια σκοτεινή κλίκα που ελέγχει τον κόσμο, δεν είστε πολιτικός στοχαστής.

Είστε ένας οκνηρός σεναριογράφος.

Οι ισλαμιστές: Δεν προσποιούνται καν Και οι ισλαμιστές; Εδώ δεν υπάρχουν περιφραστικές εκφράσεις. Η Χαμάς και η Χεζμπολάχ δεν χρησιμοποιούν κρυφά μηνύματα — χρησιμοποιούν μεγάφωνα.

Τα καταστατικά τους ζητούν ρητά την εξόντωση των Εβραίων.

Όχι των σιωνιστών.

Όχι τους εποίκους. Τους Εβραίους. Χοίρους. Πίθηκους. Παράσιτα.

Δεν είναι κωδικοποιημένη γλώσσα – είναι το είδος των πραγμάτων που θα σας έδιωχναν από το Twitter (εκτός αν το παρουσιάσετε ως «αντι-Ισραηλινό», οπότε οι μπλε τικ θα σας χειροκροτήσουν). Και όμως, κάθε Σάββατο στο Λονδίνο, λαμβάνουν χώρα όρθιες επευφημίες και χειροκροτήματα από ανθρώπους που πιστεύουν ότι «διατομεακότητα» σημαίνει να ενώνεις τα χέρια με κυριολεκτικούς θεοκράτες.

Το προοδευτικό παράδοξο: σημαίες υπερηφάνειας και τζιχάντ Θα ήταν ξεκαρδιστικό αν δεν ήταν τραγικό.

Έχεις ακτιβιστές LGBT να φωνάζουν μαζί με εκείνους που θα τους πέταγαν από τις στέγες αν έβαζαν ποτέ το πόδι τους στη Γάζα. Γιατί; Επειδή οι Εβραίοι καταστρέφουν την αισθητική της αφήγησης της καταπίεσής τους.

Στην ανάποδη ιεραρχία της σύγχρονης θυματοποίησης, το εβραϊκό μαρτύριο είναι το μόνο που προφανώς αξίζει έναν αστερίσκο.

Επιζών του Ολοκαυτώματος; «Σιωνιστής». Πρόσφυγας από την Υεμένη; «Αποικιοκράτης». Βρετανός Εβραίος που περνάει μπροστά από μια διαδήλωση για την Παλαιστίνη;「Προκαλεί». Η προβολή είναι το συνδετικό στοιχείο Αυτό που ενώνει αυτό το διεστραμμένο τρίο δεν είναι η ιδεολογία, αλλά η προβολή. Η Αριστερά προβάλλει την ενοχή της για τον δυτικό ιμπεριαλισμό. Η Δεξιά προβάλλει την οργή της για φανταστικές ελίτ.

Οι ισλαμιστές προβάλλουν τη θεοκρατική υπεροχή τους υπό το σύνθημα της «αντίστασης». Τελος, αν είσαι Εβραίος και δεν αυτομαστιγώνεσαι ενεργά για την ύπαρξή σου -συγχαρητήρια, μόλις κατηγοριοποιήθηκες ως καταπιεστής.

Και σαν ένα καταραμένο τεστ τεστ κηλίδων μελάνης Rorschach, η ίδια κηλίδα μελανιού εμφανίζεται πάντα: ο Εβραίος.

Όχι μόνο λόγια – είναι βία Ας μην προσποιούμαστε ότι όλα αυτά είναι μεταφορικά.

Εβραίοι φοιτητές υφίστανται παρενόχληση στα πανεπιστήμια.

Οι συναγωγές χρειάζονται σωματοφύλακες.

Τα μνημεία του Ολοκαυτώματος βεβηλώνονται.

Εβραίοι πυροβολούνται στις ΗΠΑ, μαχαιρώνονται στο Αμστερνταμ, βιάζονται στο Παρίσι και τους επιτίθενται φωνάζοντας στο Λονδίνο.

Και στην Ελλάδα, στην Αθήνα, σε πολλές επαρχιακές πόλεις και κάθε νησί, πρέπει να κρύβουν τα σύμβολά τους για να μην φάνε ξύλο Οι σβάστικες συνοδεύονται πλέον από hashtags, και το «Από τον ποταμό μέχρι τη θάλασσα» είναι το νέο «Οι Εβραίοι δεν θα μας αντικαταστήσουν». Δεν είναι τυχαίο.

Είναι το "αντισιωνιστικό" οικοσύστημα : Αν λοιπόν εξακολουθείτε να μένετε άναυδοι όταν βλέπετε κάποιον με κεφίγια να αγκαλιάζει κάποιον ντυμένο queer και παραδίπλα να χειροκροτάνε ένας νεοναζί κι ένας με το ρωσικό "Ζ", απλά θυμηθείτε: δεν είναι τυχαίο.

Είναι το οικοσύστημα του νέου αντιεβραϊκού μίσους.

Το μίσος για τους Εβραίους είναι η μόνη θεωρία συνωμοσίας που όλοι –από τζιχαντιστές και περήφανους επαναστάτες μέχρι βέγκαν και σκίνχεντ– εξακολουθούν να αγαπούν να μοιράζονται.

Αν η πολιτική σας απαιτεί έναν Εβραίο αρχι-κακό, συγχαρητήρια.

Δεν αγωνίζεστε για δικαιοσύνη.

Απλώς αναβιώνετε το παλαιότερο μίσος με νέα μορφή -και το αποκαλείτε αντίσταση.

Αλλά όταν έχετε φτάσει ήδη να ζητάτε "Keep the world clean" και δίπλα το Αστρο του Δαβίδ, ω, σας παρακαλούμε, μη μας παραμυθιάζετε.

Ξέρουμε καλά τι εννοείτε: ο #αντισημιτισμός είναι η παγκόσμια γλώσσα του φασισμού, πες θρησκόληπτοι/παπαδαριό, πες ακροδεξιά και νεοναζί, πες ψευτοαντιιμπεριαλιστές και μπρεζνιεφικοί και πουτινικοί, πες το πολιτικό φονταμενταλιστικό Ισλάμ της τζιχάντ, που όλοι τους συμφωνούν στον 'αντισιωνισμό'. Γι' αυτό και ο αντι-αντισημιτισμός (πρέπει να) είναι η παγκόσμια γλώσσα του αντιφασισμού @ακόλουθοι

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους