Οἱ Μακαρισμοί – Ὁ Δρόμος τῆς Βασιλείας 1. Ο Χριστός, όταν ανέβηκε στο όρος και άνοιξε το στόμα Του, δεν έδωσε ηθικές εντολές, αλλά αποκάλυψε τον τρόπο του Θεού. Οι Μακαρισμοί (Ματθ. 5,3–12) δεν είναι...
Οἱ Μακαρισμοί – Ὁ Δρόμος τῆς Βασιλείας 1. Ο Χριστός, όταν ανέβηκε στο όρος και άνοιξε το στόμα Του, δεν έδωσε ηθικές εντολές, αλλά αποκάλυψε τον τρόπο του Θεού. Οι Μακαρισμοί (Ματθ. 5,3–12) δεν είναι κανόνες, αλλά η περιγραφή της ζωής των αγίων δηλαδή της Βασιλείας ήδη εν ενεργεία μέσα στην ιστορία.
Γι’ αυτό και ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης ονομάζει τους Μακαρισμούς «αναβαθμούς της ψυχής». Εννέα σκαλοπάτια που ανεβαίνει η ανθρώπινη καρδιά από τη γη στο φως του Θεού. 2. «Μακάριοι οι πτωχοί τῷ πνεύματι, ὅτι αὐτῶν ἐστὶν ἡ Βασιλεία τῶν Ουρανών» Δεν μιλεί για τους υλικούς φτωχούς, αλλά για εκείνους που αδειάζουν από εγώ.
Η πτωχεία του πνεύματος είναι η αρχή της σωτηρίας, η αναγνώριση ότι ο Θεός είναι ο μόνος πλούτος. Ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος λέει: «Ο ταπεινός άνθρωπος εντός του έχει τον Θεό και δεν το γνωρίζει.» Στην πτωχεία ανοίγει η ψυχή στην ενέργεια του Πνεύματος.
Αυτός ο πρώτος Μακαρισμός είναι η πύλη όλων. 3. «Μακάριοι οι πενθούντες, ὅτι αὐτοὶ παρακληθήσονται» Το πένθος του Θεού είναι πένθος μετάνοιας· δεν είναι λύπη χωρίς ελπίδα, αλλά δάκρυ χαράς.
Ο πενθών αναγνωρίζει την ασχήμια της αμαρτίας του και ανοίγει την καρδιά στην επίσκεψη του Θεού. Ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος λέει: «Όταν θρηνείς εν μετανοίᾳ, τότε ο Θεός σε επισκέπτεται ως παρηγορία φωτός.» Γι’ αυτό και ο Παράκλητος (το Πνεύμα το Άγιον) είναι η απάντηση στο άγιο πένθος. 4. «Μακάριοι οι πραεῖς, ὅτι αὐτοὶ κληρονομήσουσι τὴν γῆν» Η πραότητα δεν είναι αδυναμία, αλλά δύναμη υπό έλεγχο. Ο Χριστός είπε «μάθετε απ’ εμού, ότι πράος ειμί». Ο πράος άνθρωπος κληρονομεί τη γη, γιατί η γη του μέλλοντος αιώνος ανήκει μόνο σε όσους έμαθαν εδώ να νικιούνται με αγάπη. 5. «Μακάριοι οι πεινῶντες καὶ διψῶντες τὴν δικαιοσύνην» Δικαιοσύνη δεν είναι ο νομικός έλεγχος, αλλά η δικαίωση που έρχεται από την αγιότητα.
Ο άγιος Χρυσόστομος γράφει: «Δικαιοσύνην λέγει την αρετήν όλην· πείνα και δίψα αρετής σημαίνει πόθον Θεού.» Η ψυχή που πεινά τον Θεό δεν ησυχάζει ποτέ, αλλά ανοίγει αέναα στο άπειρο φως της Θεότητος. 6. «Μακάριοι οι ελεήμονες, ὅτι αὐτοὶ ἐλεηθήσονται» Ο ελεήμων γίνεται όμοιος του Θεού, γιατί ο Θεός είναι «πολύελεος και οικτίρμων». Οι Πατέρες λένε ότι ο έλεος είναι η αγάπη που έμαθε να πονά. Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής γράφει: «Αληθώς ελεήμων εστίν ο την του άλλου λύπην ως ιδίαν αισθανόμενος.» Στη Δευτέρα Παρουσία η μόνη κρίση θα είναι ο έλεος: «ἐπείνασα, καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν…» 7. «Μακάριοι οι καθαροί τῇ καρδίᾳ, ὅτι αὐτοὶ τὸν Θεὸν ὄψονται» Αυτός είναι ο πυρήνας όλων.
Η καθαρότητα της καρδιάς είναι η όραση του Θεού.
Όχι με τα μάτια, αλλά με την καθαρμένη συνείδηση. Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς λέει: «Η όρασις του Θεού είναι φως άκτιστον· και ο καθαρός τη καρδία γίνεται φως.» Γι’ αυτό και στη μέλλουσα ζωή, το Φως της Θεότητος θα είναι ο Παράδεισος των δικαίων. 8. «Μακάριοι οι ειρηνοποιοί, ὅτι υἱοὶ Θεοῦ κληθήσονται» Ο ειρηνοποιός δεν είναι ο συμβιβαστικός, αλλά ο άνθρωπος που φέρει ειρήνη εκεί που υπάρχει ρήγμα.
Ειρήνη σημαίνει η παρουσία του Αγίου Πνεύματος.
Όπου υπάρχει ειρήνη, εκεί ο Θεός ενεργεί.
Οι υιοί του Θεού είναι εκείνοι που μεταδίδουν την ησυχία του Θεού στον κόσμο. 9. «Μακάριοι οι δεδιωγμένοι ἕνεκεν δικαιοσύνης» Οι διωγμοί δεν αφορούν μόνο τους μάρτυρες της ιστορίας, αλλά και κάθε ψυχή που αντιστέκεται στο πνεύμα του κόσμου.
Ο σταυρός είναι πάντοτε ο δρόμος της αλήθειας.
Γι’ αυτό ο Κύριος είπε: «Εἰ ἐμὲ ἐδίωξαν, καὶ ὑμᾶς διώξουσιν.» Η χαρά των μαρτύρων δεν ήταν η ηρωική υπομονή, αλλά η θεία ένωση με τον Σταυρωμένο. 10. «Χαίρετε καὶ ἀγαλλιᾶσθε, ὅτι ὁ μισθὸς ὑμῶν πολύς ἐν τοῖς οὐρανοῖς» Όλοι οι Μακαρισμοί συγκλίνουν εδώ: στη χαρά της Βασιλείας.
Η χαρά του Θεού δεν είναι συναίσθημα, αλλά ενέργεια ακτίστου ζωής μέσα στην ψυχή. Οι Άγιοι αγαλλιώνται από τώρα, γιατί ζουν ήδη τη μέλλουσα δόξα.
Συμπέρασμα – Οι Μακαρισμοί ως προγεύση της Αιωνιότητας Οι Μακαρισμοί δεν περιγράφουν κάτι που θα έρθει «μετά»· είναι η αρχή της Βασιλείας εντός μας.
Όποιος τους ζει, έχει ήδη μπει στην αιώνια ζωή.
Μετά τη Δευτέρα Παρουσία, όλα αυτά θα φανερωθούν «χωρίς όρια», όπως λέγατε στο άρθρο σας.
Η πτωχεία θα γίνει πληρότητα, το πένθος χαρά, η πραότητα βασιλεία, η καθαρότητα φως. Κι ο άνθρωπος, θεούμενος διά της αγάπης, θα γίνει ένας αιώνιος Μακαρισμός. Αρχμ.Χριστοδουλος
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους