Original Post

Πλήρες Κείμενο:

...ΚΙ έτσι, μετά την ήττα στον πόλεμο, το Ισραήλ προκαλεί έναν δεύτερο εμφύλιο στον Λίβανο προκειμένου (μάταια, πιστεύω) να διασφαλίσει την επιβίωσή του -- και ο Νετανιάχου τη δική του.

Το τριμερές σύμφωνο που υπογράφηκε προχτές από την (μη αντιπροσωπευτική) κυβέρνηση του Λιβάνου με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, βασικά νομιμοποιεί την κατοχή του νότιου Λιβάνου, απαγορεύοντας στους κατοίκους των 60 κατεχόμενων χωριών να γυρίσουν στα σπίτια τους. Το Ισραήλ. λέει η συμφωνία, θα φύγει όταν το ίδιο αποφασίσει ότι δεν απειλείται η ασφάλειά του (δηλαδή όποτε γουστάρει, ωραία συμφωνία ειρήνευσης), ενώ υπόσχεται μόνο ότι θα αφήσει το καθήκον του αφοπλισμού της Χεζμπολάχ στις Λιβανέζικες αρχές, δηλ. τον αδύναμο στρατό.

Προφανέστατα αυτό δεν θα γίνει δεκτό και όχι μόνο από την Χεζμπολάχ.

Ήδη χτες τη νύχτα άρχισαν τα όργανα στην Βηρυττό με διαδηλώσεις και επεισόδια.

Πρόκειται για μια συμφωνία «ειρήνης» που δεν περιλαμβάνει τους μισούς εταίρους, ειδικά μάλιστα τις δυνάμεις που είναι ικανές να την μπλοκάρουν, άρα δεν αξίζει το χαρτί που είναι γραμμένη. Ο Νετανιάχου προσπαθεί πολλά πράγματα πείθοντας τους Αμερικάνους να την συνυπογράψουν.

Πρώτα, επιτέλους καταφέρνει να δυναμιτίσει την εκεχειρία με το Ιράν όπως και κάθε περίπτωση ειρήνευσης.

Η πρώτη παράγραφος του MoU που υπέγραψε το Ιράν για την εκεχειρία λέει ρητά ότι το Ισραήλ θα αποχωρήσει από τον Λίβανο.

Και ο Νετανιάχου και ο υπ. Άμυνας το τόνισαν στα σχόλια για την τριμερή του Λιβάνου: «Αυτό είναι ένα πλήγμα που καταφέραμε στο Ιράν και στη Χεζμπολάχ», δήλωσαν.

Ποια ειρήνη και ποιος Λίβανος, ο στόχος είναι το Ιράν.

Δεύτερο, κάνοντας τις ΗΠΑ εγγυητή, το Ισραήλ επιχειρεί να διασφαλίσει ότι τον πόλεμο με το Ιράν θα τον φέρει σε πέρας η Αμερική (μόνο του δεν είναι σε θέση). Δεν νομίζω ότι αυτό είναι πλέον εφικτό πάντως. Η ΑΜερική έχει κάνει τα κουμάντα της και ξέρει ότι το μόνο που μπορεί να κάνει είναι σποραδικά χτυπήματα από μακριά.

Δεν φαίνεται μεγαλύτερη εμπλοκή της.

Θα δούμε.

Τρίτο, βάζοντας την κυβέρνηση του Μαρωνίτη προέδρου Αούν (που έχει διατελέσει και αρχηγός του στρατού) να αφοπλίσει την Χεζμπολάχ, ελπίζει ο εμφύλιος που θα ακολουθήσει να αποδυναμώσει την Χεζμπολάχ, έστω και με κόστος την διάλυση του Λιβάνου.

Δεν ξέρω ποια είναι η δυναμική στη χώρα· ξέρω όμως ότι τέτοιες κινήσεις είναι εφικτές μόνο αν υπάρχουν δυνάμεις επί του εδάφους να τις υλοποιήσουν.

Υποπτεύομαι ότι οι αντι-χεσμπολάχ δυνάμεις δεν είναι αρκετά ισχυρές για να υλοποιηθεί ένα τέτοιο σχέδιο, αλλά κι εδώ, θα δούμε.

Τέταρτος και λιγότερο στρατηγικός στόχος είναι η παράταση του πολέμου ως μοναδική διέξοδος προσωπικής επιβίωσης του Νετανιάχου.

Αν δεν υπάρχει πόλεμος, ο διεθνής παρίας, επικηρυγμένος εγκληματίας πολέμου Μπίμπι θα κινδυνεύει με φυλάκιση όχι μόνο έξω από το Ισραήλ, αλλά και μέσα στη χώρα.

Ας μην ξεχνάμε ότι οι Ισραηλινοί κατανοούν πλήρως (κατά 92% σύμφωνα με μια δημοσκόπηση) ότι έχουν ηττηθεί και τον θεωρούν υπεύθυνο. Ο Μπίμπι δεν θα είχε άλλη διέξοδο από το να φύγει κρυφά από την χώρα και να ζήσει το υπόλοιπο της ζωής του στο άσυλο της βίλας των Χανίων, αφού ο μόνος ειλικρινής σύμμαχος που του έχει μείνει (και μαλάκας της υπόθεσης που μάζεψε τον μουτζούρη) είναι ο Μητσοτάκης.

Άρα, εδώ που τα λέμε έχει και ο Μπίμπι ένα δίκιο να προσπαθεί να δημιουργήσει έναν ακόμα πόλεμο.

Σκεφτείτε το αντικειμενικά: αν σας έβαζαν το πιστόλι στον κρόταφο και σας έλεγαν να διαλέξετε είτε να συνεχίσετε πολέμους, γενοκτονίες και κόλαση επί της γης, είτε να ζήσετε το υπόλοιπο της ζωής σας μέσα στο Μητσοτακέικο, τι θα προτιμούσατε; Ναι, κι εγώ το ίδιο.

Νομίζω ότι το σχέδιο θα αποτύχει.

Αν η ιστορία είναι οδηγός, τότε θα έχουμε ξανά το σενάριο της συμφωνίας της 27ης Μαίου 1983 που είχε υπογραφεί μεταξύ των ίδιων πρωταγωνιστών.

Αυτό που έγινε τότε ήταν εμφύλιος στον Λίβανο, είσοδος των Αμερικάνικων ένοπλων δυνάμεων ως «ειρηνοποιών», τεράστια βομβιστική επίθεση κατά των στρατώνων με 214 νεκρούς πεζοναύτες (και οι πεζοναύτες δεν είναι τίποτα τυχαίοι που ο καθένας μπορεί έτσι εύκολα να βομβαρδίσει), έξοδος των αμερικάνων και τελικά ήττα και έξοδος και των Ισραηλινών το 2000 από τον Λίβανο.

Αυτή τη φορά όμως θα είναι και το Ιράν επισήμως μπλεγμένο στην υπόθεση (ενώ και οι υπόλοιπες δυνάμεις της περιοχής μάλλον θα εμπλακούν). Δεν φαίνεται εύκολο νικηφόρο σενάριο για το Ισραήλ.

Το οποιο έχει πλέον φτάσει στα όριά του, δεν μπορεί για πολύ ακόμα να συνεχίσει τον ατέλειωτο πόλεμο. Οι Ισραηλινοί ξέρουν ότι το σχέδιο ειρήνευσης είναι προσχηματικο, όχι μόνο το έχει πει ο Νετανιάχου ότι είναι πλήγμα κατά του Ιράν, αλλά και ο Μπεν-Γκβιρ με την κτηνώδη ειιλικρίνιά του το έχει ήδη πει, ότι τζάμπα κόπος, η Χεζμπολάχ δεν θα το δεχτεί.

Αλλά παρόλα αυτά, παρότι ο τρέχον πόλεμος όχι μόνο δεν έχει τελειώσει αλλά το κόστος του για το Ισραήλ είναι απαγορευτικά υψηλό, ταυτόχρονα το αποικιακό πρότζεκτ ψάχνει και νεόυς εχθρούς.

Ο υπουργός Έρευνας Τεχνολογίας δήλωσε το εξής (όπως και με όλο το υπουργικό συμβούλιο, ο τίτλος του υπουργείου είναι προσχηματικός, είναι όλοι τους υπουργοί πολέμου): «Μόλις προχωρήσουμε πέρα από το ιρανικό καθεστώς, υπάρχει η φιλοδοξία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η οποία θα επιδιώξει να επεκταθεί και να εξαπλώσει την επιρροή της. »Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Τουρκία, με τις φιλοδοξίες της να επεκταθεί πέρα από τα σύνορά της και να ηγηθεί της περιοχής σύμφωνα με το δικό της όραμα, αποτελεί μια πραγματική μελλοντική απειλή για τους πολίτες του Κράτους του Ισραήλ. »Το Ισραήλ προετοιμάζεται πάντα για κάθε απειλή, και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Τουρκία μετατρέπεται σε ένα μέτωπο που θα μπορούσε όντως να αποτελέσει απειλή στο μέλλον.» Ο γερο Ερντογάν πάντως, που είναι πιστός σουνίτης και κανέναν λόγο δεν έχει να τιμά την Άσουρα, τη σιιτική μέρα μνήμης του μαρτυρίου του Αλί και των συντρόφων του -- το γενέθλιο δηλαδή γεγονός του σιιτισμού, δήλωσε: «Τιμώ τη μνήμη των μαρτύρων της Καρμπάλα με έλεος και σεβασμό.

Βιώνουμε τη θλίψη για το μαρτύριο του κυρίου μας Χουσεΐν ίμπν Αλί και των συντρόφων του, ακριβώς όπως ήταν εκείνη την ημέρα, εδώ και 14 ολόκληρους αιώνες.» Ο Ερντο έχει πίσω του εκτός από τις γέφυρες προς το Ιράν και τα δύο αρχηγεία του ΝΑΤΟ που έχει διαπραγματευτεί με τις ΗΠΑ, στην Πόλη και στα Άδανα.

Ειδικά το δεύτερο είναι πολύ, πάρα πολύ καθαρό ότι έχει όντως σκοπό να εντάξει τις οθωμανικές φιλοδοξίες σε ένα σχέδιο περιορισμού του Ισραήλ, το οποίο έχει πλέον κόψει καπίστρι και αρχίζει να ενοχλεί την Ουόσιγκτον.

Όσο για τον Μωυσή, εκτός από την κατάρρευση της στρατηγικης συμμαχίας με την γενοκτονική αποικία που οι διάφοροι ανεγκέφαλοι στρατηγικοί εγκέφαλοι έχουν ξαμολυθεί να μας πουν ότι δεν κατάρρευσε αλλά εξακολουθεί να περιορίζει τον προαίώνιο εχθρό μας, θέλω να δω πώς σκατά θα πάει στην επερχόμενη σύνοδο του ΝΑΤΟ όπου θα συμφωνήσει και θα βάλει την υπογραφάρα του στην ίδρυση των δύο στρατηγείων.

Τι θα πει; Ειλικρινά έχω περιέργεια να δω πώς θα προσπαθήσει να το πουλήσει στο χριστεπώνυμο πλήρωμα της ΝΔ και των ακριδοδεξιών ομόσταυλων αντιπάλων...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους