"Το να πιστεύουν οι γυναίκες σε θρησκείες, είναι σαν να εμπιστεύονται οι κότες τα KFC", #2. Σε ορισμένα σημεία της ορθόδοξης υμνολογίας, η Παναγία αποκαλείται "σκεύος". Το δοχείο που γέννησε τον...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Για παράδειγμα, στον Κανόνα του Ακάθιστου Ύμνου: "Χαῖρε, σκεῦος…". Η γυναίκα δεν υπάρχει ως πρόσωπο, ως άνθρωπος, αλλά μόνο ως μέσο, που κυοφόρησε και έφερε στον κόσμο τον άντρα (φυσικά) Θεό.

Το ίδιο επαναλαμβάνεται και στη βάπτιση.

Ο άνθρωπος βαφτίζεται "εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρός καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος". Η μητέρα δεν υπάρχει πουθενά.

Η γυναίκα που το έφτιαξε μέσα της, το κουβαλούσε για μήνες, μάτωσε, γέννησε και έφερε -πραγματικά- αυτόν τον άνθρωπο στον κόσμο εξαφανίζεται από την τελετή, όπου ο άντρας-ιερέας αναλαμβάνει να του προσφέρει τη θρησκευτική του "γέννηση". Η μάνα είναι το δοχείο, αλλά η πατρότητα, επίγεια και θεϊκή, δίνει την υπόσταση και την ιερότητα.

Ο χριστιανισμός δεν έχει κανένα νόημα, πέρα του ελέγχου, και συγκεκριμένα του ελέγχου πάνω στα σώματα των γυναικών.

Οι άντρες δεν μπορούν να μείνουν έγκυοι.

Και από τη στιγμή που κατανόησαν τον ρόλο τους στη σύλληψη, η επόμενη κίνησή τους ήταν να χτίσουν πάνω σε αυτό ένα ολόκληρο θρησκευτικό σύστημα.

Η θρησκεία αυτή ξεκίνησε σε κτηνοτροφικούς πληθυσμούς, οι οποίοι είχαν αντιληφθεί τον ρόλο του αρσενικού στην αναπαραγωγή και κατέληξαν, πολύ βολικά, στο συμπέρασμα ότι ολόκληρη η ζωτική δύναμη βρισκόταν στον ανδρικό "σπόρο" και ότι η γυναικεία μήτρα ήταν απλώς ένα σκεύος, το μέσο για την επίτευξη του σκοπού.

Αυτή η αντίληψη έγινε Θεός. Ο Θεός-Πατέρας.

Έχεις έναν αρσενικό Θεό ως δημιουργό και πηγή κάθε ζωής, κάτι που αντιστρέφει την ίδια τη βιολογική πραγματικότητα, και φυσικά χρειάζεσαι τελετουργίες και ψαλμούς και σύμβολα και προσευχές και ιερείς, που να αναπαράγουν αυτή την ιδέα και να τη ριζώνουν βαθιά στο υποσυνείδητο.

Αυτό ακριβώς κάνει το βάπτισμα.

Είναι η αναγέννηση, η γέννηση μέσω ενός άντρα-πατέρα-θεού.

Η γέννηση από τη μητέρα διαγράφεται.

Η θρησκεία υποστηρίζει ότι η ζωή του εμβρύου προέρχεται από τον Θεό.

Το σεξ, οι εξωσωματικές, τα ωάρια, η περίοδος της γυναίκας, η ωορρηξία, οι σάλπιγγες δεν υπάρχουν πουθενά.

Η σωματική και η ψυχολογική φθορά, οι ορμόνες που την τρελαίνουν, το κόστος που πληρώνει μια γυναίκα με το ίδιο της το σώμα ή και την ζωή της, δεν έχουν καμία ιερότητα μέσα σε αυτή τη θεολογία.

Είπαμε, είναι σκεύος.

Ακόμα και τώρα, τα παιδιά που πεθαίνουν αβάπτιστα θεωρείται ότι δεν μπορούν να σωθούν, αφού η αγάπη και η θυσία της μητέρας τους δεν είναι αρκετή.

Μόνο ο πατέρας, ο επίγειος ή ο επουράνιος, μπορεί να τα κάνει αποδεκτά μέσα στη θρησκευτική τάξη.

Ένας άντρας ντυμένος, με μακριά ρούχα (που θυμίζουν γυναικεία φορεσιά), και μόνο αυτός, είναι εκείνος που τους δίνει υπόσταση.

Ξεκάθαρα λοιπόν, αν όλη αυτή η παράνοια δεν είχε επιβληθεί, οι γυναίκες θα είχαν τον έλεγχο των σωμάτων τους.

Και αυτό θα έπρεπε να αποτελεί το στοιχειώδες γνώρισμα κάθε πραγματικά εξελιγμένου, ανθρώπινου πολιτισμού.

Όμως ζούμε ακόμη μέσα σε μια κοινωνία με πρωτόγονα γνωρίσματα.

Δεν έχουμε εξελιχθεί όσο θέλουμε να πιστεύουμε.

Εξακολουθούμε να ζούμε μέσα σε μια πρωτόγονη κατάσταση, φτιαγμένη από άντρες που φοβήθηκαν εκείνο το οποίο οι ίδιοι δεν μπορούσαν να κάνουν. Να κυοφορήσουν και να γεννήσουν τη ζωή.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους