ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ ΜΆΧΗ ΣΤΗΝ ΙΣΣΟ Δεύτερη νικηφόρα μάχη Η τύχη ήταν με το μέρος του – Νίκη ξανά. Ασέβεια των αντιπάλων προς τους τραυματίες, η τιμωρία τους ( Ύβρις – Νέμεσις - Τίσις ) Σεβάστηκε τις...
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ ΜΆΧΗ ΣΤΗΝ ΙΣΣΟ Δεύτερη νικηφόρα μάχη Η τύχη ήταν με το μέρος του – Νίκη ξανά.
Ασέβεια των αντιπάλων προς τους τραυματίες, η τιμωρία τους ( Ύβρις – Νέμεσις - Τίσις ) Σεβάστηκε τις γυναίκες του εχθρού.
Η πορεία του Στρατηλάτη συνεχίστηκε μέσα από τα βουνά του Ταύρου προς τις Κιλίκιες Πύλες.
Αυτές ήταν αδιάβατες, αν ήταν επανδρωμένες.
Αυτή τη φορά όμως ήταν αφύλακτες.
Οι στρατιώτες για μιαν ακόμη φορά πείστηκαν ότι ο βασιλιάς τους είχε την εύνοια των θεών.
Ιούλιος του 333 π.Χ. Ο Αλέξανδρος έφτασε ιδρωμένος στον ποταμό Κύδνο, βούτηξε αμέσως στα παγωμένα νερά του.
Η συνέπεια ήταν να αρρωστήσει με υψηλό πυρετό.
Τη θεραπεία ανέλαβε ο γιατρός Φίλιππος ο Ακαρνάν.
Κατά σύμπτωση την ώρα που ο γιατρός ετοίμαζε το φάρμακο έφτασε γράμμα από το Στρατηγό Παρμενίωνα, στο οποίο έγραφε να προσέχει το γιατρό Φίλιππο, γιατί είχε δωροδοκηθεί από τον Πέρση βασιλιά. Ο Αλέξανδρος έδωσε το γράμμα στο γιατρό και ήπιε το φάρμακο ήρεμος.
Στη συνέχεια θεραπεύτηκε. Στην Παμφυλία, σε έναν παραλιακό δρόμο φυσούσαν δυνατοί βοριάδες και αυτό εμπόδιζε τη διάβαση.
Όταν ο Αλέξανδρος έφτασε εκεί, οι βοριάδες σταμάτησαν, φύσηξε νοτιάς.
Έτσι ο δρόμος έγινε διαβατός.
Και πάλι ο στρατιώτες σκέφτηκαν «Ο βασιλιάς έχει την εύνοια του Δία». Ο Πέρσης βασιλιάς Δαρείος για να τον αντιμετωπίσει ετοίμασε μεγάλο στρατό και τέθηκε επικεφαλής ο ίδιος αυτή τη φορά.
Νοέμβριος του 333 π.Χ. Κάποιοι ιστορικοί ανεβάζουν το στρατό του Δαρείου σε 600.000 και άλλοι σε 300.000. Ο Πέρσης βασιλιάς ήταν σίγουρος για τη νίκη του, για το λόγο αυτό είχε μαζί του τη μητέρα του Σισύγαμβρη, τη γυναίκα του Στάτειρα, το νεότερο γιο του και τις δύο του κόρες.
Στην πορεία από συγκυρία, ή από κακό υπολογισμό και των δύο βρέθηκε ο Αλέξανδρος με το στρατό του πιο βαθιά μέσα στην Ασία και ο Δαρείος με τον δικό του στρατό πίσω, στα νώτα του.
Αυτή η κατάσταση δημιουργούσε μεγάλους κινδύνους για τον Αλέξανδρος και το δικό του εκστρατευτικό σώμα.
Θα μπορούσαν να του αποκλείσουν τους δρόμους επικοινωνίας με τα μετόπισθεν και να επιπέσουν εναντίον βρίσκοντάς τον σε πολύ ευάλωτη θέση.
Υπήρχε δυνατότητα να περικυκλωθούν οι Έλληνες και γίνουν εύκολα θύματα των Περσών.
Σ’ αυτό το διάστημα οι Πέρσες προέβησαν σε μια ανόσια και ασεβή πράξη. Ο Αλέξανδρος είχε αφήσει πίσω τους τραυματίες σε ένα πρόχειρο νοσοκομείο. Οι Πέρσες τους κατέσφαξαν όλους, τραυματισμένους στρατιώτες και νοσηλευτές.
Διέπραξαν ύβριν, προκάλεσαν έτσι Νέμεσιν, την οργή των θεών και τίσιν, την τιμωρία για την ανόσια πράξη τους.
Όταν επέστρεψαν οι Έλληνες και είδαν το απαίσιο θέαμα, οργίστηκαν και ήθελαν εκδίκηση.
Η μάχη δόθηκε στην Ισσό.
Χωρίς περίσκεψη ο Μέγας Βασιλεύς των Περσών, δίχως στρατηγική σκέψη άφησε τη μεγάλη πεδιάδα, όπου θα μπορούσε να αναπτύξει και να αξιοποιήσει τον μεγάλο όγκο του στρατού του και κυρίως το εξαίρετο ιππικό του περικυκλώνοντας τους Έλληνες, αντί γι’ αυτό επέλεξε ένα στενό μέρος για να δώσει τη μάχη.
Και πάλι η τύχη ήταν με το μέρος του Έλληνος Βασιλέως.
Οι στρατιώτες του το εκτίμησαν δεόντως. Ο Αλέξανδρος προσευχήθηκε και θυσίασε πριν τη μάχη.
Διέθετε περίπου 5.000 ιππείς και 26.000 πεζούς. Ο Παρμενίων με το πεζικό ανέλαβε την αριστερή πλευρά, ο Αλέξανδρος τέθηκε επικεφαλής του ιππικού στη δεξιά πτέρυγα.
Ποιος θα ξεκινούσε πρώτος ξεκίνησε την επίθεση; Ποιος θα ορμούσε πρώτος απ’ όλους στο κυριότερο και πιο δύσκολο σημείο σημείο του εχθρού; Ποιος άλλος, παρά ο βασιλεύς των Μακεδόνων και των Ελλήνων Αλέξανδρος.
Πέρασε πρώτα μπροστά απ’ όλους τους στρατιώτες κατά το συνήθειό του.
Τους εμψύχωνε, φώναζε με τα ονόματά τους πολλούς, όσους προλάβαινε να δει, απαντούσαν αυτοί με αλαλαγμούς βλέποντάς τον στην πρώτη γραμμή.
Παράτολμος, άφοβος, ορμητικός.
Οι γραμμές κίνησαν με ρυθμό, συντεταγμένες, με αγωνία, αλλά και θάρρος και δύναμη συγχρόνως.
Η πολεμική κραυγή των Μακεδόνων «Αλαλάι» ακούστηκε, αντήχησε στο στενό πέρασμα της Ισσού.
Προχώρησε πρώτα πλάγια και κατόπιν στράφηκε στο κέντρο προς τον Πέρση Βασιλιά.
Αυτή η κίνηση απορρύθμισε τις γραμμές των στρατιωτών γύρω από τον Δαρείο. Ο Πέρσης βασιλιάς Δαρείος βλέποντας να ανοίγει χάσμα μπροστά του και να επέρχεται εναντίον του ο Μακεδών Αλέξανδρος φοβήθηκε, τράπηκε σε φυγή, η μάχη είχε κριθεί. Οι Πέρσες για κάποιο χρονικό διάστημα πολεμούσαν χωρίς το βασιλιά τους, ώσπου αντιλήφθηκαν τι συμβαίνει και άρχισαν να υποχωρούν και να τρέχουν προσπαθώντας να σωθούν. Ο Αλέξανδρος προσπάθησε να καταδιώξει το Δαρείο, δε στάθηκε δυνατό να τον συναντήσει και να τον αιχμαλωτίσει.
Δεύτερη μάχη, δεύτερη νίκη για τον Αλέξανδρο στην Ασία εναντίον των Περσών.
Προτού ξεκουραστεί και δειπνήσει φρόντισε τους τραυματισμένους στρατιώτες, όπως έκανε πάντα.
Περνούσε από μπροστά τους, τους ρωτούσε διάφορα, τους έδινε θάρρος, πρώτα τακτοποίησε αυτούς όσο μπορούσε καλύτερα.
Δεν άφησε τους νεκρούς έρμαιο στα στοιχεία της φύσης.
Τους συγκέντρωσε για να τους θάψει με τις τιμές που τους άρμοζαν.
Φεύγοντας ο Δαρείος εγκατέλειψε κοντά στο πεδίο της μάχης τους συγγενείς του. Ο Αλέξανδρος τους σεβάστηκε όλους, προστάτεψε τις γυναίκες.
Η μητέρα του Δαρείου Σισύγαμβρη εντυπωσιάστηκε από τη συμπεριφορά του Αλέξανδρου, γι’ αυτό, όταν εκείνος πέθανε αργότερα, τον έκλαψε σα να ήταν γιος της.
Μάχη στην Ισσό 333 π. Χ. Δεύτερη νικηφόρα μάχη του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Φωτογραφία : Η μάχη της Ισσού
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους