Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Φθάσαμε και σε αυτό: την παρουσίαση του αγγλόφωνου βιβλίου Διασχίζοντας Τον Ωκεανό, στην γεμάτη αίθουσα 2 του Μίκης Θεοδωράκης, και αφού έχει κάνει την δική του διαδρομή το δίγλωσσο, αποκλειστικά για τους απόδημους Κρήτες, σε μια συγκινητική βραδιά στα πλαίσια του 5ου Φεστιβάλ Βιβλίου Χανίων.

Πολλοί οι λόγοι συγκίνησης.

Η παρουσία ανθρώπων που είχα να δω πολλά χρόνια.

Ο χώρος, το θέατρο είναι το παλιό Τελωνείο της γενέθλιας πόλης, πήγα πρώτη φορά σε αυτό παιδούλα, αρχές δεκαετίας του '60! με τη μαμά μου να πάρουμε το αφιχθέν δέμα από κάποιον Αμερικάνο, δεν υπήρχε κρητική οικογένεια να μην έχει τον ξενιτεμένο ''Αμερικάνο'' της, και γυρνάει ο Χρόνος και κάθεσαι εκεί μιλώντας για ιστορίες ξενιτιάς που έγραψες, και δεν ξέρεις αν η ζωή σου κάνει φάρσα ή στ' αλήθεια σε τιμά.

Μαζί δεκάδες, αν σωστά κατάλαβα, άνθρωποι που έχουν να πουν την δική τους ιστορία.

Έκπληκτη ( εκτός από όσα γνώριζα για παρόντες) ακούω κάποιον να λέει, βλέποντας μια από τις φωτογραφίες αρχείων που επέλεξα για δημοσίευση στο τέλος του βιβλίου, ''ο γάμος του προπάππου μου, Utah 1919, τρέχω να το πάρω'', ή εκείνη την σπαραχτική ''έληξε η άδεια εργασίας, έκανα 12 ώρες δρόμο για το χαρτί μιας νέας άδεις'',ή ''έχω ενοχές που δεν έμαθα εγκαίρως όσα τώρα θέλω να ξέρω για την ξενιτειά των δικών μου''. Είχα τόσα πράγματα να πω, δεν έφταιγε ο χρόνος όσο η συγκίνηση, ωστόσο δεν ξέχασα ποιος ο βασικός λόγος αυτού του βιβλίου ( όπως και της συναυλίας με άλλα κείμενα, όπως και του ταξιδιού στη Ν. Υόρκη πρόσφατα), είναι Να Θυμηθούμε, Επιτέλους, Ότι Είμαστε Χώρα Μεταναστών, Ότι αιώνες τώρα οι Έλληνες ταξιδεύουν για μια καλύτερη ζωή στα Πέρατα του Κόσμου, Ότι είναι Ντροπή να γινόμαστε ξενόφοβοι Εμείς που αλωνίσαμε την υφήλιο, Εμείς που τα παιδιά μας μόλις τώρα φεύγουν στα παζάρια της εργασίας για καλύτερη δουλειά, καλύτερο μέλλον.

Το πρωί της ίδιας μέρα, Παρασκευή 26, μου δόθηκε η ευκαιρία ( μεγάλη τιμή θα πω και πολύ ευχαριστώ τον Αντιδήμαρχο Πολιτισμού Γ.Γιαννακάκη ) να βρεθώ στις Εγκληματικές Φυλακές Αγυιάς Χανίων, στην τελετή αποφοίτησης των μαθητών του σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας που λειτουργεί μέσα στη φυλακή.

Και να δω μπροστά στα μάτια όλων μας, τα παιδιά των 23, και 24 χρόνων, από το Σουδάν που είναι φυλακισμένα ως διακινητές!!!!! να τελειώνουν το ελληνικό σχολείο, να τραγουδούν, να στήνουν θεατρικό δρώμενο, να διαβάζουν τα ποιήματά τους γραμμένα φυσικά στα Ελληνικά.

Αυτό, η επικαιροποίηση του τεράστιου θέματος που λέγεται ΞΕΝΙΤΙΑ των δικών μας ανθρώπων, έσπρωξε αυτό το βιβλίο.

Πότε παράνομοι, πότε νόμιμοι πολλά εκατομμύρια 'Ελληνες διέσχισαν τις θάλασσες και η Μνήμη είναι Υποχρέωσή μας.

Το αγγλικό βιβλίο οφείλει άπειρα ευχαριστώ στην μεταφράστρια Eleni Hall Manolaraki, Eleni Hall Manolarakiαναπληρώτρια κλασσικών σπουδών στην Αμερική (USF), στην καθηγήτρια Αγγλικής Φιλολογίας κ. Βαγγελιώ Σερδάκη - Χιωτάκη, στην ενθάρρυνση, και όχι μόνο, της Gonda Van Steen, Gonda Van Steen έδρα Κοραή, King's College London, στον Μανώλη Βεληβασάκη, Manolis Velivasakis επρόεδρο, Cultural Crete Foundation, ενώ δεν μπορώ να κρύψω την συγκίνησή μου για την στήριξη συνολικά του κ. Καστρινάκη Νικόλαου, προέδρου του Παγκόσμιου Συμβουλίου Κρητών.

Πολύτιμη η στήριξη της κ. Αθηνάς Ρώσσογλου, του κ. Γιώργου Αναγνώστου George Anagnostouστο Πανεπιστήμιο Columbia, του ιστορικού Σπουδών Διασποράς κ. Σακοράφα, Argiris Sakorafas όλοι τους ασχολ'ήθηκαν με τα κείμενα χωρίς καν να με ξέρουν - αυτό είναι που κρατώ.

Στις φωτογραφίες, ο κ. Καστρινάκης, η κ. Ρώσσογλου, Athina Rossoglouη Έλια Κουμή που συντόνισε την κουβέντα μας.

Ευχαριστώ τον Μαθιό Φραντζεσκάκη Matthaios Frantzeskakisπου ανέλαβε το κόστος της νέας αυτής έκδοση στην αγγλική γλώσσα, αλλά και τον Μανώλη Πιμπλή Manolis Piblis που το συμπεριέλαβε στο Φ.Β. της πόλης μου. και ''Πού πας καραβάκι με τέτοιον καιρό;'' Το βιβλίο αφιερώνεται σε κάποιους/ες από τους παραπάνω και στην αδελφική φίλη από την εφηβεία μας ακόμη, μαθηματικό Μαίρη Γαλάνη - Μαλικουτσάκη Μαρια Μαλικουτσακη@ακόλουθοι( μαθηματικός, υπότροφος Ohio 1971 - 1975 ). υγ: το διήγημα Stuffed Vegetables, Tweakedέχει ήδη μεταφραστεί και στα Ιταλικά από την καθηγήτρια Maria Caracausi και συμπεριλαμβάνεται σε συλλογικό τόμο του UNIPΑλερμο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους