Είδα το βίντεο που μαζεύτηκε πλήθος κόσμου και έπιασαν μια ηλικιωμένη γυναίκα στην ηλικία της μαμάς μου που πήδηξε και έπεσε για να σωθεί από τον πρώτο όροφο του φλεγόμενου σπιτιού της. Και την...
Είδα το βίντεο που μαζεύτηκε πλήθος κόσμου και έπιασαν μια ηλικιωμένη γυναίκα στην ηλικία της μαμάς μου που πήδηξε και έπεσε για να σωθεί από τον πρώτο όροφο του φλεγόμενου σπιτιού της.
Και την έπιασαν σαν ροκ σταρ σε συναυλία και μακάρι να μην τραυματίστηκε καθόλου.
Κι από κάτω δεκάδες σχόλια που έλεγαν μπράβο και ζήτω στους ήρωες.
Και σκέφτηκα ακαριαία τους ανθρώπους που μαζεύτηκαν φέτος για να βοηθήσουν τη μαμά μου όταν την χτύπησε και την έριξε κάτω αυτοκίνητο.
Ένας νεαρός άνδρας έτρεξε να βοηθήσει όπως μπορούσε και μια κυρία καθόταν όρθια συνέχεια μπροστά της για να της κάνει σκιά με το σώμα.
Και τα σχόλια κάτω από το βίντεο σήμερα ήταν τόσο αλληλέγγυα κι εκθειαστικά.
Και σκέφτηκα πόσο κρίμα που στατιστικά ανάμεσα στους σημερινούς ήρωες με την κυρία που έπεσε θα υπάρχουν και κάποιοι που έχουν βρίσει την ίδια αυτή κυρία ή τη μαμά μου ή μια άλλη κυρία σε κάποιο φανάρι αν πήγαιναν αργά ή σε μια ουρά αν τους εμπόδιζε ή τους χαλούσε το vibe.
Και πόσο πιο ωραία θα ήταν όλα αν δεν περιμέναμε τις καταστροφές και τα ατυχήματα για να φερθούμε ωραία σαν μεγάλοι ήρωες.
Αν ήμασταν απλοί μικροί αγαπημένοι ήρωες κάθε μέρα.
Και στα σχόλια να μην ξεπηδούνε ανόητα μίση και ασχήμιες.
Κι οι δρόμοι μας να μην είναι χαβούζα εκτόνωσης αλλά τόποι κοινοί, να γνωριζόμαστε και να βοηθάμε.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους