Μια σημαντική εκδήλωση με έντονο ιστορικό χαρακτήρα πραγματοποίησε πρόσφατα η Τομεακή Επιτροπή Λάρισας του ΚΚΕ, με θέμα «Οταν τα γήπεδα αντιστάθηκαν στους πολέμους...». Η εκδήλωση κέντρισε το...

Πλήρες Κείμενο:

Μια σημαντική εκδήλωση με έντονο ιστορικό χαρακτήρα πραγματοποίησε πρόσφατα η Τομεακή Επιτροπή Λάρισας του ΚΚΕ, με θέμα «Οταν τα γήπεδα αντιστάθηκαν στους πολέμους...». Η εκδήλωση κέντρισε το ενδιαφέρον του κόσμου και χαρακτηρίστηκε από τη μαζική συμμετοχή εργαζομένων, νεολαίας και ανθρώπων του αθλητισμού.

Στην εκδήλωση μίλησαν ο Θοδωρής Λιάππης, υπεύθυνος του Τμήματος Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού της ΚΕ του ΚΚΕ, ο Νικόλας Αγγελίδης , δημοσιογράφος στην ΕΡΤ και συγγραφέας, και ο Θανασης Βογιατζης , ιστορικός - ερευνητής και μέλος της ΤΕ Μαγνησίας του ΚΚΕ.

Τον συντονισμό της εκδήλωσης, κάνοντας και την αρχική τοποθέτηση, είχε ο Πέτρος Κρίκης, μέλος της Επιτροπής Περιοχής Θεσσαλίας του ΚΚΕ και του Τμήματος Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού της ΚΕ. Αναδείχθηκαν γνωστές και άγνωστες πλευρές από την ιστορία του εργατικού αθλητισμού, από τη στάση αθλητών και αθλητριών που βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή στους μεγάλους αγώνες της εποχής τους, ενώ φωτίστηκαν ιδιαίτερες πλευρές από τη δράση του ΚΚΕ στο μέτωπο του Αθλητισμού την εποχή του Μεσοπολέμου και της τριπλής φασιστικής κατοχής.

Ακόμα, προβλήθηκε ένα ενδιαφέρον βίντεο σχετικό με το θέμα, που το επιμελήθηκε το Τμήμα Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού της ΚΕ του ΚΚΕ.

Το περιεχόμενο της εκδήλωσης έδωσε αφορμή να ξεδιπλωθεί μια πλούσια συζήτηση με τους παρευρισκόμενους, στο επίκεντρο της οποίας βρέθηκαν ζητήματα που αφορούν τη σημερινή κατάσταση του αθλητισμού στη χώρα μας. *** Στην εισηγητική ομιλία ο Θ. Λιάππης εξήγησε ότι το θέμα της εκδήλωσης δεν αφορά το παρελθόν, αντίθετα πρέπει να εξεταστεί με το βλέμμα στο σήμερα και στο μέλλον.

Οπως είπε, «μας ενδιαφέρει όλα αυτά που συζητάμε σήμερα να αποτελέσουν δίδαγμα, παράδειγμα για το τι μπορεί να καταφέρει ο άνθρωπος όταν εμπνευστεί από σπουδαία ιδανικά και πώς μπορεί να χρησιμοποιήσει το μυαλό του, τα πόδια του και τα χέρια του.

Γιατί αυτά κινούν τον κόσμο, αυτά κινούν τα πάντα.

Και είτε το θέλουμε είτε όχι, ο πόλεμος έχει αποδείξει ότι γεννά τέτοιες συνθήκες για να αναδειχθούν οι ικανότητες, να αναδειχθούν η αυτενέργεια, η οργάνωση, η μαεστρία κάτω από δύσκολες συνθήκες, η αυτοθυσία, η αλληλεγγύη, το θάρρος και η πρωτοβουλία, και να αναδειχθούν και οι ηγέτες από τα γήπεδα». Μίλησε για τη σύνδεση της δράσης του ΚΚΕ με την ανάπτυξη του μαζικού αθλητισμού στη χώρα μας κάτω από δύσκολες συνθήκες, κάνοντας ειδική αναφορά στην περίοδο της Κατοχής και στην αθλητική δράση που παρά τις δύσκολες συνθήκες αναπτύχθηκε από το ΕΑΜ και την ΕΠΟΝ, όπου εκατοντάδες νέοι αθλητικοί σύλλογοι ξεπήδησαν στις φτωχογειτονιές.

Τόνισε ότι η ιστορική πείρα δείχνει πώς μέσα από τον αθλητισμό οργανώθηκε η διεκδίκηση, η προσπάθεια να αφυπνιστεί ο κόσμος, αναφέροντας ορισμένα χαρακτηριστικά παραδείγματα, όπως τα «συσσίτια ενάντια στην πείνα», με τους αθλητές να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή για να μην πεινάσει ο κόσμος, αλλά και τον ρόλο που έπαιξαν τα αθλητικά σωματεία στο να μη γίνει η επιστράτευση.

Εκανε ειδική αναφορά σε εμβληματικές μορφές αγωνιστών - ποδοσφαιριστών, όπως ο Νίκος Γόδας, ο Ανδρέας Μουράτης, ο Σπύρος Κοντούλης, ο Αγγελος Μεσσάρης και πολλοί ακόμα αθλητές που δεν λογάριασαν να θυσιάσουν και τη ζωή τους για τα ανώτερα ιδανικά για τα οποία πάλευαν μέσα και έξω από το γήπεδο.

Καταλήγοντας τόνισε: «Χρειάζεται να σκεφτούμε τι σημαίνει αθλητής σήμερα, τι σημαίνει ομάδα σήμερα, τι σημαίνει συλλογικότητα, οργάνωση σήμερα.

Γιατί, ξέρετε, ο αθλητής, ο άνθρωπος που είναι κινητικά δραστήριος, συμμετέχει σε μια ομάδα, μαθαίνει τους κανόνες του παιχνιδιού, βλέπει τις δυνατότητές του, έχει τα στοιχεία της πειθαρχίας, της οργάνωσης.

Βάζει το "εγώ" κάτω από το "εμείς". Είναι και αυτό πολύ σημαντικό, γιατί έχει περισσότερες προϋποθέσεις ο κινητικά δραστήριος να γίνει και κοινωνικά δραστήριος, να παρέμβει στην πραγματικότητα που ζει και να την αλλάξει.

Αυτό, αν θέλετε, ήταν και το διακύβευμα από τη σοσιαλιστική οικοδόμηση, από την πείρα στις χώρες όπου οικοδομήθηκε ένα άλλο μοντέλο αθλητισμού, όπου ο αθλητισμός δεν ήταν εμπόρευμα αλλά δικαίωμα για όλους, και ο σκοπός του αθλητισμού δεν ήταν ο πρωταθλητισμός, ήταν να γίνει στάση ζωής για κάθε άνθρωπο.

Αλλά το βασικότερο από όλα ήταν ότι μέσα από τον αθλητισμό δημιουργούσες ανθρώπους δραστήριους για να παρεμβαίνουν στην πραγματικότητα, να παρεμβαίνουν στη ζωή, να οργανώνουν τη ζωή τους καλύτερα, με τους ανθρώπους όχι θεατές, πειθήνιους στην κερκίδα, αδιάφορους, αλλά πρωταγωνιστές στο γήπεδο». *** Από την πλευρά του ο Ν. Αγγελίδης, κάνοντας μια αναλυτική παρουσίαση από την ίδρυση της Κόκκινης Αθλητικής Διεθνούς το 1921 στη Μόσχα, την ηρωική δράση αθλητικών συλλόγων και αθλητών στη χώρα μας την περίοδο του Μεσοπολέμου και της Κατοχής και τη διεθνή αντιφασιστική στάση αθλητών, ανέδειξε μεγαλειώδεις στιγμές αντίστασης στον φασισμό μέσα στα γήπεδα ποδοσφαίρου, στους Ολυμπιακούς Αγώνες και αλλού, οι οποίες αποτελούν πηγή έμπνευσης για αθλητές - και όχι μόνο - σήμερα.

Στάθηκε σε ενδεικτικές περιπτώσεις, όπως η ιστορία της σοβιετικής ομάδας Σταρτ στην κατεχόμενη από τους ναζί Ουκρανία το 1942, που συνέτριψε στο γήπεδο τη ναζιστική ομάδα, η ιστορία του Αυστριακού αντιφασίστα παίκτη Τζούλιους Ντόιτς, που εμπνεύστηκε την Εργατική Ολυμπιάδα, των Αμερικανών αθλητών Τόμι Σμιθ και Τζον Κάρλος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968, αλλά και του Γερμανού κομμουνιστή ποδοσφαιριστή Χανς Στάγιερ, μέλους του ανεπιθύμητου για τον Χίτλερ Τάγματος «999». Ειδικά για τη χώρα μας στάθηκε στα παραδείγματα του αγώνα ΑΕΚ - Παναθηναϊκού την άνοιξη του '42 στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας ως την πρώτη μορφή μαζικής διαμαρτυρίας την περίοδο της Κατοχής, και στους αγώνες της Μεικτής Μακρονήσου.

Επειτα ο Θ. Βογιατζής μίλησε για τη διαμόρφωση του ποδοσφαίρου σε λαϊκό άθλημα στις εργατογειτονιές του Βόλου, εξηγώντας πως «όταν ο λαός αποφάσισε να σώσει τον λαό την περίοδο της Εθνικής Αντίστασης και του αντιφασιστικού αγώνα κατά τη διάρκεια της Κατοχής, αναδείχθηκαν νέα πρόσωπα αθλητών που συνδύαζαν τον αγώνα μέσα στις τέσσερις γραμμές των γηπέδων αλλά και στους δρόμους, στις φτωχογειτονιές, στα σοκάκια των πόλεων και των χωριών». Οπως είπε, στις εργατικές γειτονιές του Βόλου, στα πλίνθινα προσφυγικά σπίτια, διαμορφώθηκαν αγωνιστικές συνειδήσεις και οι ποδοσφαιριστές διακρίνονταν όχι μόνο για τα αθλητικά τους προσόντα και τα γκολ που πετύχαιναν, αλλά και για τα ηρωικά τους κατορθώματα, παίζοντας κορόνα - γράμματα τη ζωή τους.

Ξεχώρισε την περίπτωση των αδελφών Μαλαβέτα, αθλητών του τότε Ολυμπιακού Βόλου τη δεκαετία του '40, οι οποίοι αγωνίστηκαν και έχασαν τη ζωή τους υπερασπιζόμενοι τα ιδανικά και τις αρχές του Κομμουνιστικού Κόμματος.

Αλλά και τον ιστορικό αγώνα τον Δεκέμβρη του 1942 στο γήπεδο της Νίκης μεταξύ της ομάδας της Νέας Ιωνίας και του Ολυμπιακού Βόλου, με τις εισπράξεις του να πηγαίνουν για την οικονομική ενίσχυση των φυλακισμένων αγωνιστών. Από Ιωάννα Παπαδημητρίου

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους