Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Christos Minos : Το είδα σήμερα ,όχι λόγω του σοκ της απαγόρευσης, αλλά για να επιβεβαιώσω όσα σχόλια διαβάζω. O Byung-Chul Han μας λέει πως οι κοινωνίες της πειθαρχίας, όπως τις περιέγραψε ο Φουκώ , ανήκουν στο παρελθόν αντιθέτως σήμερα δεν είναι η απαγόρευση που είναι ο πυλώνας των κοινωνιών μας αλλά η αστείρευτη θετικότητα, η υπόσχεση της δυναμικής πως όλα είναι εφικτά.

Μια απαγόρευση σε μια ταινία σήμερα είναι κάτι αστείο γιατί πολύ απλά βρίσκεται παντού αντιθέτως, αντί να δίνει όπως τότε τη χαρά του απαγορευμένου, γίνεται το αφήγημα που στηρίζει η ταινία Citizen Vigilante :για κραταιές δυνάμεις που θέλουν να μας υποτάξουν στα δικά τους θέλω.

Ένα από αυτά είναι είναι η πολύ γνωστή θεωρία που κυκλοφορεί ανάμεσα και σημερινούς υπουργους.Ο Ρενώ Καμύ στο βιβλίο του η Μεγάλη Αντικατάσταση, το οποίο έγινε έκτοτε το Ευαγγέλιο της ευρωπαϊκής ακροδεξιάς, μιλάει για τη συντελούμενη προσπάθεια να αντικατασταθεί ο γαλλικός πληθυσμός ( εννοούμενος πάντα ως λευκός) με τα εκατομμύρια των μεταναστών ( σκούρων στη συντριπτική τους πλειοψηφία) η οποία λαμβάνει χώρα μαζί με τη διαρραγή του γαλλικού πολιτισμού ο οποίος είναι έτοιμος να ξεψυχήσει στα χέρια της πολυπολιτισμικότητας.

Η θεωρία του καταλογίζει, όπως κάθε συνωμοσία, το σχέδιο ως απόρροια των αποφάσεων σκοτεινών ελίτ οι οποίες θέλουν να αλλάξουν τον Ευρωπαίο με ανθρώπους κατώτερης φυλετικής προέλευσης.

Η θεωρία του δεν είναι καινοφανής αφενός απηχεί το ρατσιστικό λόγο υπεροχής της λευκής φυλής όπως θεμελιώθηκε από τον Γκομπινο και φθάνει μέχρι στο σήμερα σε διανοούμενους όπως ο Ουελμπέκ.

Ο τελευταίος το 2016 στην Υποταγή σκιαγραφουσε το φόβο για το μέλλον της Γαλλίας η οποία το 2022 θα ηταν ένα ισλαμικό καθεστώς... Η θεωρία έχει σαφές ομοιότητες με το αντισημιτισμό ο οποίος θέτοντας στο στόχαστρο του τον πάντα μισητό και ανίκανο να αφομοιωθεί Εβραίο καταδίκαζε την ύπαρξη ως κρίσιμη για την ύπαρξη του ευρωπαϊκού πολιτισμού.

Πλέον δεν είναι η μορφή του Εβραίου, αλλά του σκούρου, του μουσουλμάνου ο οποίος πρόκειται να αλλοιώσει,να καταστρέψει,να βυσσοδομήσει ανεπανόρθωτα τον πολιτισμό μας.

Ακόμα και ένας μαύρος ή σκουρόχρωμος Γάλλος για τον Καμύ δεν αποτελεί Γάλλο με την εικόνα που έχει επιβληθεί για τον " πραγματικό Γάλλο",τον πραγματικό Ευρωπαίο και τις αξίες του... H ταινία απηχεί όλο το ακροδεξιό αφήγημα και συναντά κινηματογραφικά το Death Wish μέχρι και τον Dirty Harry στη πιο χυδαία εκδοχή όμως.

Ο ήρωας να αποδίδει δικαιοσύνη με το όπλο του εκεί οπού ο νόμος αποτυγχάνει να τιμωρήσει το έγκλημα που ανεξέλεγκτο κηδεμονεύει τους δρόμους.

Την αίσθηση πως η αυτοδικία είναι η λύση και ο αστυνομικός, ο απηυδησμένους συμπολίτης μας με τη ρομφαία του καθοδηγεί τη κοινωνία στους κόλπους της ηρεμίας.

Σαν μια δεξιά φαντασίωση που δεν κοιτά τα αίτια της εγκληματικότητας, δεν την νοιάζει να μιλήσει για τις αδικίες του κοινωνικού συστήματος,το όπλο και η δύναμη του είναι εκεί για να σιγήσουν τον ταραξία που ναι είναι μονάχα ξένος.

Άλλωστε ο ήρωας μας καλεί να κάνουμε ότι και αυτός! Σε κάποια στιγμή ο ήρωας μας λέει πως κινείται πέρα από την εμπεδωμένη ηθική, τις δεσμεύσεις της θρησκείας...Ο ιστορικός Johan Chapoutot σημειώνει πως για τους ναζί θεωρητικούς η ΕΣΣΔ και ο μπολσεβικισμός που κατέστη η δύναμη για τη ληξιαρχική της πράξη γέννησης ήταν ισοδύναμος με τον χριστιανισμό του 1ου αιώνα. Ο Γκέμπελς το 1933 έλεγε ξεκάθαρα πως οι ναζί με την ανασχηματισμένη τους κυβέρνηση έθαψαν οριστικά το 1789 και ότι αντιπροσωπεύει.Πίσω από τις δύο επαναστάσεις κρύβονταν οι Εβραίοι και το εξισωτικό μήνυμα που τελικά εμπεδώθηκε σε βάρος της " θέλησης για δύναμη": τα χιμαιρικά οράματα της αδελφοσύνης και της ισότητας,της οικουμενικής διάστασης του ανθρώπου όφειλαν να αποτύχουν μπροστά στην ιεραρχία των φύλων που καταργούσε τον οίκτο και τον ανθρωπισμό, το διεθνές δίκαιο απευθυνόμενο σε ισότιμα φυλετικά έθνη.

Ένα σύγχρονο ακροδεξιό έργο πολύ χαμηλής κινηματογραφικής ποιότητας που ο Ελον Μάσκ, μάλλον νιώθοντας πως ταυτίζεται με το πλούσιο αυτόκλητο τιμωρό, έβαλε και στο X για να μας προειδοποιεί για τη δυτική κοινωνία...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους