Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δεν έχω ιδιαίτερη αγωνία να δω τι σκάρωσε ο Νόλαν στην "Οδύσσεια" : θα τη δω την ταινία, προφανώς, φαίνεται εντυπωσιακή ως θέαμα από το τρέιλερ (ειδικά όταν το βλέπεις σε IMAX οθόνη), αλλά κρατάω μικρό καλάθι, για διάφορους λόγους.

Όχι ότι δεν τον έχω σε υπόληψη ως σκηνοθέτη, αλλά εδώ και χρόνια, κάθε -με το στανιό- πολυαναμενόμενη ταινία του με αφήνει με ανάμικτα συναισθήματα, με ένα ιδιόμορφο κράμα θαυμασμού και εκνευρισμού, λόγω της σταθερής εμμονής του να επιβάλει αυτόν τον καταιγιστικό σκηνοθετικό ρυθμό, μ' ένα μοντάζ πολυβόλο που δεν αφήνει τις σκηνές να αναπνέουν (για ατμόσφαιρα ούτε λόγος, η ατμόσφαιρα στο σινεμά είναι ζήτημα σιωπών και πλάνων που αργούν όσο χρειάζεται μέχρι να δημιουργήσουν ένα ψυχολογικό αποτέλεσμα), και μια μουσική που βαράει ανελέητα, και δεν σταματάει ποτέ, λες και πρέπει όλα τα συναισθήματα να σου τα επιβάλει η ηχητική μπάντα, σαν να ήταν ο θεατής συναισθηματικά κρετίνος, ανίκανος να νιώσει οτιδήποτε αν δεν του πει η μουσική πότε, και πώς, να το νιώσει (χαρακτηριστικό παράδειγμα των παραπάνω, ο πρόσφατος οσκαρικός του θρίαμβος, το "Oppenheimer"). Οπότε αυτά τα περί βασικών επιρροών από το "Ραν" και τον "Αντρέι Ρουμπλιόφ", όχι μόνο τα ακούω βερεσέ αλλά νομίζω πως ο Νόλαν εκτίθεται ανεπανόρθωτα που τα λέει, γιατί θα βγει η ταινία όπου να 'ναι στις αίθουσες, κοντός ψαλμός αλληλούια, κι όλα αυτά θα φανεί πόσο δεν ισχύουν άρα και πόσο επιπόλαιο ήταν να λέγονται.

Απλούστατα γιατί το σινεμά του είναι περίπου το ακριβώς αντίθετο απ' αυτό που κάνει ο Κουροσάβα κι ο Ταρκόφσκι, μιλάμε δηλαδή για εντελώς διαφορετικές σχολές κινηματογράφου.

Η αντίληψη των προαναφερθέντων μεγαθήριων για το τι σημαίνει αφηγηματικός ρυθμός, πώς κυλάει ο χρόνος, πόσο κρατάει ένα κάδρο και τι θέλει να πει ένα κάδρο με τη διάρκειά του κι όχι μόνο με όσα περιέχει, όλα αυτά και άλλα πολλά βρίσκονται στον αντίποδα αυτού που κάνει ο Νόλαν (και ευρύτερα το ποιοτικό mainstream χολιγουντιανό σινεμά του οποίου αποτελεί επιφανή εκπρόσωπο). Πάνε οι εποχές που έλεγε ο Βρετανός ότι βασική του επιρροή στο "Interstellar" (το οποίο μια χαρά ταινιάρα είναι, δεν αντιλέγω, μην τα κάνουμε κι όλα ίσωμα όμως) είναι το "2001: A Space Odyssey", κι εμείς ψαρώναμε, και περιμένανε να δούμε κάτι που να θυμίζει Κιούμπρικ.

Από τότε πέρασαν κάποια χρόνια, δεν ξεγελιόμαστε έτσι εύκολα.

Γνωριζόμαστε αρκετά καλά, πλέον, αγαπητέ Κρις, για να τα τρώμε κάτι τέτοια. Άραξε, λοιπόν, και μη φουσκώνεις προσδοκίες έτσι απερίσκεπτα. Θα σου γυρίσει μπούμερανγκ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους