Εδώ και δεκαετίες η Αριστερά κολλάει τη ρετσινιά του "ναζί" και του "φασίστα" σε όποιον τολμήσει να εκφράσει κάποια άποψη διαφορετική από τη δική της και σήμερα που έχουμε σημάδια πραγματικού...

Πλήρες Κείμενο:

Εδώ και δεκαετίες η Αριστερά κολλάει τη ρετσινιά του "ναζί" και του "φασίστα" σε όποιον τολμήσει να εκφράσει κάποια άποψη διαφορετική από τη δική της και σήμερα που έχουμε σημάδια πραγματικού εκφασισμού της Δεξιάς, θα την πάθει σαν τον ψεύτη βοσκό και δεν πρόκειται να την πιστέψει κανείς.

Αυτή η τάση εκφασισμού -αν και τη διακρίνεις σε κάποιες πολιτικές της αμερικάνικης κυβέρνησης- δεν έχει βρει ακόμη έκφραση στα μεγάλα δεξιά κόμματα που διεκδικούν την εξουσία στην Ευρώπη.

Όμως και εδώ στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό, παρατηρείς αυτές τις ιδέες να γίνονται όλο και πιο συχνές στα κοινωνικά δίκτυα, σε συζητήσεις με γνωστούς και φίλους, σε κουβέντες στο δρόμο ενώ δεν είναι σπάνιο το θέαμα ανθρώπων που κινούνταν στο συντηρητικό χώρο να στρέφονται σε όλο και πιο ριζοσπαστικές κατευθύνσεις.

Αυξάνονται συνεχώς αυτοί που αντί να προκρίνουν στο μεταναστευτικό την φύλαξη των συνόρων, τις απελάσεις και τη διακοπή των επιδομάτων, υποστηρίζουν ανοιχτά την αυτοδικία, την ωμή βία και τα πογκρόμ εναντίον μεταναστών (προσέξτε τις τελευταίες μέρες στα social media την ηρωοποίηση του πρωταγωνιστή της ταινίας "Citizen Vigilante" αλλά και τα χειροκροτήματα για τα χουλιγκάνια που έκαιγαν το Μπέλφαστ) . Στην θέση της ορθής και δίκαιης αντίθεσης στο ανελεύθερο και παρανοϊκό woke κίνημα, βλέπουμε πια μόνο ατόφιο μίσος για κάθε άνθρωπο που είναι διαφορετικός.

Παρακολουθούσα πχ τις προάλλες ένα βίντεο όπου ένας κάπως θηλυπρεπής, κατά πάσα πιθανότητα γκέι, άνδρας διαφήμιζε ένα προϊον, χωρίς ίχνος πολιτικής ή woke αναφοράς, και από κάτω τα σχόλια και οι κατάρες εναντίον του ήταν σκέτος οχετός.

Επίσης, εκεί που στα χρόνια της φιλελέφτ παντοκρατορίας, οι δεξιοί υποστήριζαν και σωστά την ελευθερία του λόγου, σήμερα δεν έχουν κανένα πρόβλημα να ζητάνε σκληρή λογοκρισία των πολιτικών τους αντιπάλων (η μεταμόρφωση φίλων και γνωστών μετά τη δολοφονία των Τσάρλι Κερκ ήταν σοκαριστική και αποκαλυπτική) . Και το κερασάκι στην τούρτα μπήκε με την υποστήριξη μιας φιλοπόλεμης εξωτερικής πολιτικής συνεχών στρατιωτικών επεμβάσεων με πλήθος τραμπικών σχολιαστών να παραληρούν από ενθουσιασμό κάθε φορά που βομβαρδίζεται το Ιράν. (εδώ ακόμη τα πράγματα δεν είναι ξεκάθαρα γιατί ένας μεγάλος αριθμός των δεξιών παραμένει εναντίον τέτοιων πολέμων). Τελευταίο αλλά πολύ χαρακτηριστικό : αυξάνονται και πληθαίνουν τα προφίλ στα social media που δεν ντρέπονται να εκφράζουν τον θαυμασμό τους για σφαγείς όπως ο Χίτλερ και ο Μουσολίνι και να επαινούν τις πολεμικές αρετές των... Ες Ες (βροχή τα λάικ και οι καρδούλες ακόμη και από ανθρώπους υπεράνω κάθε υποψίας...). Λέτε τελικά η "Χρυσή Αυγή" να βρισκόταν πιο μπροστά από την εποχή της και ο χρυσαυγιτισμός να είναι το μέλλον της Δεξιάς διεθνώς; Από αυτά που βλέπω τον τελευταίο χρόνο δεν το αποκλείω.

Φυσικά οι ευθύνες των προοδετικών ελίτ -που με τις παλαβές πολιτικές τους κατάφεραν να ριζοσπαστικοποίησουν και την άλλη πλευρά- είναι τεράστιες, αλλά αυτό δεν δικαιολογεί όσους αποφάσισαν να ξεπεράσουν τους αλλοτινούς διώκτες τους σε αυταρχισμό.

Μην ξεχνάτε πως η αντικατάσταση της σάπιας προοδευτικής Δημοκρατίας της Βαϊμάρης με τη χιτλερική μπότα όχι μόνο δεν βελτίωσε τα πράγματα αλλά έφερε εκατόμβες νεκρών, χάος και καταστροφή.

Όσο για μας που στάθηκαμε απέναντι στο φιλελέφτ καθεστώς, επειδή εκτιμούσαμε την ατομική ελευθερία, το περιορισμένο κράτος, τις τοπικές κοινότητες και τις πολιτισμικές παραδόσεις, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε απέναντι σε αυτήν την επικίνδυνη στροφή που φαίνεται να παίρνει η Δεξιά.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους