Όπως πέρσι, έτσι και δυστυχώς φέτος επανεμφανίζονται οι λεγόμενες «αντισιωνιστικές περιπολίες», φέρνοντας στο νου τις αντίστοιχες «περιπολίες» που οργάνωσε η νεοναζιστική Χρυσή Αυγή εναντίον...

Πλήρες Κείμενο:

Όπως πέρσι, έτσι και δυστυχώς φέτος επανεμφανίζονται οι λεγόμενες «αντισιωνιστικές περιπολίες», φέρνοντας στο νου τις αντίστοιχες «περιπολίες» που οργάνωσε η νεοναζιστική Χρυσή Αυγή εναντίον μεταναστών αλλά και τις πρακτικές εκφοβισμού που ασκούσαν τα τάγματα εφόδου των SA εναντίον των Εβραίων στη Γερμανία.

Όχι τυχαία, ο αντισιωνισμός αποτελεί εδώ και δεκαετίες σημείο ιδεολογικής σύγκλισης τμημάτων της «αριστεράς» και της άκρας δεξιάς, με τις όποιες πολιτικές τους διαφορές, να εντοπίζονται κυρίως στο λεξιλόγιο.

Ο ένας χώρος επικαλείται την προστασία του έθνους από τον διεθνή Σιωνισμό, ο άλλος την προστασία της εργατικής τάξης από το σιωνιστικό κεφάλαιο.

Ο ένας επικαλείται τον εθνικισμό, ο άλλος τον αντιιμπεριαλισμό.

Πέρα όμως από τις ομοιότητες στην πρακτική, γίνονται πλέον εμφανείς και οι συγκλίσεις στο επίπεδο της θεωρίας και της φρασεολογίας.

Στην ανακοίνωση του Ρουβίκωνα Θεσσαλονίκης, που οργάνωσε τη φετινή «περιπολία», διαβάζουμε για «ισραηλινό κεφάλαιο» που «παρεισφρέει παρασιτικά» στις γειτονιές, μια μεταφορά βγαλμένη σχεδόν αυτούσια από τον «Αγώνα μου» του Αδόλφου Χίτλερ και την ευρύτερη ναζιστική ρητορική, όπου οι Εβραίοι περιγράφονται ως παράσιτα που διεισδύουν στο σώμα άλλων λαών και ζουν εις βάρος τους.(1) Στην ίδια ανακοίνωση οι ισραηλινές επενδύσεις παρουσιάζονται όχι ως μια συνηθισμένη οικονομική δραστηριότητα, αλλά ως μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου πολιτικής διείσδυσης και άσκησης ελέγχου πάνω στις κοινωνίες όπου πραγματοποιούνται.

Η αντίληψη ότι ένα συλλογικό «ισραηλινό κεφάλαιο» χρησιμοποιεί την οικονομική του ισχύ για να αποκτήσει πολιτική επιρροή αναπαράγει ιστορικά συνωμοσιολογικά μοτίβα που βρίσκονται στον πυρήνα της εθνικοσοσιαλιστικής αντισημιτικής προπαγάνδας. (2),(3) Η αντικατάσταση της λέξης «Εβραίος» από τη λέξη «Ισραηλινός» ή «Σιωνιστής» δεν αλλάζει τη δομή των επιχειρημάτων.

Πλέον οι ομοιότητες τόσο στη θεωρία όσο και στις πρακτικές είναι κάτι παραπάνω από κραυγαλέες.

Η στοχοποίηση μιας συγκεκριμένης εθνικότητας και η ενοχοποίησή της μέσω μοτίβων ναζιστικής προπαγάνδας καθιστούν τους ιστορικούς παραλληλισμούς αναπόφευκτους. (1) «Ο Εβραίος είναι πάντοτε ένα παράσιτο στο σώμα άλλων λαών. Είναι και παραμένει το τυπικό παράσιτο, ένας απομυζητής που, όπως ένας βλαβερός βάκιλος, συνεχίζει να εξαπλώνεται μόλις τον ευνοήσει το περιβάλλον.

Και η επίδραση της ύπαρξής του είναι επίσης ανάλογη με εκείνη των παρασίτων· όπου εμφανίζεται, ο λαός-ξενιστής πεθαίνει έπειτα από μικρότερο ή μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.» Ο Αγών μου, κεφ.10 , Έθνος και φυλή (2) «Το εβραϊκό χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο επιδιώκει όχι μόνο την πλήρη οικονομική εξόντωση της Γερμανίας, αλλά και την πλήρη πολιτική υποδούλωσή της.» Ο Αγών μου, κεφ.13, Η γερμανική πολιτική συμμαχιών μετά τον πόλεμο (3) «Μόνο όταν με αυτόν τον τρόπο έχουν αποκτήσει επαρκή οικονομική και πολιτική επιρροή και κυριαρχία αρχίζουν να καταστρέφουν με ολοένα μεγαλύτερη ταχύτητα, έως ότου μετατρέψουν το ένα κράτος μετά το άλλο σε σωρούς ερειπίων, πάνω στους οποίους θα μπορέσουν στη συνέχεια να εγκαθιδρύσουν την κυριαρχία της αιώνιας εβραϊκής αυτοκρατορίας.» Ο Αγών μου, κεφ.13, Η γερμανική πολιτική συμμαχιών μετά τον πόλεμο

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους