Όταν η δημιουργία ενός καλλιτέχνη βρίσκει φιλόξενη στέγη για άλλη μια φορά στην πολιτιστική στήλη του «Νέου Κόσμου», της μεγαλύτερης εφημερίδας του απόδημου ελληνισμού στην Αυστραλία, τότε το ταξίδι...
Όταν η δημιουργία ενός καλλιτέχνη βρίσκει φιλόξενη στέγη για άλλη μια φορά στην πολιτιστική στήλη του «Νέου Κόσμου», της μεγαλύτερης εφημερίδας του απόδημου ελληνισμού στην Αυστραλία, τότε το ταξίδι της αποκτά πνευματικά ενδότερο νόημα.
Είμαι βαθύτατα συγκινημένη και νιώθω απέραντη ευγνωμοσύνη, γιατί πιστεύω ότι η λογοτεχνία ενώνει ψυχές, τόπους και μνήμες, χωρίς να γνωρίζει σύνορα.
Από καρδιάς ένα τεράστιο ευχαριστώ στη συντακτική οικογένεια της εφημερίδας για την τιμή της φιλοξενίας του πεζοποιήματός μου: «Έτουτη η γη μην κλάψει». Καθώς επίσης εκφράζω τη βαθιά μου ευγνωμοσύνη στον κ. Kostas Alaveras! Ετούτη η γη μην κλάψει Ελλάδα μου ηλιόμορφη, κόρη δαφνοστολισμένη, μες στους αιώνες των ηρώων μέθυσες από το αίμα τους πατρίδα μου δακρύβρεχτη, Ελλάδα χιλιοπονεμένη.
Λαβωματιά εχθρού κι αν δέχτηκες, ξανά μες στην καρδιά σου, λεβεντομάνα μου γλυκιά γεννιέται η λεβεντιά σου.
Σαν περπατώ στου Κολοκοτρώνη την αυλή, ανθίζει όλη η πλάση, φυλάξτε καραούλι την αυγή, ετούτη η γη μην κλάψει.
Βάλτε κρασί να πιω κι οχτρό μου να κεράσω, την Μαυρογένους την κυρά και πάλι να δοξάσω.
Μεθύστε με το αίμα τους και την λαμπρή θωριά τους, κεράστε τους κρασί ελληνικό να σηκωθούν από τα μνήματα τους.
Στολίστε με δάφνες και βασιλικό του ήλιου την ελπίδα, αυτή θε να' ναι η κληρονομιά της γαλανόλευκης πατρίδας.
Μες στους κάμπους και στα άγρια βουνά πολεμάνε τα παιδιά μας, κεντήστε μοιρολόγια θεϊκά μες στα γονικά σας.
Του κάκου θρηνεί η προσφυγιά της Σμύρνης η λιαχτίδα θα λάμψει από ψηλά των Αγίων ουράνια ικεσία.
Ανοίξτε τα σύνορα, ρίξτε την άγκυρα σας να' ρθούνε πάλι ένδοξα τα χρόνια τα δικά μας.
Η μάνα μυρώνει τα παιδιά μέσα στην αγκαλιά της, τραγούδια λέει της ξενιτιάς, ραϊζει η καρδιά της.
Η νύχτα μοιράζει θανατικό στα χέρια των φονιάδων, ποίημα ράψτε στην φορεσιά των άμοιρων Αγάδων.
Ψηλά το μέτωπο κρατεί του αετού το βλέμμα, μεθάνε μ' αθάνατο νερό οι θύμησες του εικοσιένα.
Φυλάξτε σμύρνα και κερί και στην ψυχή ελπίδα, κοντοζυγώνει το σπαθί και η παλιά πατρίδα.
Και έπεσαν στα γόνατα, στα άγια τα χώματα, οι ήρωες του '21 και με το αίμα τους προσκύνησαν την Παναγιά Μητέρα.
Ελλάδα ξακουστή εσύ του κόσμου το διαμάντι, ο Βόσπορος θε 'να γενεί Ελλήνων το καμάρι.
Τιμή τα λόγια μου αυτά κι απ' την καρδιά βγαλμένα, εμπρός σου στέκομαι κυρά με μάτια δακρυσμένα.
Ήρθε ο καιρός πατρίδα μου ο Τούρκος να λυγίσει και των Ελλήνων τα κλαδιά ταπεινά να προσκυνήσει.
Κι αν μπήκανε εχθροί κρυφά σε ξένο αχυρώνα, θα αναστηθούν με δάφνες και σπαθιά οι ήρωες του αιώνα. Chrysa Thymiopoulou #chrysathymiopoulouvivlia,,#Ήρωες,#Ελλάδα,#Θρησκεία,#Ιστορία,,#Επανάσταση1821,#Ελευθερία,#Πατρίδα,#ΕφημερίδαΑπόδημουΕλληνισμούΝέοςΚόσμοςΑυστραλία
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους