Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🌀Έχτισαν οι Βυζαντινοί στρατόπεδο θανάτου στη Σκυθόπολη για να εξολοθρεύσουν τους Έλληνες; Εκτέλεσαν 90.000.000 Έλληνες; Γράφει ο Tempus Invictus Πολλές φορές έχω συζήτηση για την Βυζαντινή ιστορία . Σε αυτή αρκετοί Έλληνες συνομιλητές αναφέρουν έναν τεράστιο κατάλογο υποτιθέμενων εγκλημάτων που διέπραξε ο Χριστιανισμός σε όλη την ιστορία, ξεκινώντας από τη βασιλεία του πρώτου χριστιανού αυτοκράτορα , του Μέγα Κωνσταντίνου.

Αυτά φυσικά αμέσως τα θεώρησα ανοησίες και υπερβολές αφού αυτοί που τα γράφουν χαρακτηρίζονται για την ιστορική τους ανικανότητα.

Μετά από έρευνα, διαπίστωσα ότι η λίστα τους προέρχεται στην πραγματικότητα από ένα βιβλίο του Βλάση Ρασσιά του 1994 και κατά επέκταση του περιοδικού Δαυλός.

Το πρώτο έγκλημα που απαριθμεί η λίστα είναι οτι οι χριστιανοί καταγγέλλουν την ειδωλολατρία δηλαδή την παγανιστική λατρεία.

Αυτό όμως είναι έγκλημα; Προφανώς και όχι.

Στη συνέχεια μπορούμε να δούμε τον σημερινό "Μύθο του Διαδικτύου" δηλαδή ότι η Σύνοδος της Νίκαιας καθιέρωσε τη Θεότητα του Χριστού . Όμως δεν έγινε κάνει αυτό.

Αυτό που προέκυψε από αυτό την Οικουμενική Σύνοδο ήταν μια ομολογία πίστης, 20 κανόνες και μια επιστολή προς την Εκκλησία της Αλεξάνδρειας.

Στη συνέχεια, τα διακυβεύματα ανεβαίνουν γρήγορα.

Μας λέει ο Ρασσιάς ότι το 359 μΧ στη Σκυθόπολη της Συρίας οι Βυζαντινοί ,δηλαδή οι Χριστιανοί,οργανώνουν τα πρώτα στρατόπεδα θανάτου σε παγκόσμια κλίμακα όπου εκεί προκλήθηκαν γβασανιστήρια και εκτελέσεις των συλληφθέντων Ελλήνων που υπονοεί ότι ήταν μη χριστιανοί δηλαδή ειδωλολάτρες. Ο Μύθος του Διαδικτύου αναφέρει ότι 90.000.000 Έλληνες έχασαν την ζωή τους στην Σκυθουπολη.

Άρα κατά την Ράσσια λογική ( αν υπάρχει λογική σε αυτό ), κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Κωνστάντιου Β', οι Χριστιανοί ίδρυσαν ένα στρατόπεδο θανάτου για όποιον δεν ήταν χριστιανός (προφανώς ο Ρασσιάς θέλει να σκεφτόμαστε τα σοβιετικά γκουλάγκ και τα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης σε αυτό το σημείο). Το πρόβλημα όμως είναι με όλα αυτά είναι πως ... Είναι απλώς μυθοπλασία.

Εντόπισα την πηγή για τα " γεγονότα " της Σκυθόπολης που βασίστηκε ο Ρασσιάς και όλα τα Ρασσιοπουλα.

Το 359 μ.Χ στην αφήγηση που περιγράφει ο Ammianus Marcellinus (στρατιώτης και ιστορικός του 4ου μΧ αιώνα) στο Res Gestae, 19.12.1-20. Ο ). Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι μόνο οι δύο πρώτες ενότητες που αρκούν για να αποκλειστεί ο παράλογος ισχυρισμός του Ρασσιά και των Ρασσιοπουλων ότι η Σκυθουπολη ήταν στρατόπεδο θανάτου για μη Χριστιανούς ,δηλαδή για ειδωλολάτρες/ παγανιστές.

Στην πραγματικότητα,δεν ήταν τίποτα άλλο από ένα δικαστήριο που ίδρυσε ο Ρωμαίος γραμματέας Παύλος, κατόπιν εντολής του Αυτοκράτορα Κωνστάντιου Β', για να δικάζει ανθρώπους για προδοσία εναντίον του Αυτοκράτορα.

Γράφει ο Ammianus : "...Ωστόσο, μέσα σε αυτές τις ανησυχίες, σαν να ήταν προδιαγεγραμμένο από κάποιο αρχαίο έθιμο, στη θέση των εμφυλίων πολέμων ήχησαν οι σάλπιγγες για υποτιθέμενες περιπτώσεις εσχάτης προδοσίας.

Έτσι για να ερευνήσει και να τιμωρήσει αυτούς, εστάλη εκείνος ο διαβόητος γραμματέας Παύλος ( Λατ.

Paulus ), που συχνά αποκαλούνταν Tartareus.

Ήταν επιδέξιος στο έργο της αιματοχυσίας, και όπως ένας εκπαιδευτής μονομάχων αναζητά το κέρδος και την αμοιβή από την κίνηση σε κηδείες και στα φεστιβάλ, το ίδιο έκανε και από το γραφείο του ή της εκτελέσεις.

Ως εκ τούτου, καθώς η αποφασιστικότητά του να κάνει κακό ήταν σταθερή και πεισματική, δεν απέφυγε να χρησιμοποιεί απάτη προς όφελος του , επινοώντας θανατηφόρες κατηγορίες εναντίον αθώων προσώπων, υπό την προϋπόθεση ότι μόνο αυτός θα μπορούσε να συνεχίσει την ολέθρια δουλειά του . (Res Gestae 19.12.1-2) " Ο Paulus, όπως συμβαίνει, ονομαζόταν «η αλυσίδα» ,στην εποχή του για τη βαρβαρότητα και την ιστορία του να κατασκευάζει αποδεικτικά στοιχεία για να καταδικάσει αθώους.

Αυτό είναι μια απόδειξη ότι η Σκυθουπολη δεν ήταν ένα στρατόπεδο θανάτου για μη Χριστιανούς που το είχε ιδρύσει ο Αυτοκράτορας αλλά κάτι άλλο.

Μάλιστα υπάρχει και μια άλλη περίπτωση ,που είναι η δεύτερη περίπτωση που μας ενδιαφέρει Κάποια στιγμή προσήχθη ένας ειδωλολάτρης φιλόσοφος και βασανίστηκε με την αιτιολογία ότι έκανε θυσίες στους ειδωλολατρικούς θεούς για να του παραχωρήσουν οι θεοί Αυτοκρατορική εξουσία σε αντάλλαγμα των θυσιών (η οποία σημαίνει ότι κατηγορήθηκε ότι ήθελε να γίνει ο ίδιος Αυτοκράτορας, κάτι που θα απαιτούσε αναγκαστικά την εκτόπιση του νόμιμου Αυτοκράτορα ,του Κωνστάντιου). Τελικά, ο Paulus πείστηκε ότι οι κατηγορίες που του απαγγέλλονταν δεν ήταν σωστές, και έτσι άφησε τον φιλόσοφο να φύγει.

Γράφει ο Ammianus : "..Επίσης ο Δημήτριος, ο επώνυμος Κύθρας, ένας φιλόσοφος προχωρημένων χρόνων, αλλά ανθεκτικός στο σώμα και στο μυαλό, που κατηγορήθηκε ότι προσφέρει θυσίες πολλές φορές στους θεούς, αυτό δεν μπορούσε να το αρνηθεί.

Δήλωσε, ωστόσο, ότι το είχε κάνει από την πρώιμη νεότητα του με σκοπό να εξευμενίσει τους θεούς, για να φτάσει σε έναν υψηλότερο επίπεδο στις φιλοσοφικές έρευνές του,γιατί δεν ήξερε κανέναν που να είχε τέτοιες φιλοδοξίες.

Ως εκ τούτου, αφού έμεινε για πολύ καιρό στην ίδια θέση (δηλαδή να παρακαλεί να ανέλθει πνευματικά στην φιλοσοφία), έκανε άφοβα την ίδια επίκληση χωρίς διαφοροποιήσεις,οπότε του επετράπη να πάει χωρίς άλλο κακό στην πατρίδα του την Αλεξάνδρεια. (Res Gestae, 19.12.12) " Αυτό αποδεικνύει ότι δεν ήταν ένα στρατόπεδο θανάτου για μη Χριστιανούς.

Επίσης πουθενά δεν υπονοεί ότι έγινε διωγμός εναντίον των Ελλήνων, των ειδωλολατρών / παγανιστών . Άρα τα άρθρα, οι λίστες και κατά επέκταση το βιβλίο του Ράσσια είναι λάθος.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα με αυτό τα άρθρα, τις λίστες και το βιβλίο του Ρασσιά είναι ότι απλώς δεν προσφέρει πηγές και επαρκές πηγές για τους ισχυρισμούς τους, γεγονός που καθιστά σχεδόν αδύνατο να το ελέγξετε.

Ωστόσο, υπάρχουν πολλές περιπτώσεις όπου μπορούμε να διερευνήσουμε τους ισχυρισμούς του, και σχεδόν πάντα για να μην πω πάντα ,αποδεικνύεται ότι είναι γελοία ψευδής.

Ένα παράδειγμα είναι ότι ισχυρίζεται ότι το 335 μ.Χ. ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος διέταξε τη σταύρωση όλων των ανθρώπων που ισχυρίζονταν ότι μπορούσαν να κάνουν μαγικά ή να πουν το μέλλον.

Μόνο που, ξεχνά ο Ρασσιάς, οτι ο ιστορικός του 5ου μΧ αιώνα Σωζόμενος (Εκκλησιαστική Ιστορία I, 8.13) και ο ιστορικός του 4ου μΧ αιώνα Aurelius Victor (De Caesaribus, 41.4) λένε ότι ο Μέγας Κωνσταντίνος απαγόρευσε την πρακτική της σταύρωσης.

Είναι αλήθεια, ωστόσο, ότι ο Αμμιανός υποστήριξε ότι οποιαδήποτε πρακτική μαγείας τιμωρούνταν με θάνατο υπό τον Κωνστάντιο Β', αλλά οι ιστορικοί απορρίπτουν την αφήγηση ως αναξιόπιστη αφού, φυσικά, ήταν και ο ίδιος ειδωλολάτρης που όχι μόνο μισούσε τον Κωνστάντιο Β', αλλά προσπαθούσε ενεργά να προκαλέσει την αίσθηση ότι υπήρχε βασιλεία του τρόμου κατά τη βασιλεία του Κωνστάντιου Β'. Ο Matthew Dickie, Ομότιμος Καθηγητής Κλασικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόις στο Σικάγο, σε μια ανάλυση του τρόπου με τον οποίο αντιμετώπιζαν τη μαγεία και τους μάντεις κατά τον 4ο μΧ αιώνα οι χριστιανοί Αυτοκράτορες, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι Αυτοκράτορες δεν νοιάζονταν καθόλου για οποιεσδήποτε αβλαβείς πράξεις μαγείας και ανησυχούσαν περισσότερο για τους ειδωλολάτρες που προσπαθούσαν να χρησιμοποιήσουν μαγεία για να βλάψει τους άλλους και να μάθουν για το μέλλον ( μαγεία δηλαδή που χρησιμοποιήθηκε για την απόκτηση προφητειών σχετικά με τον θάνατο του Αυτοκράτορα). Βλέπε σελ. 242-247 στο βιβλίο του Dickie το 2003 Magic and Magicians in the Greek-Roman World.

Ο κατάλογος ισχυρίζεται ότι το ίδιο έτος του 335 μΧ, ο Σώπατρος, ένας ειδωλολάτρης φιλόσοφος «μαρτύρησε» για την πίστη του στους αρχαίους θεούς. Ο Ευνάπιος, συγγραφέας του 4ου μΧ αιώνα στο ο "Βίος των Σοφιστών" παρέχει μια μακροσκελή αφήγηση του Σώπατρου και του πώς συνάντησε το θάνατό του.

Προφανώς, η πόλη της Κωνσταντινούπολης, λόγω του μεγέθους της, απαιτούσε τεράστια ποσά σιτηρών για να συντηρηθεί από τα γύρω εδάφη της Αυτοκρατορίας, συμπεριλαμβανομένης της Αιγύπτου, της Ασίας, της Φοινίκης και της Συρίας.

Ωστόσο, η ίδια η πόλη, όπως λέει ο Ευνάπιος, δεν ήταν κατάλληλη για την άφιξη πλοίων για να μεταφέρουν αυτούς τους σπόρους, εκτός εάν φύσαγε δυνατός Νότιος άνεμος.

Κάποια στιγμή, καθώς η Κωνσταντινούπολη δεν είχε αυτούς τους ανέμους και γινόταν όλο και πιο δύσκολο για τα σιτηρά να φτάσουν στην Κωνσταντινούπολη, που αυτό έφερε την μείωση των τροφίμων στην πόλη, ο Ευνάπιος λέει ότι ο Κωνσταντίνος δεν ήταν πλέον σε θέση να ικανοποιήσει τους ανθρώπους του.

Αρκετοί αυλικοί, που ζήλευαν τον Σώπατρο - αφού ήταν ένας φιλόσοφος που τον απολάμβανε πολύ ο Κωνσταντίνος - βρήκαν αυτή την ευκαιρία για να ισχυριστούν ότι ο Σώπατρος χρησιμοποιούσε τη μαγεία του για να "σκορπίσει τους ανέμους" και να φτάσει στην Αυτοκρατορική εξουσία. Ο Κωνσταντίνος, πεπεισμένος, έβαλε τον Σώπατρο να εκτελέσει.

Αυτό όμως δεν ακούγεται για εκτέλεση επειδή ήταν ο φιλόσοφος ειδωλολάτρης (αν ο Κωνσταντίνος αντιπαθούσε τόσο πολύ τον παγανισμό, είναι δύσκολο να καταλάβουμε γιατί είχε τον Σώπατρο ως έναν από τους αγαπημένους του φιλοσόφους αρχικά) και περισσότερο για τις ανασφαλείς αμφιβολίες των Αυτοκρατόρων. Οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες, σε όλη την ιστορία τους, έχουν ένα κουραστικό μακρύ ιστορικό να σκοτώνουν οποιουδήποτε υποψιάζονται με αποστασία σε οποιαδήποτε μορφή (για παράδειγμα, ο ειδωλολάτρης Κλαύδιος σκότωσε 35 συγκλητικους κατά τη διάρκεια της βασιλείας του). Για άλλη μια φορά, είναι πολύ δύσκολο να αξιολογήσετε οποιονδήποτε από τους ισχυρισμούς του Ρασσια και του κάθε Ρασσιά, απλώς και μόνο λόγω του γεγονότος ότι προσφέρει μηδενικές πηγές για οτιδήποτε λέει. Αυτό, από μόνο του, αρκεί για να κάνει όλες αυτές τις αναφορές ,ψεύτικες._ #Παγανοταλιμπάν

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους