Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΜΕ ΕΝΑΝ ΘΑΥΜΑΣΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΚΑΦΕ Σήμερα δεν ανέβασα την εκπομπή της εβδομάδας που πέρασε γιατί πολύ απλά δεν βρίσκομαι στην Αθήνα.

Δεν είναι καλή αυτή η χρονιά και προσπαθώ να αλλάξω παραστάσεις, περισσότερο για να μην σκέφτομαι.

Είναι κάποια πράγματα που δεν αλλάζουν και όσο περνά ο χρόνος και το συνειδητοποιείς τόσο χάνεις το ενδιαφέρον σου για τα πάντα.

Έτσι κι εγω, απλά διαβάζω και καταγράφω όσα παρατηρώ τριγύρω, μέσα από το πρίσμα της φάσης που περνώ… Το παίζω μικρός εξερευνητής του έξω και του μέσα κόσμου… Αυτές τις μέρες διάβασα το Brave New World του Huxley.

Το έχω πολλά χρόνια - το αντίτυπο μου είναι εκδόσεις Κάκτος 1980… Έχω ένα μπαούλο γεμάτο βιβλία που αγόρασα, που δεν διάβασα ή διάβασα και δεν θυμάμαι, μέσα σε αυτό και πότε-πότε τραβάω κάποιο από κει μέσα. Ο Huxley έγραψε το βιβλίο το 1931 και ο τίτλος του, Brave New World, είναι παρμένος από μια φράση που λέει η Μιράντα, στην Τρικυμία του Σαίξπηρ: “O wonder! How many goodly creatures are there here! How beauteous mankind is! O brave new world, That has such people in 't” Δηλαδή «Ω, θαύμα! Πόσα όμορφα πλάσματα υπάρχουν εδώ! Πόσο όμορφη είναι η ανθρωπότητα! Ω, γενναίος νέος κόσμος, Που έχει τέτοιους ανθρώπους μέσα.» Πολλοί ζευγαρώνουν το Brave New World με το 1984 του Orwell γιατί και ο Huxley εδώ περιγράφει ένα Παγκόσμιο Κράτος, του οποίου οι πολίτες είναι περιβαλλοντικά τροποποιημένοι σε μια κοινωνική ιεραρχία βασισμένη στη νοημοσύνη, και προβλέπει τεράστιες επιστημονικές εξελίξεις στην αναπαραγωγική τεχνολογία, τη μάθηση μέσω ύπνου, την ψυχολογική χειραγώγηση και την κλασική εξαρτημένη μάθηση που συνδυάζονται για να δημιουργήσουν μια δυστοπική κοινωνία... Σε αυτή την κοινωνία πάει κόντρα και αντιστέκεται ο Άγριος Τζων ο οποίος προέρχεται από ένα ινδιάνικο χωριό, πιο ανθρώπινο αλλά το ίδιο παράλογο και ανώμαλο με την Ουτοπία στην οποία τον βάζουν να ζήσει.

Προφανώς η μετάφραση έγινε από έκδοση του 1946 και υπάρχουν κάποια πράγματα που ο Huxley γράφει στον πρόλογο του βιβλίου, όπως: «…Το κακό πρέπει να κυνηγιέται, να αναγνωρίζεται και στο μέλλον, όσο γίνεται, να αποφεύγεται…» Ο πρόλογος είναι γραμμένος το '46... Από το 1931, που το έγραψε μέσα στο οικονομικό κραχ που ξεκίνησε το 1929 (το βιβλίο εκδόθηκε το 1932) μέχρι το 1946 που γράφει τον πρόλογο, έγιναν τρομερά πράγματα στον κόσμο.

Ενώ στην ιστορία του υπάρχει ένα αδιέξοδο και φαίνεται πως η σωφροσύνη είναι αδύνατη, στον πρόλογο, 15 χρόνια, έναν παγκόσμιο πόλεμο και δύο ατομικές βόμβες αργότερα, ο Huxley πιστεύει πως μπορούμε να την πλησιάσουμε και πως αν έγραφε το βιβλίο μετά τον πόλεμο, θα έγραφε και μια τρίτη, εναλλακτική λύση ανάμεσα στην Ουτοπία και τον πρωτογονισμό, στην οποία θα βρισκόταν η πιθανότητα «της σωφροσύνης, της λογικής» μια πιθανότητα που διαφαίνεται στους τόπους εξορίας «στις κοινότητες των φυγάδων και των εξόριστων…η τεχνολογία και η επιστήμη θα ήταν … στην υπηρεσία του ανθρώπου…» Σηκώθηκα και έβαλα να ακούσω το καινούργιο άλμπουμ που κυκλοφόρησαν αυτοί που συνεχίζουν το έργο του μακαρίτη Edgar Froese με το όνομα Tangerine Dream. 50 χρόνια από την κυκλοφορία του άλμπουμ Phaedra.

Κάτι τέτοια άκουγα μικρός και μου βγήκανε όταν έγινα πολύ μεγάλος, όπως φαίνεται και στο τραγούδι μου που βάζω στα σχόλια... Το πρωτότυπο Phaedra το αγόρασα μερικά χρόνια αργότερα και το άκουγα με κλειστά μάτια, ξαπλωμένος σε έναν καναπέ, στο ίδιο μέρος που βρίσκομαι τώρα.

Από μακριά ακούγεται η φωνή του παπά για την πρωινή λειτουργία.

Κάποιο σκυλί γαυγίζει και ένα air-condition δουλεύει… Ο καφές τέλειωσε και η μεγαλύτερη πρωινή απορία είναι τι θα φάμε το μεσημέρι… Τόσο πεζά. Κάθε μέρα... Για να μην σκέφτομαι...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους