Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Πολλοὶ ἄνδρες νομίζουν ὅτι ὁ ρόλος τους εἶναι νὰ διατάζουν. Ὅμως ὁ χριστιανὸς σύζυγος δὲν εἶναι διοικητής, ἀλλὰ ποιμένας.

Ὁδηγεῖ, δὲν σπρώχνει.

Κατανοεῖ, δὲν διατάζει.

Ἀκούει τὴ σύζυγό του, φροντίζει γιὰ τὴν ψυχή της, προσεύχεται γι᾿ αὐτήν.

Καὶ ὅταν ἡ σύζυγος βλέπει ὅτι δίπλα της ἔχει ἕναν ἄνθρωπο ποὺ εἶναι ἕτοιμος νὰ δώσει τὴ ζωή του γι᾿ αὐτήν, τότε ἀνοίγεται καὶ γίνεται ἐκείνη ἡ πραγματικὴ βοηθός, χωρὶς τὴν ὁποία οὔτε ἐκεῖνος μπορεῖ πλέον νὰ ζήσει.

Στὴν ἀγάπη δὲν ὑπάρχει φόβος, καὶ στὴν οἰκογένεια ὅπου ὁ σύζυγος ἀγαπᾶ, δὲν ὑπάρχουν ἔχθρα καὶ πόνος.

Ἐκεῖ εἶναι ὁ παράδεισος ἐπὶ τῆς γῆς.» Μην ξεχνάτε ότι «Ὁ γάμος δὲν ἀφορᾶ τὴν εὐτυχία, ἀλλὰ τὴ σωτηρία.

Μὴ ζητᾶς τὴν εὐκολία, νὰ ζητᾶς τὸ νόημα.» «Στὴν οἰκογένεια τὸ σημαντικὸ δὲν εἶναι νὰ νικήσεις, ἀλλὰ νὰ διαφυλάξεις τὴν ἀγάπη.» «Ἡ οἰκογένεια εἶναι Σταυρός.

Ὅποιος ζητᾶ τὴν εὐκολία, δὲν θὰ ἀντέξει οὔτε ἕναν χρόνο.» Πρωτοπρεσβύτερος π. Ἀνδρέας Τκάτσεφ (Στη φωτογραφία ο πατήρ ανδρέας Τκάτσεφ) Κάποτε υπήρχε ένα ζευγάρι που αγαπιόταν πάρα πολύ.

Ο άντρας λάτρευε τη γυναίκα και της το έδειχνε με κάθε ευκαιρία.

Η γυναίκα του ήταν όμορφη, ευαίσθητη αλλά φιλάσθενη.

Ο άνδρας χρειάστηκε να φύγει στον πόλεμο, όπου πέρασε πολλές δυσκολίες και παρ' ολίγο να χάσει και τη ζωή του.

Προσευχόταν καθημερινά να τον αφήσει ο Θεός να ζήσει για να γυρίσει ξανά στην πολυαγαπημένη του γυναίκα.

Όλη του η σκέψη ήταν να την σφίξει στην αγκαλιά του κι αυτό του έδινε κουράγιο να αντέξει την πείνα, το κρύο και τους τραυματισμούς.

Όταν τέλειωσε ο πόλεμος, γεμάτος χαρά, ξεκίνησε για το σπίτι του.

Στο δρόμο όμως συνάντησε έναν οικογενειακό φίλο που τον συλλυπήθηκε για τη συμφορά που τους βρήκε.

Ποιά συμφορά; ρώτησε αυτός όλο ανησυχία.

Δεν το έμαθες; η γυναίκα σου έπαθε μια μολυσματική ασθένεια και έχει παραμορφωθεί το πρόσωπό της.

Ο άνδρας κάθισε στη μέση του δρόμου και έκλαψε πικρά.

Όταν έφτασε στο σπίτι του αργότερα το απόγευμα, η γυναίκα του κατάλαβε πως ο αγαπημένος της είχε χάσει το φως του.

Νόμιζε πως είχε τυφλωθεί στον πόλεμο σε κάποια μάχη.

Τον αγκάλιασε όμως με την ίδια αγάπη και έζησαν ευτυχισμένοι για 15 χρόνια.

Μετά η γυναίκα πέθανε και ο άνδρας αφού της έκλεισε τα μάτια, άνοιξε τα δικά του.

Για δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια υποκρίθηκε τον τυφλό για να μην την πληγώσει. Αυτή είναι αγάπη..! Να εθελοτυφλώ για να μη σε πληγώσω!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους