"Ταυτιζόµαστε µε κάθε καταπιεσµένο: µε τον αγώνα των Βιενταµέζων, µε τον Τρίτο Κόσµο, µε τους µαύρους, µε τους εργάτες..µε όλους όσοι καταπιέζονται από αυτή τη σάπια, βρώµικη, ελεεινή, γαµηµένη...

Πλήρες Κείμενο:

"Ταυτιζόµαστε µε κάθε καταπιεσµένο: µε τον αγώνα των Βιενταµέζων, µε τον Τρίτο Κόσµο, µε τους µαύρους, µε τους εργάτες..µε όλους όσοι καταπιέζονται από αυτή τη σάπια, βρώµικη, ελεεινή, γαµηµένη, καπιταλιστική συνωµοσία": Σαν σήμερα 28 Ιουνίου 1969, ξεσπά η "εξέγερση του Στόουνγουολ", που σηματοδοτεί την έναρξη ριζοσπαστικών κινητοποιήσεων για τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων.

Τις δεκαετίες του ’50 και του ’60 το FBI και τα αστυνομικά τμήματα διατηρούν καταλόγους με τα ονόματα "γνωστών ομοφυλόφιλων", τα στοιχεία κατοικίας τους και τους φίλους τους.

Τα ταχυδρομεία της χώρας παρακολουθούσαν τους παραλήπτες δεμάτων που εμπεριείχαν αντικείμενα που "συνδέονταν με την ομοφυλοφιλία". Τα μαγαζιά και οι χώροι που συγκεντρώνονται οι ομοφυλόφιλοι κλείνουν και οι θαμώνες τους συλλαμβάνονται και διαπομπεύονται στον Τύπο.

Η αστυνομία οργναώνει "επιχειρήσεις σκούπα" για να "καθαρίσουν" οι γειτονιές, τα πάρκα και οι παραλίες από ομοφυλόφιλους.

Καθηγητές διώχνονται από τα πανεπιστήμια με την υποψία ότι είναι ομοφυλόφιλοι.

Χιλιάδες άνδρες και γυναίκες ομοφυλόφιλοι ταπεινώνονται δημοσίως, παρενοχλούνται, απολύονται, φυλακίζονται ή κλείνονται σε ψυχιατρικές κλινικές.

Το 1952 η Ψυχιατρική Αμερικανική Ένωση περιλαμβάνει τους ομοφυλόφιλους στο "Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο" χαρακτηρίζοντάς τους ως "διαταραγμένες προσωπικότητες". Την δεκαετία του 1960, η ριζοσπαστικοποίησης τμημάτων της νεολαίας και της εργατικής τάξης και το αντιπολεμικό και αντιρατσιστικό κίνημα στις ΗΠΑ αρχίζουν να επηρεάζουν και τις διεκδικήσεις και τους αγώνες των ομοφυλόφιλων.

Τα μπαρ υποδέχονται και πάλι σταδιακά τους ομοφυλόφιλους και συχνά μετατρέπονται σε πυρήνες του κινήματος.

Ένα από αυτά ήταν και το Στόουνγουολ Ιν, στο Γκρίνουιτς Βίλατζ, γειτονιά του Μανχάταν, στη Νέα Υόρκη, γνωστό ως το "μαγαζί των περιθωριοποιημένων". Το 1969, η αστυνομία συνεχίζει σε καθημερινή βάση τις επιχειρήσεις σκούπα στα διάφορα νυχτερινά μαγαζιά που σύχναζαν ομοφυλόφιλοι, τους εξευτελισμούς και την βία.

Τo βράδυ της 28ης Ιουνίου 1969 η αστυνομία πραγματοποιεί μία από τις συνηθισμένες επιχειρήσεις σε μαγαζιά ομοφυλόφιλων.

Όμως εκείνη την ημέρα τα γεγονότα δεν θα εξελιχθούν όπως συνήθως. Στο Στόουνγουολ, οι θαμώνες αντιδρούν με οργή στην εισβολή των αστυνομικών και αρχίζουν να εκτοξέουν μπουκάλια μπίρας και άλλα αντικείμενα εναντίον τους.

Άγνωστο παραμένει ακόμα το περιστατικό που προκάλεσε τελικά την έκρηξη.

Οι αστυνομικοί τα έχουν χαμένα.

Τα επεισόδια μεταφέρονται έξω απο το μαγαζί και οι αστυνομικοί αρχίζουν να δέρνουν όποιον βρίσκουν μπροστά τους και συλλαμβάνουν δεκάδες.

Η οργή ξεχειλίζει και πλήθος κόσμου συγκεντρώνεται έξω απο το μπαρ απο διάφορα σημεία της περιοχής.

Αρχίζουν εκτεταμένες συγκρούσεις με την αστυνομία και στήνονται οδοφράγματα.

Το επόμενο βράδυ χιλιάδες διαδηλωτές επέστρεψαν στο ίδιο σημείο και οι συγκρούσεις επαναλήφθηκαν. "Βγάλτε τη μαφία και την αστυνομία έξω από τα μαγαζιά" έγραφαν τα φυλλάδια που μοίραζαν.

Οι κινητοποιήσεις και οι συγκρούσεις συνεχίστηκαν για πέντε ημέρες.

Είναι η πρώτη φορά που το κίνημα αυτό αρνήθηκε τους εξευτελισμούς και τις εκκλήσεις και συγκρούστηκε με το αστικό κράτος των ΗΠΑ.

Είναι η στιγμή που πέρασε από την παθητική αποδοχή της καταπίεσης σε ενεργή, μαζική αντίσταση και διεκδίκηση δικαιωμάτων.

Μετά τα γεγονότα δημιουργήθηκαν οργανώσεις υπεράσπισης δικαιωμάτων, αναπτύχθηκε πιο συντονισμένη πολιτική δράση και ενισχύθηκε η δημόσια παρουσία του κινήματος. Το Στόουνγουολ έγινε διεθνές σύμβολο κατά της καταπίεσης και της αστυνομικής βίας και σημείο αναφοράς για κινήματα κοινωνικών δικαιωμάτων.

Η μάχη ενάντια και σε αυτές τις διακρίσεις συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Παράλληλα με την καταστολή, το σύστημα προσπαθεί υποκριτικά να μετατρέψει τις δίκαιες διεκδικήσεις ενάντια (και) στις διακρίσεις εξαιτίας σεξουαλικού προσανατολισμού, σε βιτρίνα δολοφονικών ιμπεριαλιστικών μηχανισμών όπως το ΝΑΤΟ, διαφημιστικά project για "ανθρωπιστικό" ξέπλυμα πολυεθνικών η κυβερνήσεων, ντεκόρ για καριέρες αστών πολιτικών, δημάρχων και εργοδοτών, εξαρτημένες απο επιχειρηματικά συμφέροντα.

Δηλαδή, σε εργαλείο νομιμοποιήσης του ίδιου συστήματος που είναι υπεύθυνο για την καθημερινή εκμετάλλευση, τις ανισότητες και όλες τις διακρίσεις στην κοινωνία, με περιτύλιγμα απόψεις περί "κοινωνικής κατασκευής" φύλου κ.α. Όμως, όλα αυτά δεν είναι ούτε επιχείρημα για αδυναμία δράσης και παρέμβασης σε αυτά τα ζητήματα, ούτε για την απόρριψη τυπικών αστικών δικαιωμάτων για τους ομοφυλόφιλους όπως πχ ο γάμος (που ισχύουν για τους υπόλοιπους), θέση που-ανεξάρτητα απο προθέσεις και φρασεολογία ενισχύει λογικές διακρίσεων και άρα και την ομοφοβία-ούτε δικαιολογία για υιοθέτηση αντιεπιστημονικών θέσεων "βιολογισμού". Ο Σοσιαλισμός είναι για όλους τους εργάτες και για όλες τις εργάτριες.

Ανεξάρτητα απο εθνικότητα, ανεξάρτητα απο φύλο, ανεξάρτητα απο σεξουαλικό προσανατολισμό.

Χωρίς καμία διάκριση σε κανένα απολύτως δικαίωμα που κάποιοι έχουν και άλλοι όχι.

Αν δεν είναι για όλους, με τα ίδια δικαιώματα, δεν θα μπορέσει ποτέ τελικά να υπάρξει ως τέτοιος. Και αυτό δεν κρίνεται στο μέλλον αλλά σήμερα, όχι στα λόγια αλλά στην πράξη.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους