Για να φτάσω εδώ που είμαι σήμερα, χρειάστηκε να γίνω δυνατή. Στην πραγματικότητα, έπρεπε να μάθω να είμαι δυνατή. Πέρασα μεγάλες φουρτούνες. Κατάπια λόγια, έκλαψα σιωπηλά, άφησα πίσω μου ανθρώπους...
Για να φτάσω εδώ που είμαι σήμερα, χρειάστηκε να γίνω δυνατή.
Στην πραγματικότητα, έπρεπε να μάθω να είμαι δυνατή.
Πέρασα μεγάλες φουρτούνες.
Κατάπια λόγια, έκλαψα σιωπηλά, άφησα πίσω μου ανθρώπους, συγχώρεσα άλλα και ξεπέρασα ακόμη περισσότερα.
Υπήρξαν στιγμές που αναγκάστηκα να χτίσω τον δικό μου τοίχο.
Και όταν δεν υπήρχε κανείς να με προστατεύσει, έγινα εγώ ο ίδιος μου ο τοίχος.
Έμαθα να περπατώ με ψηλά το κεφάλι, ακόμη κι όταν ο δρόμος ήταν γεμάτος πέτρες.
Να αποφεύγω όσες μου πετούσαν οι άλλοι και να συνεχίζω, όσο κι αν πονούσαν τα βήματά μου.
Έμαθα να ακούω μόνο ότι είχε αξία και να μιλώ μόνο όταν τα λόγια μπορούσαν πραγματικά να κάνουν τη διαφορά.
Γι’ αυτό, πριν με κρίνεις ή μου πετάξεις πέτρες, θυμήσου κάτι.
Δεν έζησες τη ζωή μου.
Δεν περπάτησες στα παπούτσια μου.
Δεν ένιωσες όσα ένιωσα ούτε πάλεψες τις μάχες που πάλεψα.
Πριν λοιπόν σχηματίσεις άποψη για μένα, γύρισε τον χρόνο πίσω και περπάτησε τον ίδιο δρόμο. Ίσως τότε να μπορείς πραγματικά να με καταλάβεις.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους