@christyiero Υπάρχουν άνθρωποι που γεννιούνται εξωστρεφείς. Και υπάρχουν άνθρωποι σαν εμένα, που από μικροί ντρέπονταν πολύ. Από το γυμνάσιο είχα την ευκαιρία να συμμετέχω σε ένα πρόγραμμα μετά το σχολείο, όπου μπορούσαμε να επιλέξουμε διάφορες δραστηριότητες. Δοκίμασα πολλά. Ψηφιδωτό, κεραμική, αλλά αυτό που με κέρδισε ήταν το θέατρο. Κι όμως… το αγαπούσα, αλλά ταυτόχρονα με φόβιζε. Η ντροπή μου ήταν τόσο μεγάλη, που θυμάμαι να λέω στον εαυτό μου Αν κάποια στιγμή περάσω σε μια σχολή, θα κάνω θέατρο σε μια άλλη πόλη. Εκεί που δεν θα με ξέρει κανείς. Εκεί που δεν θα φοβάμαι τι θα σκεφτούν για μένα. Δεν ήθελα να αφήσω τον φόβο να αποφασίζει για τη ζωή μου. Όταν πέρασα στα Γιάννενα, έκανα αυτό ακριβώς που είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου. Δήλωσα συμμετοχή στη θεατρική ομάδα του Δήμου Ζίτσας. Θυμάμαι ακόμη τη στιγμή που έκανα την αίτηση. Δεν πίστευα ότι θα με επέλεγαν. Οι περισσότεροι ήταν από τα Γιάννενα και εγώ ήμουν μια φοιτήτρια που μόλις είχε έρθει στην πόλη. Κι όμως… με δέχτηκαν. Και αυτή η απόφαση έγινε μία από τις πιο όμορφες εμπειρίες της ζωής μου. Εκείνα τα χρόνια έμαθα ότι τελικά οι περισσότεροι περιορισμοί υπάρχουν μόνο μέσα στο μυαλό μας. Την ίδια περίοδο η ζωή μου ήταν γεμάτη. Δούλευα σε μεσιτικό γραφείο, έκανα αθλητική ραδιοφωνική εκπομπή, ήμουν προπονήτρια σε ανδρική ποδοσφαιρική ομάδα και παράλληλα ολοκλήρωνα τη σχολή μου χωρίς να αφήσω ούτε ένα μάθημα πίσω. Δεν τα γράφω όλα αυτά για να πω ότι τα κατάφερνα όλα. Τα γράφω γιατί, κάθε φορά που νικούσα έναν μικρό φόβο, ένιωθα ότι μεγάλωνα λίγο περισσότερο σαν άνθρωπος. Κοιτάζοντας πίσω, δεν θυμάμαι την κούραση. Θυμάμαι μόνο πόσες όμορφες στιγμές θα είχα χάσει αν είχα αφήσει τη ντροπή να αποφασίσει για μένα. Αν υπάρχει κάτι που θα ήθελα να κρατήσετε από αυτή την ιστορία, είναι να μην περιμένετε να φύγει ο φόβος για να κάνετε το πρώτο βήμα. Κάντε το πρώτο βήμα και αφήστε τον φόβο να μείνει πίσω. Γιατί τις περισσότερες φορές, πίσω από αυτό που μας τρομάζει, κρύβεται η πιο όμορφη εκδοχή του εαυτού μας. #fyp none

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Υπάρχουν άνθρωποι που γεννιούνται εξωστρεφείς. Και υπάρχουν άνθρωποι σαν εμένα, που από μικροί ντρέπονταν πολύ.

Από το γυμνάσιο είχα την ευκαιρία να συμμετέχω σε ένα πρόγραμμα μετά το σχολείο, όπου μπορούσαμε να επιλέξουμε διάφορες δραστηριότητες.

Δοκίμασα πολλά.

Ψηφιδωτό, κεραμική, αλλά αυτό που με κέρδισε ήταν το θέατρο.

Κι όμως… το αγαπούσα, αλλά ταυτόχρονα με φόβιζε.

Η ντροπή μου ήταν τόσο μεγάλη, που θυμάμαι να λέω στον εαυτό μου Αν κάποια στιγμή περάσω σε μια σχολή, θα κάνω θέατρο σε μια άλλη πόλη.

Εκεί που δεν θα με ξέρει κανείς.

Εκεί που δεν θα φοβάμαι τι θα σκεφτούν για μένα.

Δεν ήθελα να αφήσω τον φόβο να αποφασίζει για τη ζωή μου.

Όταν πέρασα στα Γιάννενα, έκανα αυτό ακριβώς που είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου.

Δήλωσα συμμετοχή στη θεατρική ομάδα του Δήμου Ζίτσας.

Θυμάμαι ακόμη τη στιγμή που έκανα την αίτηση.

Δεν πίστευα ότι θα με επέλεγαν.

Οι περισσότεροι ήταν από τα Γιάννενα και εγώ ήμουν μια φοιτήτρια που μόλις είχε έρθει στην πόλη.

Κι όμως… με δέχτηκαν.

Και αυτή η απόφαση έγινε μία από τις πιο όμορφες εμπειρίες της ζωής μου.

Εκείνα τα χρόνια έμαθα ότι τελικά οι περισσότεροι περιορισμοί υπάρχουν μόνο μέσα στο μυαλό μας.

Την ίδια περίοδο η ζωή μου ήταν γεμάτη.

Δούλευα σε μεσιτικό γραφείο, έκανα αθλητική ραδιοφωνική εκπομπή, ήμουν προπονήτρια σε ανδρική ποδοσφαιρική ομάδα και παράλληλα ολοκλήρωνα τη σχολή μου χωρίς να αφήσω ούτε ένα μάθημα πίσω.

Δεν τα γράφω όλα αυτά για να πω ότι τα κατάφερνα όλα.

Τα γράφω γιατί, κάθε φορά που νικούσα έναν μικρό φόβο, ένιωθα ότι μεγάλωνα λίγο περισσότερο σαν άνθρωπος.

Κοιτάζοντας πίσω, δεν θυμάμαι την κούραση.

Θυμάμαι μόνο πόσες όμορφες στιγμές θα είχα χάσει αν είχα αφήσει τη ντροπή να αποφασίσει για μένα.

Αν υπάρχει κάτι που θα ήθελα να κρατήσετε από αυτή την ιστορία, είναι να μην περιμένετε να φύγει ο φόβος για να κάνετε το πρώτο βήμα.

Κάντε το πρώτο βήμα και αφήστε τον φόβο να μείνει πίσω.

Γιατί τις περισσότερες φορές, πίσω από αυτό που μας τρομάζει, κρύβεται η πιο όμορφη εκδοχή του εαυτού μας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους