Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Φαίνεται ότι τα εγγλέζικα σόσιαλ έχουν γεμίσει από οργισμένους τύπους που έχουν κουραστεί να ακούνε τις μπούρδες και τα ψέμματα περί κλιματικής αλλαγής και τα σχετικά.

Πιθανώς αυτό να οφείλεται στην ανοδική δυναμική του κόμματος του Farage (που έχει πολύ ισχυρές απόψεις επί του ζητήματος), δεν ξέρω.

Οπωσδήποτε, είμαστε σε μια εποχή που υπάρχει μια γενικότερη (και όχι αδικαιολόγητη πιστεύω) αμφισβήτηση της επιστήμης, αλλά (παντελώς αδικαιολόγητο αυτό) από τα δεξιά όμως.

Τεσπα, τα ίδια περίπου επιχειρήματα έχουμε κι εδώ. »Καλοκαίρι είναι, ζέστη κάνει!» Όχι, δεν φτάνει για να εξηγήσει το φαινόμενο. »Θυμηθείτε τον καύσωνα του 76!» (ή κάποιον μεγάλο καύσωνα του παρελθόντος) Ναι, τον θυμόμαστε -- δεν είναι το ίδιο. «Το ρεκόρ κρύου στη χώρα καταγράφηκε το 2019!» (ή κάποια πρόσφατη χρονιά). Ναι, όντως. Και; Άκουσα και το άλλο, ότι περισσότεροι άνθρωποι πεθαίνουν από κρύο παρά ζέστη, το λέει και το Lancet.

Αλήθεια είναι, αλλά τι σημαίνει, ότι θα πρέπει, αντί να κάνουμε κάτι και για τα δύο, να ανησυχήσουμε όταν οι νεκροί ζέστης ξεπεράσουν τους νεκρούς κρύου (γιατί τελικά αυτό θα γίνει και μάλιστα σύντομα); Ορίστε μερικά αντεπιχειρήματα που προσπαθούν να απλοποιήσουν το πρόβλημα. 1. Άλλο καιρός, άλλο κλίμα. Η Σουηδία δεν έχει το ίδιο κλίμα με την Ελλάδα.

Εντούτοις δεν λείπουν και κάποιες χειμωνιάτικες νύχτες που η Αθήνα είναι πιο κρύα από την Στοκχόλμη.

Ούτε είναι ανήκουστο το Παρίσι να είναι πιο ζεστό από το Κάιρο -- όλη αυτή τη βδομάδα αυτό συμβαίνει.

Αυτό είναι ο καιρός, η διαρκής μεταβολή των ασταθών ατμοσφαιρικών συνθηκών.

Ο καιρός είναι δύσκολο να προβλεφθεί με ακρίβεια εκτός από σπάνιες περιπτώσεις (ο θόλος ζέστης πάνω από την Δ. Ευρώπη ήταν μια τέτοια σπάνια περίπτωση). Αυτό σημαίνει ότι ένας καύσωνας (καιρός) δεν αρκεί για να πούμε ότι άλλαξε το κλίμα.

Ούτε φτάνει ένα ψυχρό επεισόδιο (κι αυτό καιρός είναι) για να αποδείξει ότι, να, δείτε, κάνει κρύο, ποια κλιματική καταστροφή και πρασινάλογα μας λέτε; Χρειάζονται περισσότερα στοιχεία. 2. Το κλίμα (υποτίθεται ότι) είναι μια σταθερά.

Το κλίμα της Ελλάδας είναι μεσογειακό (στην πραγματικότητα λόγω μορφολογίας έχουμε 11 διαφορετικά κλίματα στη χώρα, ζωή νάχουνε), της Μογγολίας ηπειρωτικό, τέλος.

Βέβαια, το κλίμα τελικά αλλάζει και από μόνο του, με φυσικό τρόπο, αλλά πάρα πολύ αργά.

Αλλάζει με τις αλλαγές στην φωτεινότητα του ήλιου, με την κλόνηση του άξονα της γης (πχ οι παγετώδεις εποχές), ακόμα και με την αργή κίνηση των ηπείρων: Κάποτε η Ανταρκτική ήταν αρκετά θερμή για να έχει δεινόσαυρους, οβιράπτορες και διάφορα άλλα.

Άρα, κατά τη διάρκεια της ζωής του, ένας άνθρωπος θα δει άπειρες αλλαγές καιρού, αλλά καμιά αλλαγή στο κλίμα -- αμ δε! 3. Αυτό που συμβαίνει με την ανθρωπογενή κλιματική αλλαγή είναι κάτι που δεν έχει συμβεί ξανά στην κλιματική ιστορία του πλανήτη (εκτός ίσως από περιπτώσεις σύγκρουσης με μεγάλο μετεωρίτη). Η ταχύτητα της αλλαγής είναι, στην γεωλογική κλίμακα, αστραπιαία.

Αυτό είναι το πρόβλημα, όχι η αύξηση καθαυτή. 1.5 ή 2 βαθμοί Κελσίου είναι λίγο σε σχέση με παλιότερες θερμοκρασίες.

Αφού είπαμε για δεινόσαυρους, κατά το Ιουρασικό η μέση θερμοκρασία της γης ήταν κάπου 5, ίσως και περισσότερους βαθμούς πάνω από τα σημερινά επίπεδα -- και όμως διάφορα θηρόποδα συνέχιζαν να χοροπηδάνε χαρούμενα, τα ορνιθίσχια συνέχιζαν να μασουλάνε αδιάφορα φτέρες και κωνοφόρα (χορτάρι δεν υπήρχε) και τα θηλαστικά δεν σταμάτησαν να ζουν (κάπως δυσαρεστημένα αυτά) στα λαγούμια τους τρώγοντας έντομα και ρίζες.

Πάνω από 5 βαθμούς θερμότερο κλίμα, κι εμείς μιλάμε για 1.5 και 2 βαθμούς Κελσίου λες και είναι πολύ; Μας δουλεύετε; Όχι.

Οι αλλαγές στο κλίμα είναι αλλαγές των εκατομμυρίων χρόνων.

Είναι αρκετά αργές ώστε η ζωή να μπορεί να προσαρμοστεί.

Μια αλλαγή 5 βαθμών μέσα σε 3 εκατομμύρια χρόνια είναι μια χαρά.

Μια αλλαγή όμως 3+ βαθμών Κελσίου στη διάρκεια 100 χρόνων θα είναι αρκετή για τον αφανισμό της πλειονότητας της ζωής από τον πλανήτη.

Ο μετεωρίτης που αφάνισε τους δεινόσαυρους άλλαξε το κλίμα ξαφνικά - οι δεινόσαυροι χάθηκαν· οι επιγειοι, γιατί τα πουλιά, που είναι δεινόσαυροι, σαυρίσχια θηρόποδα για την ακρίβεια, επέζησαν.

Και μπράβο τους.

Δεν ξέρω όμως αν θέλουμε να επαναλάβουμε το κατόρθωμά τους. 4. Ναι, ωραίοι οι δεινόσαυροι και αρέσουν και στον ανηψιό του γείτονα, αλλά πιο πάνω λες ότι δεν φτάνει ένας καύσωνας για να πούμε ότι αλλάζει το κλίμα.

Άρα δίκιο έχει ο Φάρατζ που σκούζει (εντάξει δεν σκούζει, είναι ικανός ρήτορας δυστυχώς). Ένας καύσωνας είναι όλος κι όλος.

Καλοκαίρι είναι, καύσωνες κάνει. Όχι.

Η κλιματική αλλαγή έχει τέσσερα χαρακτηριστικά. α. Αυξάνει τη συχνότητα των θερμών επεισοδίων, β. Αυξάνει την μέση ένταση των θερμών επεισοδίων, γ. Μειώνει την συχνότητα (και την μέση ένταση) των ψυχρών επεισοδίων, δ. Οι αλλαγές είναι πιο μεγάλες κοντά στους πόλους παρά στον ισημερινό.

Επίσης, πιο μεγάλες τον χειμώνα παρά το καλοκαίρι, πιο μεγάλες τη νύχτα παρά την μέρα.

Αυτό σημαίνει ότι ενώ την δεκαετία του 50 υπήρχε ένα σοβαρό επεισόδιο καύσωνα ανά λίγα χρόνια στην Ελλάδα, τώρα έχουμε σχεδόν σίγουρα έναν (και καμιά φορά περισσότερους από έναν) κάθε χρόνο.

Επίσης σημαίνει ότι μπορεί το ρεκόρ θερμοκρασίας να είναι εκείνο το θρυλικό 48C στην Ελευσίνα το 78 (νομίζω, από μνήμης το λέω), αλλά αυτό το επεισόδιο είχε κρατήσει ένα απόγευμα όλο κι όλο.

Οι καύσωνες των δύο εβδομάδων ήταν πολύ σπάνιοι τότε: στον θρυλικό καύσωνα του 87 (αν θυμάμαι καλά) είχε πεθάνει κόσμος όχι τόσο λόγω των πολύ υψηλών θερμοκρασιών, όσο λόγω της διάρκειας, πάνω από μία εβδομάδα με ελάχιστη 24ώρου πάνω από 25. (Και δεν υπήρχε air conditioning τότε.) Άλλο παράδειγμα.

Μόλις πέρσι είχαμε ρεκόρ κρύου στην Ανταρκτική, ένα εκπληκτικό -98. (Αφήνω στην άκρη ότι αυτή η μέτρηση έγινε από δορυφόρο και αφορά επιφάνεια πάγου, όχι θερμόμετρο αέρος σε ύψος 2 μέτρων όπως κανονικά γίνονται οι μετρήσεις.) Σημαίνει αυτό ότι δεν έχουμε θέρμανση στην Ανταρκτική; Όχι.

Ένα ψυχρό επεισόδιο είναι καιρός.

Το κλίμα φαίνεται από: - το γεγονός ότι όλο και περισσότερες μέρες του χρόνου είναι πιο ζεστές από τον μέσο όρο, - ότι αν και υπάρχουν ακόμα ακραία ψυχρά επεισόδια αυτά είναι όλο και πιο σπάνια, - και από το ότι εμφανίζονται όλο και μεγαλύτερες αποκλίσεις προς τα πάνω από τον μέσο όρο.

Υπάρχουν πλέον μέρες στην Ανταρκτική με 19 βαθμούς κελσίου, κάτι ανήκουστο μέχρι πριν 20 χρόνια.

Κυκλοφορείς με κοντομάνικο.

Πέρσι καταγράφηκαν μέρες με θερμοκρασία -10 (το οποίο είναι κρύο) σε εποχή και μέρος που κανονικά έπρεπε να έχει -50. Σαράντα βαθμούς πάνω από τα κανονικά.

Σα να λέμε να έχει τον γενάρη στην Αθήνα καύσωνα με 50 κελσίου! Η θέρμανση δηλαδή είναι πολύ πιο εμφανής όσο πιο βόρεια ή νότια πάμε -- και αυτό είναι ο λόγος που ο καύσωνας αυτής της εβδομάδας είναι τόσο σοκαριστικός και πρωτοφανής.

Είναι ένας καύσωνας που σε έκταση, ένταση και διάρκεια δεν έχει ξανασυμβεί.

Δεν έχει ξανασυμβεί ποτέ από τότε που καταγράφονται επιστημονικά θερμοκρασίες (περί το 1900) να είναι πάνω από το 40% της Γαλλίας με θερμοκρασία 42C.

Πιθανόν αυτό να είχε ξανασυμβεί στο παρελθόν, αλλά κάπως παλιά, πριν λίγα εκατομμύρια χρόνια... Η ανοδική τάση του κλίματος δηλαδή είναι η συστηματική συσσώρευση καιρικών γεγονότων. Δηλαδή; Ετοίμασα ένα διαδραστικό διάγραμμα με τα στοιχεία από τρεις χώρες που έχουν αξιόπιστα καταγεγραμμένες θερμοκρασίες εδώ και πάνω από 100 χρόνια.

Σε αυτά σημειώνω τον αριθμό των ψυχρών και θερμών ρεκόρ ανά δεκαετία, για Γαλλία, Ην. Βασίλειο και Γερμανία (παρόμοια είναι και για Ελλάδα, αλλά ήμουν κουρασμένος όταν έφτιαχνα το διάγραμμα και δεν την πρόσθεσα). Δείτε ότι ενώ τα ψυχρά ρεκόρ είναι γενικά διεσπαρμένα σε όλο το χρονικό διάστημα από το 1890 ως σήμερα, τα θερμά ρεκόρ είναι σχεδόν όλα στις τελευταίες δυο ή τρεις δεκαετίες.

Μάλιστα η τρέχουσα δεκαετία είναι ήδη ψηλά, ενώ δεν έχει καν τελειώσει.

Είναι βέβαιο ότι θα είναι η χειρότερη στο τέλος.

Στην εικόνα ποστάρω μόνο ένα στιγμιότυπο (το φμπ δεν αφήνει διαδραστικά για λόγους ασφαλείας και καλά), αλλά το διάγραμμα δείτε αν θέλετε το στον λίνκο στο σχόλιο...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους