Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ένα παραμύθι μπορεί να κρύβει μέσα του απίστευτα νοήματα δύναμης κι ελπίδας, αρκεί να μπορείς να τα,αντιληφθείς... Η πιο σκληρή σκηνή στη Σταχτοπούτα δεν είναι για παιδιά. Η Σταχτοπούτα ετοιμάζεται γεμάτη χαρά να πάει στον χορό, φορώντας το φόρεμα της μητέρας της.

Όμως η μητριά και οι θετές αδελφές της δεν αντέχουν να τη δουν ευτυχισμένη.

Από ζήλια της το σκίζουν πάνω στο σώμα της, την εξευτελίζουν και τη διαλύουν ψυχολογικά.

Μικροί βλέπαμε απλώς ένα σκισμένο φόρεμα.

Μεγαλώνοντας καταλαβαίνουμε ότι δεν έσκιζαν το φόρεμα.

Προσπαθούσαν να σκίσουν την αξιοπρέπειά της, την αυτοεκτίμησή της και την ελπίδα της.

Για χρόνια πίστευα κι εγώ ότι η Σταχτοπούτα ήταν μια αδύναμη κοπέλα που περίμενε έναν πρίγκιπα να τη σώσει.

Σήμερα τη βλέπω αλλιώς.

Δεν ήταν αδύναμη.

Ήταν μια γυναίκα που, παρά την κακοποίηση, την ταπείνωση και την απόρριψη, δεν έχασε την καλοσύνη της.

Δεν άφησε το μίσος να την κάνει ίδια με εκείνους που την πλήγωναν.

Ίσως τελικά έχουμε μάθει να θεωρούμε δυνατούς μόνο τους ανθρώπους που φωνάζουν, επιβάλλονται και σκληραίνουν.

Κι όμως… τεράστια δύναμη χρειάζεται για να παραμένεις ευγενικός σε έναν κόσμο που σε πληγώνει.

Η πραγματική δύναμη δεν είναι να γίνεις σκληρός.

Είναι να μη χάσεις την ανθρωπιά σου.

Γιατί πριν γίνει πριγκίπισσα, η Σταχτοπούτα ήταν ένα κακοποιημένο κορίτσι. Και πάνω απ’ όλα, ήταν μια επιζήσασα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους