Έζησε 30 μήνες στο Λος Άντζελες ο τύπος αυτός, στη δεκαετία του ’60 και το 1969 τύπωσε τις εντυπώσεις του σ’ αυτό το εντελώς άγνωστο βιβλίο. Λέει διάφορα ανάμεσα, μερικά ενδιαφέροντα, γράφει έως και...
Έζησε 30 μήνες στο Λος Άντζελες ο τύπος αυτός, στη δεκαετία του ’60 και το 1969 τύπωσε τις εντυπώσεις του σ’ αυτό το εντελώς άγνωστο βιβλίο.
Λέει διάφορα ανάμεσα, μερικά ενδιαφέροντα, γράφει έως και για τις φυλετικές συγκρούσεις και το φυλετικό ζήτημα γενικότερα, γράφει ακόμη και για την τζαζ («το είδος τζαζ» λέει και μετά λέει «το τζαζ» χωρίς... είδος), αλλά όχι και για τους χίπις, παρότι αναφέρει Berkeley, San Francisco κ.λπ. (το βιβλίο το έγραψε σίγουρα πριν από τα εγκλήματα της Manson Family), έχοντας μια γενικότερη φιλελεύθερη αντιμετώπιση για τα πράματα.
Διαβάζω κάπου: «Τις ημέρες αυτές με τον θόρυβο που επροκάλεσε η δολοφονία του γερουσιαστή Ρόμπερτ Κέννεντυ (σ.σ. 6 Ιουνίου 1968), πολλοί Ευρωπαίοι κοινωνιολόγοι υποστηρίζουν ότι οι Αμερικανοί δεν είναι περισσότερο βίαιοι και επιθετικοί από τους άλλους λαούς της Ευρώπης και καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι ενώ στην Αμερική η άσκηση βίας είναι προνόμιο ατόμων με χαρακτήρα βίαιο και είναι συχνή μεν αλλά ανοργάνωτη, στην Ευρώπη η πολιτική βία είναι προνόμιο του κράτους, με οργάνωση τέλεια, και υπενθυμίζουν τα στρατόπεδα του Άουσβιτς και του Νταχάου...».
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους