Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Ο Εγωισμός Δεν Σκοτώνει Μόνο την Αγάπη… Χωρίζει και Ψυχές.» Ο εγωισμός είναι ένα από τα πιο επικίνδυνα πάθη της ανθρώπινης ψυχής.

Δεν φαίνεται πάντοτε ως κακία.

Δεν παρουσιάζεται πάντα με φωνές, με ύβρεις ή με σκληρές πράξεις.

Πολλές φορές κρύβεται πίσω από ωραίες δικαιολογίες.

Φοράει το ένδυμα του «έχω δίκιο», του «δεν θα υποχωρήσω», του «δεν φταίω εγώ», του «ας έρθει πρώτα ο άλλος να μου ζητήσει συγγνώμη». Και έτσι ο άνθρωπος, χωρίς να το καταλάβει, γίνεται αιχμάλωτος του εαυτού του.

Ο εγωισμός είναι μια φυλακή που δεν έχει σίδερα, αλλά έχει τοίχους αόρατους.

Κλείνει τον άνθρωπο μέσα στο δικό του θέλημα, στη δική του γνώμη, στη δική του πληγή, στη δική του περηφάνεια.

Τον κάνει να βλέπει μόνο τον εαυτό του και όχι τον πόνο του άλλου.

Τον κάνει να ακούει μόνο τη δική του φωνή και όχι την κραυγή της ψυχής που βρίσκεται απέναντί του.

Ο εγωισμός σκοτώνει την αγάπη, γιατί η αγάπη θέλει χώρο, θέλει ταπείνωση, θέλει συγχώρεση, θέλει υπομονή.

Η αγάπη δεν μπορεί να αναπνεύσει εκεί όπου κυριαρχεί το «εγώ». Όταν ο άνθρωπος βάζει πάντα μπροστά τον εαυτό του, τότε ο άλλος παύει να είναι πρόσωπο και γίνεται εμπόδιο.

Παύει να είναι αδελφός, σύζυγος, φίλος, παιδί, γονιός και γίνεται κάποιος που πρέπει να νικηθεί.

Αυτό είναι το μεγάλο δηλητήριο του εγωισμού: μετατρέπει τις σχέσεις σε πεδία μάχης.

Εκεί που έπρεπε να υπάρχει διάλογος, βάζει σιωπή.

Εκεί που έπρεπε να υπάρχει συγχώρεση, βάζει πείσμα.

Εκεί που έπρεπε να υπάρχει αγκαλιά, βάζει απόσταση.

Εκεί που έπρεπε να υπάρχει προσευχή, βάζει σκληρότητα.

Πόσες οικογένειες δεν πληγώθηκαν από τον εγωισμό; Πόσοι γάμοι δεν ράγισαν, όχι επειδή έλειψε η αγάπη στην αρχή, αλλά επειδή περίσσεψε το «εγώ» στη συνέχεια; Πόσα αδέλφια δεν σταμάτησαν να μιλούν μεταξύ τους για χρόνια, επειδή κανείς δεν ταπεινώθηκε να κάνει το πρώτο βήμα; Πόσοι φίλοι δεν χάθηκαν, επειδή ένα μικρό παράπονο έγινε μεγάλο τείχος; Πόσες ψυχές δεν απομακρύνθηκαν από την Εκκλησία, από την οικογένεια, από ανθρώπους που κάποτε αγαπούσαν, επειδή ο εγωισμός δεν τους άφησε να πουν δύο απλές λέξεις: «Συγχώρεσέ με»; Ο εγωισμός δεν σκοτώνει μόνο την αγάπη.

Χωρίζει και ψυχές.

Χωρίζει τον άνθρωπο από τον άνθρωπο.

Χωρίζει τον σύζυγο από τη σύζυγο.

Χωρίζει τα παιδιά από τους γονείς.

Χωρίζει φίλους, αδέλφια, συγγενείς.

Και το πιο φοβερό: χωρίζει τον άνθρωπο από τον Θεό.

Γιατί ο άνθρωπος που είναι γεμάτος εγωισμό δυσκολεύεται να μετανοήσει.

Δυσκολεύεται να πει: «Έφταιξα». Δυσκολεύεται να γονατίσει μπροστά στον Χριστό και να ζητήσει έλεος.

Θέλει να δικαιώνει συνεχώς τον εαυτό του.

Θέλει να αποδείξει ότι έχει δίκιο, ακόμη κι όταν μέσα του γνωρίζει πως πλήγωσε, πως αδίκησε, πως μίλησε σκληρά, πως έδιωξε την ειρήνη.

Ο εγωιστής άνθρωπος μπορεί να χάσει ανθρώπους πολύτιμους και πάλι να λέει: «Δεν πειράζει». Μπορεί να γκρεμίσει σχέσεις ετών και πάλι να νομίζει ότι νίκησε.

Μα τι νίκη είναι αυτή, όταν μένει η ψυχή άδεια; Τι νίκη είναι αυτή, όταν κερδίζεις έναν καβγά και χάνεις έναν άνθρωπο; Τι νίκη είναι αυτή, όταν σώζεις την περηφάνεια σου και πληγώνεις την αγάπη; Η αληθινή δύναμη δεν είναι να επιβάλλεσαι.

Η αληθινή δύναμη είναι να αγαπάς.

Η αληθινή αρχοντιά δεν είναι να μη λυγίζεις ποτέ.

Η αληθινή αρχοντιά είναι να ξέρεις πότε πρέπει να ταπεινωθείς.

Η ταπείνωση δεν είναι αδυναμία.

Είναι μεγαλείο ψυχής.

Είναι η γλώσσα του Χριστού. Ο Κύριός μας δεν μας έσωσε με εγωισμό, αλλά με ταπείνωση.

Δεν ήρθε να επιβληθεί, αλλά να υπηρετήσει.

Δεν ανέβηκε σε θρόνο δόξας, αλλά ανέβηκε στον Σταυρό.

Εκεί μας έδειξε ότι η αγάπη δεν φωνάζει, δεν εκδικείται, δεν κρατά κακία, αλλά θυσιάζεται.

Ο εγωισμός λέει: «Εγώ πάνω απ’ όλα». Ο Χριστός λέει: «Αγάπη πάνω απ’ όλα». Ο εγωισμός λέει: «Μην υποχωρήσεις». Ο Χριστός λέει: «Μακάριοι οι ειρηνοποιοί». Ο εγωισμός λέει: «Κράτα το παράπονο». Ο Χριστός λέει: «Συγχώρεσε». Ο εγωισμός λέει: «Μη ζητήσεις συγγνώμη». Ο Χριστός λέει: «Ταπεινώσου και θα αναπαυθεί η ψυχή σου». Πολλές φορές ζητάμε από τον Θεό να φέρει ειρήνη στη ζωή μας, αλλά δεν αφήνουμε την ειρήνη να μπει στην καρδιά μας.

Προσευχόμαστε να αλλάξουν οι άλλοι, αλλά δεν θέλουμε να αλλάξουμε εμείς.

Θέλουμε να μας συγχωρεί ο Θεός, αλλά δυσκολευόμαστε να συγχωρήσουμε τον αδελφό μας.

Θέλουμε έλεος, αλλά κρατάμε πικρία.

Θέλουμε αγάπη, αλλά κρατάμε εγωισμό.

Και τότε η ψυχή κουράζεται. Σκληραίνει.

Χάνει τη χαρά της.

Γιατί ο εγωισμός δεν αφήνει τον άνθρωπο να αναπαυθεί.

Ακόμη κι όταν φαίνεται δυνατός, μέσα του είναι ταραγμένος.

Ακόμη κι όταν φαίνεται περήφανος, μέσα του είναι μόνος.

Ακόμη κι όταν φαίνεται να έχει νικήσει, στην πραγματικότητα έχει χάσει την ειρήνη του.

Αδελφοί μου, ας μη χαρίζουμε την αγάπη μας στον εγωισμό.

Ας μη θυσιάζουμε ανθρώπους που μας έδωσε ο Θεός για λίγη περηφάνεια.

Ας μη χάνουμε σχέσεις ευλογημένες επειδή δεν αντέχουμε να πούμε: «Έκανα λάθος». Κανείς δεν μικραίνει όταν ζητά συγγνώμη.

Αντιθέτως, μεγαλώνει ενώπιον του Θεού.

Να φοβόμαστε τον εγωισμό περισσότερο από την αδικία των άλλων.

Γιατί η αδικία του άλλου μπορεί να μας πληγώσει, αλλά ο δικός μας εγωισμός μπορεί να μας σκοτεινιάσει.

Η πληγή από τον άλλον μπορεί να θεραπευθεί με την προσευχή, αλλά η σκληρή καρδιά χρειάζεται μετάνοια.

Ας μάθουμε να κάνουμε ένα βήμα πίσω για χάρη της αγάπης.

Ας μάθουμε να ακούμε πριν απαντήσουμε.

Ας μάθουμε να σωπαίνουμε όταν ο λόγος μας θα πληγώσει.

Ας μάθουμε να ζητούμε συγγνώμη χωρίς δικαιολογίες.

Ας μάθουμε να συγχωρούμε χωρίς να περιμένουμε χειροκρότημα.

Γιατί στο τέλος της ζωής μας δεν θα μας ρωτήσει ο Θεός πόσες φορές επιβάλαμε το θέλημά μας.

Θα μας ρωτήσει πόσο αγαπήσαμε.

Πόσο συγχωρήσαμε.

Πόσο ταπεινωθήκαμε.

Πόσο κρατήσαμε την ειρήνη.

Πόσο μοιάσαμε στον Χριστό.

Ο εγωισμός χωρίζει.

Η ταπείνωση ενώνει.

Ο εγωισμός πληγώνει.

Η αγάπη θεραπεύει.

Ο εγωισμός σκοτεινιάζει. Ο Χριστός φωτίζει.

Ας πετάξουμε, λοιπόν, από την καρδιά μας το δηλητήριο του εγωισμού και ας ζητήσουμε από τον Θεό να μας δώσει καρδιά μαλακή, καρδιά συγχωρητική, καρδιά ταπεινή.

Γιατί εκεί όπου υπάρχει ταπείνωση, υπάρχει ειρήνη.

Εκεί όπου υπάρχει συγχώρεση, υπάρχει Χριστός. Και εκεί όπου υπάρχει Χριστός, καμία αγάπη δεν πεθαίνει πραγματικά. π. Δημήτριος Αργύρης Πρωτοπρεσβύτερος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους