👺Κατά τους νέο παγανιστές ο Κωνστάντιος ήταν ο χριστιανός αυτοκράτορας που έστειλε στη Σκυθουπολη τους εθνικούς. 🤔Δυστυχώς για αυτούς τους (νέο παγανιστές/#Παγανονταλιμπαν) ,ο Κωνστάντιος βαφτίστηκε...

Πλήρες Κείμενο:

👺Κατά τους νέο παγανιστές ο Κωνστάντιος ήταν ο χριστιανός αυτοκράτορας που έστειλε στη Σκυθουπολη τους εθνικούς. 🤔Δυστυχώς για αυτούς τους (νέο παγανιστές/#Παγανονταλιμπαν) ,ο Κωνστάντιος βαφτίστηκε χριστιανός λίγες μέρες πριν πεθάνει από ασθένεια και όταν πέθανε η σύγκλητος τον ανακήρυξε θεό. 🫣Παράλληλα δεν τον έκλαψαν ούτε οι εθνικοί ούτε Χριστιανοί μιας και ήταν μισητός από όλους τους Ρωμαίους πολίτες. 👁️Άρα οι νέο παγανιστές/Παγανονταλιμπαν σας λένε ψέματα. 🏛️Ας δούμε όμως τι είχε συμβεί 📌Στις 9 Σεπτεμβρίου του 337μΧ, ο Κωνσταντίνος Β’, ο Κωνστάντιος Β’ και ο Κώνστας διαδέχονται τον πατέρα τους, Κωνσταντίνο Α’, ως συν-αυτοκράτορες.

Ο στρατός τους ανακήρυξε Αυγούστους και έτσι Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία μοιράζεται μεταξύ των τριών αυγούστων.

Μετά το θάνατο του Μεγάλου Κωνσταντίνου το 337μΧ, ο Κωνσταντίνος Β’ έγινε αυτοκράτορας μαζί με τους αδερφούς του Κωνστάντιο Β’ και Κώνστα, με την αυτοκρατορία διαιρεμένη μεταξύ αυτών και των ξαδέλφων τους Δαλμάτιο και Αννιβαλιάνο. Ο Κωνστάντιος ήταν ο πρώτος γιος που ευρισκόμενος στην Κωνσταντινούπολη πρόλαβε να αποδώσει τιμές στο νεκρό σώμα του πατέρα του.

Μετά λοιπόν το θάνατο του Μεγάλου Κωνσταντίνου οι γιοί του οργάνωσαν την άγρια σφαγή των αρρένων συγγενών του που θα μπορούσαν να αξιώσουν το θρόνο και προκειμένου να εξασφαλισθεί η διαδοχή από τους γιους του Κωνσταντίνου Α’ με τη Φαύστα.

Μόνο δύο μικρά ξαδέλφια του, οι Γάλλος και Ιουλιανός (παιδιά του Ιουλίου Κωνστάντιου, αδελφού του Κωνσταντίνου του Μεγάλου) κατάφεραν να σωθούν.

Οι τρεις τους συγκεντρώθηκαν στην Παννονία* στις 9 Σεπτεμβρίου του 337μΧ και διαμοίρασαν τα εδάφη της Αυτοκρατορίας αναμεταξύ τους.

Ο μεγαλύτερος, ο Κωνσταντίνος Β’, διατήρησε τη Γαλατία, την Ισπανία και την Αγγλία όπου κυβερνούσε ως Καίσαρ, ο νεώτερος ο Κώνστας τη Ρώμη, Ιταλία, το Ιλλυρικό, την Παννονία και τις δυτικές αφρικανικές επαρχίες, ενώ ο Κωνστάντιος Β’ έμεινε κάτοχος της Ανατολής και των υπόλοιπων Βαλκανίων πλην του Ιλλυρικού. Ο Κωνσταντίνος Β’ σύντομα ενεπλάκη στη διαμάχη μεταξύ των διαφόρων ερμηνειών της Χριστιανικής θρησκείας που υπονόμευε την ενότητα της εκκλησίας.

Το δυτικό κομμάτι της αυτοκρατορίας που επηρεαζόταν από τους πάπες της Ρώμης έτεινε προς τον Καθολικισμό και κατά του Αρειανισμού.

Με τη μεσολάβηση των παπών, οι δυτικοί κατάφεραν να πείσουν τον Κωνσταντίνο Β’ να ελευθερώσει τον Αθανάσιο (Μέγας Αθανάσιος, Πατριάρχης Αλεξανδρείας), ώστε να επιστρέψει στην Αλεξάνδρεια.

Η πράξη αυτή εξόργισε τον Κωνστάντιο Β’ που ήταν θερμός οπαδός του Αρειανισμού.

Στην αρχή, ο Κωνσταντίνος ήταν προστάτης του μικρότερου Κώνστα, ο οποίος κατείχε την Ιταλία, την Αφρική και την Ιλλυρία.

Ωστόσο, άρχισε να παραπονιέται πως το μερίδιό του ήταν λιγότερο από αυτό που του αναλογούσε, με την αιτιολογία πως ήταν ο πρεσβύτερος αδερφός.

Ενοχλημένος που ο Κώνστας ανέλαβε τη Θράκη και τη Μακεδονία μετά το θάνατο του Δαλματίου, ο Κωνσταντίνος απαίτησε την παράδοση της Αφρικής σε αυτόν και, για να διατηρήσει τις ισορροπίες, ο Κώνστας συμφώνησε.

Εντούτοις, η διαμάχη συνεχίστηκε για τη δικαιοδοσία επί της Καρχηδόνας.

Στην πορεία προέκυψαν επιπλέον τριβές όταν ο Κώνστας ενηλικιώθηκε και ο Κωνσταντίνος, που είχε συνηθίσει να διαφεντεύει τον αδερφό του, αρνήθηκε να αποποιηθεί της κηδεμονίας του.

Το 340, πορεύτηκε προς την Ιταλία επικεφαλής του στρατού. Ο Κώνστας, που βρισκόταν στη Δακία, απέστειλε μια επίλεκτη και σκληραγωγημένη μονάδα στρατού από την Ιλλυρία, λέγοντας πως ο ίδιος θα τους ακολουθούσε σύντομα. Ο Κωνσταντίνος εγκλωβίστηκε σε κάποια μάχη κοντά στην Ακυληία και σκοτώθηκε μετά από ενέδρα (Απρίλιος του 340μΧ, 24 ετών), αφήνοντας τον αδελφό του Κώνστα μόνο κύριο σε όλη τη Δύση.

Στα τελευταία χρόνια της διακυβέρνησής του, ο Κώνστας απέκτησε τη φήμη σκληρού και κακού κυβερνήτη.

Οι λεγεώνες έχασαν την εμπιστοσύνη τους στο πρόσωπό του, καθώς ο Κώνστας στηριζόταν στους απόλυτα έμπιστούς του, ήταν ομοφυλόφιλος (το θεωρούσαν προσβολή) και προτιμούσε σωματοφύλακες που αυτοί δεν αποδέχονταν.

Το 350μΧ, ο στρατηγός Μαγνέντιος ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας από τη στρατιά του Ρήνου και αργότερα από τις δυτικές επαρχίες της αυτοκρατορίας. Ο Κώνστας πληροφορήθηκε τα νέα από κάποια κοντινή περιοχή στην οποία αναπαυόταν.

Καθώς δεν διέθετε ιδιαίτερες δυνάμεις που θα μπορούσαν να του συμπαρασταθούν εκτός του στενού οικογενειακού του περιβάλλοντος, αναγκάστηκε να διαφύγει για να σώσει τη ζωή του.

Στο δρόμο του προς την Ιταλία ή την Ισπανία, προσπάθησε να βρει άσυλο σε κάποιο ναό κοντά σε οχυρό στα Πυρηναία (Γαλατία), όταν άνθρωποι του Μαγνέντιου τον δολοφόνησαν (18 Ιανουαρίου 350μΧ). Ο Κωνστάντιος τώρα με τη σειρά του, μετά από μια πολύχρονη εκστρατεία κατά των Περσών δεν είχε καταφέρει τίποτα.

Το 348μΧ υπέστη δεινή ήττα από το βασιλιά των Περσών Σαπώρη Β’. Δέκα χρόνια μετά, ο Σαπώρης τον καλεί να εγκαταλείψει την Αρμενία και τη Μεσοποταμία.

Όταν αναγκάσθηκε ο Κωνστάντιος να ζητήσει τη βοήθεια του Ιουλιανού να σπεύσει κατά των Περσών με τα γαλατικά στρατεύματα, αυτά εξεγέρθηκαν και ανακήρυξαν τον Ιουλιανό αυτοκράτορα με αποτέλεσμα να ξεσπάσει πόλεμος ανάμεσα στα ξαδέλφια. Ο Κωνστάντιος σπεύδοντας προς συνάντηση με τον Ιουλιανό έπεσε καθ΄οδόν και ασθένησε κοντά στην πόλη Μοψουκρήνη της Κιλικίας.

Βλέποντας το τέλος του ζήτησε να βαπτιστεί και απεβίωσε στις 3 Νοεμβρίου του 361μΧ, χωρίς ούτε οι οπαδοί της Νίκαιας ( χριστιανοί ) ούτε οι Εθνικοί να πενθήσουν ειλικρινά τον αυτοκράτορά τους. Οι Εθνικοί μάλιστα χάρηκαν με τον θάνατό του, γιατί ο θρόνος θα περνούσε στα χέρια του Ιουλιανού, ο οποίος φανερά υποστήριζε τον Εθνισμό. Το σώμα του Κωνστάντιου μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη και σύγκλητος τον ανακήρυξε θεό. Κείμενο του Tempus Invictus

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους