Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Από τους Εβραιοχριστιανούς στην Εκκλησία του Χριστού: Πότε ονομάστηκαν οι πιστοί «Χριστιανοί»; Εισαγωγή Η πρώτη Εκκλησία γεννήθηκε μέσα στον Ιουδαϊσμό.

Ο ίδιος ο Κύριος Ιησούς Χριστός, η Υπεραγία Θεοτόκος, οι Απόστολοι και οι πρώτοι μαθητές ήταν Ιουδαίοι.

Αρχικά, όσοι πίστευαν στον Χριστό δεν θεωρούσαν ότι ίδρυσαν μια νέα θρησκεία, αλλά ότι ο Ιησούς ήταν ο αναμενόμενος Μεσσίας και η εκπλήρωση των επαγγελιών της Παλαιάς Διαθήκης.

Η μετάβαση από την πρώτη αυτή κοινότητα στην Εκκλησία που αγκάλιασε όλα τα έθνη έγινε σταδιακά μέσα στις πρώτες δεκαετίες μετά την Ανάσταση του Χριστού. 1. Η πρώτη Εκκλησία ήταν εξ ολοκλήρου ιουδαϊκή Την ημέρα της Πεντηκοστής (περ. 30–33 μ.Χ.) οι τρεις χιλιάδες που βαπτίστηκαν ήταν κυρίως Ιουδαίοι προσκυνητές. Οι Πράξεις αναφέρουν: «Καθ’ ἡμέραν τε προσκαρτεροῦντες ὁμοθυμαδὸν ἐν τῷ ἱερῷ…» (Πράξεις 2:46) Οι πρώτοι πιστοί: προσεύχονταν στον Ναό, τηρούσαν αρκετά ιουδαϊκά έθιμα, αλλά συγχρόνως τελούσαν την κλάση του άρτου, δηλαδή τη Θεία Ευχαριστία.

Δεν είχαν ακόμη διαχωριστεί πλήρως από τον Ιουδαϊσμό. 2. Πότε ονομάστηκαν «Χριστιανοί»; Η πρώτη φορά που εμφανίζεται η ονομασία βρίσκεται στις Πράξεις των Αποστόλων: «Χρηματίσαι τε πρώτον ἐν Ἀντιοχείᾳ τοὺς μαθητὰς Χριστιανούς.» (Πράξεις 11:26) Η Αντιόχεια της Συρίας έγινε το πρώτο μεγάλο κέντρο όπου συνυπήρχαν Ιουδαίοι και εξ εθνών πιστοί.

Εκεί, περίπου το 42–44 μ.Χ., οι μαθητές ονομάστηκαν για πρώτη φορά Χριστιανοί.

Η ονομασία πιθανότατα δόθηκε αρχικά από τους κατοίκους της πόλης, επειδή οι πιστοί μιλούσαν συνεχώς για τον Χριστό.

Αργότερα όμως η Εκκλησία την υιοθέτησε με τιμή. Ο Απόστολος Πέτρος γράφει: «Εἰ δὲ ὡς Χριστιανός, μὴ αἰσχυνέσθω.» (Α΄ Πέτρου 4:16) 3. Οι πρώτοι εξ εθνών Το επόμενο μεγάλο γεγονός ήταν η μεταστροφή του εκατόνταρχου Κορνηλίου (Πράξεις 10). Ο Θεός αποκάλυψε στον Απόστολο Πέτρο ότι: «ἐπ’ ἀληθείας καταλαμβάνομαι ὅτι οὐκ ἔστι προσωπολήπτης ὁ Θεός.» (Πράξεις 10:34) Έτσι έγινε φανερό ότι η σωτηρία προσφέρεται σε όλα τα έθνη. 4. Η μεγάλη διαφωνία Η είσοδος των εθνικών δημιούργησε ένα σημαντικό ερώτημα: Πρέπει όσοι δεν είναι Ιουδαίοι να περιτέμνονται και να τηρούν όλο τον Μωσαϊκό Νόμο; Ορισμένοι χριστιανοί προερχόμενοι από τους Φαρισαίους υποστήριζαν ότι η απάντηση ήταν ναι. Ο Απόστολος Παύλος και ο Βαρνάβας διαφωνούσαν.

Έτσι συγκαλέστηκε η πρώτη Σύνοδος της Εκκλησίας. 5. Η Αποστολική Σύνοδος των Ιεροσολύμων (49–50 μ.Χ.) Η Σύνοδος περιγράφεται στις Πράξεις, κεφάλαιο 15. Συμμετείχαν: ο Απόστολος Πέτρος, ο Απόστολος Παύλος, ο Βαρνάβας, ο Άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος, οι Απόστολοι και οι πρεσβύτεροι.

Μετά από συζήτηση αποφασίστηκε: «Ἔδοξεν γὰρ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι καὶ ἡμῖν…» (Πράξεις 15:28) Η Σύνοδος αποφάσισε ότι οι εξ εθνών δεν υποχρεούνται: να περιτέμνονται, να τηρούν ολόκληρο τον Μωσαϊκό Νόμο.

Αυτή είναι ίσως η σημαντικότερη καμπή στην ιστορία της πρώτης Εκκλησίας. 6. Η θεολογία του Αποστόλου Παύλου Ο Απόστολος Παύλος εξηγεί ότι η σωτηρία δεν εξαρτάται πλέον από την περιτομή αλλά από τον Χριστό.

Γράφει: «Οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδὲ Ἕλλην… πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ.» (Γαλάτας 3:28) και «Οὔτε περιτομή τι ἰσχύει οὔτε ἀκροβυστία, ἀλλὰ καινὴ κτίσις.» (Γαλάτας 6:15) Ο Νόμος υπήρξε: «παιδαγωγὸς εἰς Χριστόν.» (Γαλάτας 3:24) 7. Η καταστροφή της Ιερουσαλήμ (70 μ.Χ.) Το 70 μ.Χ. οι Ρωμαίοι κατέστρεψαν τον Ναό.

Το γεγονός αυτό άλλαξε οριστικά την ιστορία.

Μετά την καταστροφή: αναδιοργανώθηκε ο Ραββινικός Ιουδαϊσμός, η Εκκλησία εξαπλώθηκε στον ελληνορωμαϊκό κόσμο, ο διαχωρισμός Συναγωγής και Εκκλησίας έγινε πλέον οριστικός.

Από τον 2ο αιώνα οι χριστιανοί δεν θεωρούνται πλέον μέρος του Ιουδαϊσμού. 8. Οι Πατέρες της Εκκλησίας Οι Πατέρες δεν διδάσκουν ότι η Εκκλησία «αντικατέστησε» απλώς τον Ισραήλ, αλλά ότι στον Χριστό εκπληρώνονται οι προφητείες και οι επαγγελίες της Παλαιάς Διαθήκης. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος ερμηνεύοντας τις επιστολές του Αποστόλου Παύλου τονίζει ότι η περιτομή και οι τελετουργικές διατάξεις είχαν παιδαγωγικό χαρακτήρα και έπαψαν να είναι αναγκαίες μετά την έλευση του Χριστού. Ο Μέγας Βασίλειος διδάσκει ότι ο Χριστός δεν κατήργησε τον Νόμο αλλά τον ολοκλήρωσε οδηγώντας τον άνθρωπο στη ζωή της χάριτος. 9. Πότε έπαψαν να λέγονται «Εβραιοχριστιανοί»; Εδώ χρειάζεται μια σημαντική διευκρίνιση.

Στην πραγματικότητα, οι ίδιοι οι πιστοί δεν αυτοαποκαλούνταν «Εβραιοχριστιανοί». Ο όρος είναι μεταγενέστερος ιστορικός χαρακτηρισμός που χρησιμοποιείται για τους χριστιανούς εβραϊκής καταγωγής.

Οι ίδιοι αυτοπροσδιορίζονταν ως: μαθητές, αδελφοί, πιστοί, άγιοι, και, από την Αντιόχεια και μετά, Χριστιανοί.

Επομένως: περίπου 42–44 μ.Χ. εμφανίζεται η ονομασία Χριστιανοί (Πράξεις 11:26), περίπου 49–50 μ.Χ. η Αποστολική Σύνοδος επιβεβαιώνει ότι η ένταξη στην Εκκλησία δεν προϋποθέτει την τήρηση του Μωσαϊκού Νόμου, μετά το 70 μ.Χ. και ιδίως κατά τον 2ο αιώνα, ο διαχωρισμός Εκκλησίας και Συναγωγής έχει πλέον παγιωθεί. Συμπέρασμα Η Εκκλησία δεν έπαψε ποτέ να αναγνωρίζει τις ρίζες της στην Παλαιά Διαθήκη και στον λαό του Ισραήλ.

Αντίθετα, ομολογεί ότι ο Χριστός είναι η εκπλήρωση των επαγγελιών του Θεού.

Η ταυτότητα του πιστού δεν ορίζεται πλέον από την εθνική καταγωγή ή την περιτομή, αλλά από το Βάπτισμα και τη ζωή εν Χριστώ.

Όπως διακηρύσσει ο Απόστολος Παύλος: «Οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδὲ Ἕλλην… πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.» (Γαλάτας 3:28) Ενδεικτικές πηγές Αγία Γραφή Πράξεις Αποστόλων 10, 11, 15 Γαλάτας 3, 5, 6 Α΄ Πέτρου 4:16 Ματθαίος 5:17 Πατερικές πηγές Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, Υπομνήματα εις την προς Γαλάτας Επιστολήν. Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, Ομιλίες στις Πράξεις των Αποστόλων. Μέγας Βασίλειος, Περί Αγίου Πνεύματος (για τη ζωή της Εκκλησίας και την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος). Επίσημες ορθόδοξες πηγές Νεοελληνική Ιεραποστολική Φωνή (NIF) Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος Εκκλησία της Ελλάδος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους