Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η Ιζαμπέλ Ατζανί, που σβήνει σήμερα 71 κεράκια στην τούρτα, υπήρξε αληθινό εικόνισμα μιας ομορφιάς τόσο ατόφιας και άγριας που σχεδόν γινόταν απειλητική.

Και είχε προλάβει, ήδη από πολύ νεαρή ηλικία, να λάμψει εκτυφλωτικά μέσα από μια εκλεκτική και σχετικά περιορισμένη φιλμογραφία. Η Ατζανί, που γεννήθηκε στο Παρίσι από Αλγερινό πατέρα και Γερμανίδα μητέρα, είδε τη φήμη της να εκτοξεύεται απότομα χάρη στην ερμηνεία της στην ταινία The Story of Adèle H. (1974) του Φρανσουά Τριφό, όπου υποδύεται τη νεότερη κόρη του Βικτόρ Ουγκό, αποσπώντας υποψηφιότητα για Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου, μαζί με το ρεκόρ της νεότερης υποψήφιας στην ιστορία του θεσμού, στη συγκεκριμένη κατηγορία.

Το 1976 καίει καρδιές στο The Tenant του Ρόμαν Πολάνσκι και στο Barocco του Αντρέ Τεσινέ, το 1978 κάνει τα πρώτα της χολιγουντιανά βήματα στο cult icon The Driver του Γουόλτερ Χιλ, το 1979 τη βλέπουμε στο πλευρό του Δράκουλα Κλάους Κίνσκι στο Nosferatu του Βέρνερ Χέρτζογκ, ενώ ενσαρκώνει και την Έμιλι Μπροντέ στο The Brontë Sisters του Τεσινέ.

Στις αρχές των 80s παραδίδει μια ερμηνεία που αγγίζει τα όρια της ιερής μανίας στο αλησμόνητο Possession (1981) του Αντρέι Ζουλάφσκι, κατακτώντας το πρώτο από τα συνολικά πέντε (!) βραβεία Σεζάρ στην καριέρα της, επίδοση που την τοποθετεί στην κορυφή της σχετικής λίστας.

Την ίδια χρονιά η Ιζαμπέλ καταγράφει και ένα ασύλληπτο ρεκόρ, καθώς αποσπά το Βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού στις Κάννες όχι για μία αλλά για δύο (!) ερμηνείες στο ίδιο διαγωνιστικό τμήμα, καθώς, πέρα από το Possession του Ζουλάφσκι, βραβεύεται και για την ερμηνεία της στο Quartet του Τζέιμς Άιβορι.

Το 1982 ερμηνεύει τη Μεξικανή ποιήτρια και φεμινίστρια Αντονιέτα Ρίβας Μερκάδο στο Antonieta του Κάρλος Σάουρα, ενώ το 1983 ξεχειλίζει από σεξουαλικότητα στο One Deadly Summer του Ζαν Μπεκέρ, κερδίζοντας το δεύτερο βραβείο Σεζάρ.

Το 1985 έρχεται το Subway του Λικ Μπεσόν, το 1987 συμμετέχει στην κωμική περιπέτεια Ishtar της Ελέιν Μέι (πρέπει να είμαστε από τους ελάχιστους που αγαπούν την ταινία αυτή), ενώ το 1988 είναι σπαρακτική ενσαρκώνοντας τη διάσημη γλύπτρια Καμίγ Κλοντέλ στο Camille Claudel του Μπρουνό Νιτέν, εισπράττοντας ομόφωνη αποθέωση όπως μαρτυρούν το τρίτο κερδισμένο Σεζάρ, η Αργυρή Άρκτος Καλύτερης Ηθοποιού στην Μπερλινάλε, καθώς και η δεύτερη οσκαρική υποψηφιότητα. Τα Σεζάρ γίνονται τέσσερα το 1994 με το Queen Margot του Πατρίς Σερό, το 1996 συμπρωταγωνιστεί με τη Σάρον Στόουν στο Diabolique του Τζερεμάια Τσέτσικ, αποτυχημένο remake του Les Diaboliques του Ζορζ-Ανρί Κλουζό, το 2002 είναι εγγύηση στο Adolphe του Μπενουά Ζακό, ενώ το 2009 συμπληρώνει το κουιντέτο των κερδισμένων Σεζάρ για την ερμηνεία της στο Skirt Day του Ζαν-Πολ Λιλινφέλντ.

Τα τελευταία χρόνια η Ιζαμπέλ ήταν υπέροχη ως μια δραματοποιημένη εκδοχή του εαυτού της (τι πιο αναμενόμενο, δηλαδή) στο δεύτερο επεισόδιο της δεύτερης σεζόν του Call My Agent! (2017), πρωταγωνίστησε στο The World Is Yours του Ρομέν Γαβρά και είχε έναν πολύ ενδιαφέροντα ρόλο στο Peter Von Kant (2021) του Φρανσουά Οζόν.

Από εμάς οι πιο γλυκές ευχές, αλλά και μια βαθιά υπόκλιση σε μία από τις λαμπερές και απαστράπτουσες σταρ στην ιστορία του γαλλικού σινεμά

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους