Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Βλέπω πόσο ψηλά σηκώνει το ΠΑΣΟΚ τα 30 χρόνια από το θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου.

Δικαίως, εκ πρώτης όψεως, καθότι ο Ανδρέας Παπανδρέου είναι ένα εθνικό κεφάλαιο από όποια σκοπιά κι αν το δει κανείς.

Δεν αμφισβητείται αυτό.

Όμως, αυτή η επένδυση του ΠΑΣΟΚ στην παρακαταθήκη του ονόματος του Ανδρέα Παπανδρέου, όπως γίνεται, μαρτυρά κι ένα σοβαρό πολιτικό αδιέξοδο.

Γιατί δεν είναι επένδυση που επικαθορίζει την πολιτική του ΠΑΣΟΚ, αλλά επένδυση που θέλει να ξυπνήσει σε ένα μέρος της κοινωνίας μνήμες μιας άλλης εποχής , κρατώντας το στην περιφέρεια του σημερινού κόμματος.

Δεν είναι ως εκ τούτου παρακαταθήκη το κεφάλαιο "Ανδρέας Παπανδρέου" για το ΠΑΣΟΚ σήμερα, αλλά είναι νοσταλγία διπλής λειτουργίας: Για τα στελέχη του, νοσταλγία της ισχύος και της δύναμης, για την κοινωνική βάση νοσταλγία ευμάρειας, κοινωνικής ανόδου και δημοκρατίας.

Μπορεί το ΠΑΣΟΚ επενδύωντας στη νοσταλγία να ξανακερδίσει την ηγεμονία της δημοκρατικής παράταξης που έχει χάσει εδώ και σχεδόν 15 χρόνια; Δεν νομίζω να το πιστεύει κάποιος αυτό.

Τουναντίον, η πραγματική επένδυση στην παρακαταθήκη του Ανδρέα Παπανδρέου θα μπορούσε να δώσει τέτοιες ελπίδες σε μια δημοκρατική παράταξη που το αντίπαλο δέος του Αλέξη Τσίπρα φαίνεται πως αφήνει κι αυτό με τη σειρά του σοβαρά κενά.

Το γιατί δεν είναι διατεθειμένη η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ να στραφεί σε αυτή την παρακαταθήκη οργανωτικά, πολιτικά και σε επίπεδο προσώπων είναι ένα ζήτημα που έχει εξηγήσεις.

Όπως και να χει το παιχνίδι στην δημοκρατική αντιπολίτευση γίνεται σήμερα μια μάχη εκμετάλλευσης των κενών του αντιπάλου με στόχο τη δεύτερη θέση.

Θα' ναι ίσως οι πρώτες εκλογές στην Ελλάδα που η μεγάλη μάχη θα δοθεί μεταξύ δεύτερου και τρίτου, κι όχι για την πρωτιά. Αλήθεια, τί σχέση έχουν όλα αυτά με την παρακαταθήκη του Ανδρέα Παπανδρέου; Αχ, ρε Ανδρέα!!!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους