Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στο ποδόσφαιρο, η έννοια της τελειότητας είναι απλώς μια ψευδαίσθηση. Δεν υπάρχει η τέλεια ομάδα, ούτε μπορεί να παιχτεί ένα αψεγάδιαστο παιχνίδι, ακόμα και σε μια μεγάλη νίκη.

Κάθε τακτική επιλογή συνοδεύεται αναπόφευκτα από τα δικά της πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα, τα οποία δεν μπορούν να διαχωριστούν.

Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τους ποδοσφαιριστές.

Ο κάθε παίκτης αποτελεί ένα μοναδικό κράμα χαρακτηριστικών, συνηθειών και αγαπημένων κινήσεων στον αγωνιστικό χώρο.

Αυτός ο συνδυασμός είναι που καθορίζει ταυτόχρονα τα δυνατά και τα αδύνατα σημεία του.

Σε πολλές αναλύσεις μου έχω σταθεί στο επιθετικό μεγαλείο του Κέιν.

Η θέση του στο γήπεδο και η τεχνική του αρτιότητα καθιστούν τη δημιουργία ευκαιριών και την επίτευξη τερμάτων μια φυσική εξέλιξη των πραγμάτων.

Ωστόσο, όπως όλοι, έτσι και ο Κέιν δεν είναι αλάνθαστος και διαθέτει αδυναμίες που οι αντίπαλοι μπορούν να εκμεταλλευτούν.

Το πιο χτυπητό του μειονέκτημα είναι η τάση του να γυρίζει υπερβολικά πίσω.

Δεν μιλάω στη φάση της ανάπτυξης του παιχνιδιού, αλλά στην αμυντική λειτουργία.

Πολλές φορές υπερβάλλει στην προσπάθειά του να βοηθήσει ανασταλτικά, υποχωρώντας πάρα πολύ βαθιά στο γήπεδο.

Μπορεί πρόσφατα να έσωσε ένα σίγουρο γκολ στα τελευταία λεπτά, όμως αυτή του η συνήθεια στοίχισε έμμεσα το δεύτερο γκολ της Κροατίας στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου.

Όταν ο βασικός επιθετικός υποχωρεί τόσο βαθιά, παρασύρει αναπόφευκτα όλη την ομάδα σε ένα εξαιρετικά χαμηλό αμυντικό μπλοκ, σχηματίζοντας πρακτικά ένα 5-5-0. Σίγουρα, αυτό κλείνει εντελώς τους χώρους ανάμεσα στις γραμμές, αλλά ταυτόχρονα επιτρέπει στον αντίπαλο να φέρει δέκα παίκτες στο επιθετικό τρίτο.

Δίνει άπλετο χρόνο και χώρο στον κάτοχο της μπάλας να οργανώσει επιθέσεις με την άνεσή του.

Σε αυτή την περίπτωση, η Κροατία δεν χρειαζόταν να διασπάσει την άμυνα παίζοντας ανάμεσα στις γραμμές, αλλά μπορούσε απλώς να περάσει την μπάλα "πάνω από το αμυντικό μπλοκ" και κατευθείαν στην πλάτη της άμυνας.

Επιπλέον, αυτή η οπισθοχώρηση εκμηδενίζει κάθε πιθανότητα να βγει η ομάδα στην αντεπίθεση και να εκμεταλλευτεί την ταχύτητα των εξτρέμ.

Για να "χτυπήσεις" στη μετάβαση, χρειάζεσαι τουλάχιστον έναν παίκτη ψηλά στο γήπεδο ως σημείο αναφοράς.

Όπως έχουμε ξαναπεί, δεν μπορείς να αμυνθείς σωστά αν δεν έχεις στο μυαλό σου την επίθεση. Ο Κέιν είναι ένας κατεξοχήν ομαδικός παίκτης που θυσιάζεται για το σύνολο, αλλά κάποιες φορές αυτή η υπερβολή καταλήγει να κάνει κακό.

Αυτήν ακριβώς τη δυσλειτουργία και την υπερβολική οπισθοχώρηση του πρώτου ημιχρόνου σχολίασε και ο Τούχελ στη συνέντευξη Τύπου.

Εξήγησε πώς, μετά τα γκολ που δέχτηκαν, παρότρυνε τους παίκτες του να δείξουν θάρρος και να ανεβάσουν τις γραμμές τους πιο ψηλά στο γήπεδο.

Αυτό ακριβώς συνέβη στο δεύτερο ημίχρονο, η απόδοση βελτιώθηκε κατακόρυφα και η Αγγλία κυριάρχησε πλήρως στον αγωνιστικό χώρο.

Εν κατακλείδι, δεν υπάρχει το τέλειο σύστημα, ο τέλειος παίκτης ή ο αλάνθαστος προπονητής.

Η πραγματικά καλή ομάδα είναι αυτή που ξέρει να μεγιστοποιεί τα προτερήματά της και, ταυτόχρονα, να καμουφλάρει τις αδυναμίες της.

Στο ποδόσφαιρο δεν υπάρχουν απόλυτες αλήθειες, και όποιος πιστεύει ότι βρήκε την "τέλεια ανάλυση", χωρίς αμφιβολία έχει πέσει στην παγίδα της αυταπάτης.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους