Ο «Ιούλιος Καίσαρας» δεν προσφέρει απλές απαντήσεις. Ούτε ο Καίσαρας παρουσιάζεται μονοδιάστατα ως τύραννος, ούτε ο Βρούτος και οι συνωμότες ως ξεκάθαροι ήρωες ή εγκληματίες. Ο Σαίξπηρ αφήνει τα...
Ο «Ιούλιος Καίσαρας» δεν προσφέρει απλές απαντήσεις. Ούτε ο Καίσαρας παρουσιάζεται μονοδιάστατα ως τύραννος, ούτε ο Βρούτος και οι συνωμότες ως ξεκάθαροι ήρωες ή εγκληματίες. Ο Σαίξπηρ αφήνει τα ερωτήματα ανοιχτά, αναγκάζοντας τον αναγνώστη να σταθεί απέναντι στην ασάφεια της πολιτικής και της ηθικής ευθύνης.
Στο τέλος, η Ρώμη δεν γίνεται πιο ελεύθερη.
Αντίθετα, οδηγείται σε βαθύτερη αστάθεια. Ο Βρούτος και ο Κάσσιος ηττώνται, και η Δημοκρατία που πίστευαν ότι προστατεύουν αρχίζει να καταρρέει. Ο Βρούτος πεθαίνει με την πεποίθηση ότι έδρασε σωστά, αλλά και με έντονη εσωτερική θλίψη.
Ακόμη και ο Αντώνιος, που τον έχει πολεμήσει, τον αναγνωρίζει ως «τον ευγενέστερο Ρωμαίο από όλους», επειδή ενήργησε με βάση αυτό που θεωρούσε καθήκον.
Ο «Ιούλιος Καίσαρας» παραμένει διαχρονικός, γιατί αγγίζει μια σταθερή ανθρώπινη συνθήκη: ότι η βία στο όνομα της δικαιοσύνης μπορεί να παράγει μεγαλύτερη αστάθεια, και ότι οι ευγενείς προθέσεις, όταν συναντούν τη φιλοδοξία, τον φόβο και τη χειραγώγηση, μπορούν να οδηγήσουν σε συνέπειες που ξεπερνούν όσους τις ξεκίνησαν
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους