Το Μουσείο Ιστορίας του Γκουλάγκ ιδρύθηκε το 2002 με πρωτοβουλία του συγγραφέα, δημοσιογράφου Άντον Αντόνοφ-Οβσέενκο , ο οποίος πέρασε περισσότερα από δεκατρία χρόνια στα στρατόπεδα Γκουλάγκ...

Πλήρες Κείμενο:

Το Μουσείο Ιστορίας του Γκουλάγκ ιδρύθηκε το 2002 με πρωτοβουλία του συγγραφέα, δημοσιογράφου Άντον Αντόνοφ-Οβσέενκο , ο οποίος πέρασε περισσότερα από δεκατρία χρόνια στα στρατόπεδα Γκουλάγκ . Βασανίστηκε μετά τον πατέρα του, τον επαναστάτη Βλαντιμίρ Αντόνοφ-Οβσέενκο , ο οποίος καταδικάστηκε τη δεκαετία του 1930 ως εχθρός του λαού.

Το μουσείο ήταν το μόνο ίδρυμα στη Ρωσία αφιερωμένο εξ ολοκλήρου στα θύματα της καταστολής του Στάλιν Η λειτουργία του μουσείου σταμάτησε τον Νοέμβριο του 2024.

Η επίσημη δικαιολογία που δόθηκε ήταν οι παραβιάσεις της πυρασφάλειας.

Το μουσείο έκλεισε με απόφαση του Πούτιν και ένα νέο εγκαινιάστηκε στη θέση του για τα εγκλήματα των Ναζί στα κατεχόμενα εδάφη της ΕΣΣΔ, στο πλαίσιο της προώθησης της έννοιας της « γενοκτονίας του σοβιετικού λαού ». Η διευθύντρια του ιδρύματος Καλάσνικοβα περιέγραψε την αποστολή του μελλοντικού κέντρου ως εξής: «Ένας από τους βασικούς στόχους του είναι να ενσταλάξει στη σύγχρονη γενιά μια ισχυρή απόρριψη του ναζισμού σε όλες τις εκφάνσεις του». Τι φοβούνται οι αρχές, κλείνοντας τέτοια μουσεία; Δεν έχασαν οι κομμουνιστές την εξουσία εδώ και πολύ καιρό;;; Αλλά το κράτος της Ρωσίας δεν μπορεί να είναι εγκληματικό.

Το κράτος ήταν, άλλωστε, σπουδαίο.

Νίκησε, νίκησε τον φασισμό.

Δημιούργησε αυτή την τεράστια δύναμη.

Και υπάρχουν πολλά θετικά σε αυτό, ας πούμε.

Και η αναγνώριση ότι όλα αυτά προήλθαν από το κράτος, όχι από άτομα, ότι αυτό το κράτος ήταν εγκληματικό - αυτό φοβούνται οι σημερινές αρχές.

Γι' αυτό όχι μόνο το Μουσείο Γκουλάγκ είναι κλειστό, αλλά και η πρόσβαση στα αρχεία του Μνημείου.

Και μήπως, στην πραγματικότητα, με το πρόσχημα της καταδίκης του ναζισμού, θα αναιρεθεί αθόρυβα και μια καταδίκη του κομμουνισμού; Είμαστε σίγουροι ότι θα είναι μια εντελώς προπαγανδιστική ιστορία, όπου το κύριο επίκεντρο δεν θα είναι καν το έγκλημα του ναζισμού, αλλά ο τρέχων πόλεμος, όπου θα προσπαθήσουν να κατηγορήσουν ξανά την Ουκρανία για ναζισμό, το Ντονμπάς, και ούτω καθεξής.

Πού ήσουν αυτά τα οκτώ χρόνια; Γι' αυτό έγινε αυτό το μουσείο.

Και, φυσικά, η Ευρώπη όπως πάντα.

Απλώς κοιτάξτε πόσο κακοί ήταν οι Ναζί Όλη αυτή η ιστορία για τη γενοκτονία του σοβιετικού λαού δεν έχει καμία βάση στην ιστορία, καμία πραγματικότητα.

Ο καθένας διαστρεβλώνει και στρέφει τη «γενοκτονία» προς διαφορετικές κατευθύνσεις, μετατρέποντας τον όρο σε ποιος ξέρει τι. Αλλά στην πραγματικότητα, δεν υπήρξε γενοκτονία του σοβιετικού λαού.

Υπήρξε ένας μεγάλος πόλεμος.

Αλλά αν σκεφτόμαστε πραγματικά τι είναι γενοκτονία ή στοιχεία γενοκτονίας, τότε αυτό θα ήταν, για παράδειγμα,το Χολοντόμορ.

Κάποιοι συνειρμοί θα έπρεπε να προκύψουν εδώ, αλλά φοβάμαι ότι δεν θα γίνουν ποτέ αντιληπτοί από τους επισκέπτες αυτού του μουσείου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους