Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ένας άλλος Κανάρης. "Αδερφέ μου, είμαι ο πιο βαριά δικασμένος από όλους τους εκτελεσθέντες μέχρι σήμερα...Έχω σπάσει ρεκόρ.

Τώρα που σου γράφω γελώ.

Δεν θέλω να με πενθήσετε.

Θέλω να μαζέψεις τους φίλους σου, να τους κάνεις ένα τραπέζι και να τους διαβάσεις το γράμμα μου και να πιείτε στην ανάπαυση της ψυχής μου.

Δεν θέλω να κλάψει κανείς.

Θέλω να φερθείτε σαν άντρες και σαν Έλληνες.

Εγώ πεθαίνω για την πατρίδα". Αυτά έγραψε ο Ηλίας Κανάρης στον αδερφό του, ανάπηρο του ελληνοϊταλικού πολέμου, από το κελί της φυλακής.

Εκτελέστηκε τον Φεβρουάριο του 1943 από τους Γερμανούς. Ο Ηλίας Κανάρης ήταν μηχανικός από την Σμύρνη.

Από το 1941, όταν οι Γερμανοί μπήκαν στην Αθήνα, μπήκε στην αντίσταση και άρχισε να οργανώνει αναχωρήσεις Βρετανών, αλλά και Ελλήνων, για την Αίγυπτο, για όσους ήθελαν να συνεχίσουν τον αγώνα στο πλευρό των συμμαχικών δυνάμεων.

Τελικά οι Γερμανοί τον συνέλαβαν και τον έκλεισαν στις φυλακές Αβέρωφ.

Μετά από βασανιστήρια του ζήτησαν να τους δείξει το μέρος από όπου έφευγαν τα πλοιάρια με τους Βρετανούς και τους Έλληνες. Ο Κανάρης δέχτηκε.

Έφυγε με συνοδεία εφτά ανδρών της Γκεστάπο.

Πήγαν στο Βαθύ της Χαλκίδας και ο Κανάρης έδειξε ένα σπίτι στους Γερμανούς.

Πριν μπούνε μέσα, τούς είπε: "Εκεί μέσα υπάρχει πομπός.

Οι έξι να φυλάνε απέξω μην τυχόν και ξεφύγει ο ασυρματιστής, και εγώ με έναν από εσάς να μπούμε μέσα να τον πιάσουμε." Ο Κανάρης μπήκε μέσα μαζί με έναν από τους Γερμανούς, όμως ο ασυρματιστής, που είχε ήδη ειδοποιηθεί από τον Κανάρη και τους αντιστασιακούς συντρόφους του, τούς περίμενε.

Πιάσανε οι δυο τους και έδεσαν και φίμωσαν τον Γερμανό και από ένα μικρό παράθυρο δραπέτευσαν.

Εφτά μήνες ο Κανάρης κρυβόταν στην Χαλκίδα με τους Γερμανούς να έχουν ξεκινήσει ανθρωποκυνηγητό.

Στο τέλος τον έπιασαν για δεύτερη φορά.

Τον καταδίκασαν σε τρεις φορές σε θάνατο.

Από την φυλακή ο Ηλίας Κανάρης έγραψε το γράμμα στον ανάπηρο αδερφό του.

Εκτελέστηκε και άφησε πίσω του το παιδί του, Κώστα, που την ημέρα της εκτέλεσης του πατέρα του ήταν μόλις δύο χρόνων. Ο Ηλίας Κανάρης έγραψε άλλο ένα γράμμα, αυτή τη φορά στον μικρό Κώστα, λίγο πριν την εκτέλεσή του, που του έλεγε να τον συγχωρέσει που τον αφήνει "ορφανούλι". Του έγραφε να μην παίξει ποτέ χαρτιά και να μην αδικήσει ποτέ γυναίκα.

Να είναι πάντα τίμιος και ειλικρινής.

Να είναι καλός Χριστιανός και να αγαπά την πατρίδα. Ο Ηλίας Κανάρης στάθηκε μπροστά στο γερμανικό εκτελεστικό απόσπασμα στις 24 Φεβρουαρίου του 1943.

Στην φωτογραφία οι φυλακές Αβέρωφ στην Αθήνα την δεκαετία του 1940.

Βρίσκονταν στην σημερινή Λεωφόρο Αλεξάνδρας, εκεί που σήμερα είναι το Δικαστικό Μέγαρο.

Το 1941 οι φυλακές επιτάχθηκαν από τις κατοχικές αρχές.

Εκεί κρατούνταν μέλη της Αντίστασης, τόσο από το ΕΑΜ/ΕΛΑΣ, όσο και από άλλες αντιστασιακές οργανώσεις, πολίτες που συλλαμβάνονταν σε μπλόκα, Έλληνες που κατηγορούνταν για βοήθεια κάθε είδους προς τους συμμάχους, κομμουνιστές και άλλοι πολιτικοί κρατούμενοι έως την εκτέλεσή τους. ✍ © Οι Έλληνες στην Ιστορία Πηγή: Ιωάννα Τσάτσου: Φύλλα Κατοχής, Βιβλιοπωλείο της Εστίας, Γ Έκδοση, 1976, σελ. 75-77.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους