Original Post

Πλήρες Κείμενο:

"Η καταστροφή των εκσκαφέων στην Κοζάνη – Ένα έγκλημα και οι πολλαπλοί συμβολισμοί του", άρθρο του καθηγητή οικονομικής γεωγραφίας Κωστή Χατζημιχάλη στο tvxs που αναλύει την πρόσφατη καταστροφή των εκσκαφέων στην Κοζάνη ως μίσος της κύβερνησης για τις δημόσιες υποδομές και για την επαρχία. "Το έγκλημα και τα συντρίμμια του, πέρα από τον θυμό και την αγανάκτηση που προκαλεί, αποκτά και πολλαπλούς συμβολισμούς στη σημερινή συγκυρία της παρακμιακής νεοφιλελεύθερης Ελλάδας.

Πρώτα-πρώτα συμβολίζει το τέλος μιας περιόδου στην οποία οι δημόσιες παραγωγικές επενδύσεις, όπως τα εργοστάσια της ΔΕΗ, ήταν οι ατμομηχανές της ελληνικής οικονομίας, μαζί με τα υδροηλεκτρικά εργοστάσια, τις βιομηχανίες ζάχαρης, τις συνεταιριστικές βιομηχανίες αγροτικών προϊόντων κ.ά, ένας παραγωγικός κορμός τον οποίο φρόντισαν να απαξιώσουν τα σκάνδαλα, οι αστοχίες των διορισμένων διοικήσεων και οι πελατειακές πολιτικές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.

Σ’ αυτή τη βιομηχανική υποδομή επιτέθηκε με μίσος ο νεοφιλελευθερισμός των «αρίστων» της ΝΔ ιδιωτικοποιώντας τα πάντα και όταν αυτό τελείωσε, έβαλαν εκρηκτικά για να υπογραμμίσουν με εκκωφαντικό τρόπο το τέλος της παραγωγικής περιόδου με σημαντική κρατική παρουσία.

Το μίσος τους για κάθε δημόσια λειτουργία δεν μπορούσε να έχει καλύτερο συμβολισμό.

Δεύτερον, η καταστροφή της γκρίζας, σκουριασμένης βιομηχανικής υποδομής, μακριά από την Αθήνα, υπογραμμίζει επίσης με θόρυβο την αδιαφορία και την άγνοια των «αρίστων» για την ελληνική επαρχία.

Ότι δεν είναι ανεμογεννήτριες, φωτοβολταϊκά, data centers ή τουριστικό real estate δεν τους αφορά ή το μετατρέπουν σε σκάνδαλα τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ.

Η παραγωγική ύπαιθρος, βιομηχανική ή αγροτική, μακριά από τα αστικά κέντρα, είναι γι’ αυτούς πρόβλημα, δεν αποτελεί στρατηγικούς τομείς επιβίωσης της κοινωνίας μας.

Από το 24% που συμμετείχαν η βιομηχανία και οι κατασκευές στο ΑΕΠ το 1995, το 2025 είχαν πέσει στο 11%, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ.

Η σημερινή βαριά βιομηχανία, λένε οι «άριστοι», είναι ο τουρισμός, γκλάμουρους και γυαλιστερός, μακριά από τα γκρίζα τοπία των βιομηχανικών περιοχών.

Στους τόπους που δεν προσελκύουν τις νέες δραστηριότητες, η εγκατάλειψή μοιάζει να είναι η μόνη επιλογή και μετά χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για την συρρίκνωση και την γήρανση του πληθυσμού.

Αυτοί οι άνθρωποι «που κοιτούν να καταστρέψουν, όχι να δημιουργήσουν», δεν περιορίζονται στις παλιές βιομηχανικές εγκαταστάσεις.

Οι καθημερινές ειδήσεις, αυτά που βλέπουμε στις γειτονιές μας, αυτά που διαβάζουμε, αυτά θα δουν όσες και όσοι θα έχουν την τύχη να πάνε διακοπές, είναι πληγές στη γη, στη φύση, στα νερά, στο τοπίο.

Είναι πόλεις που δεν μπορείς να βρεις κατοικία, λίγη δροσιά, ένα φροντισμένο δημόσιο χώρο χωρίς τραπεζοκαθίσματα, σιγουριά απέναντι στην κλιματική κρίση.

Είναι η επαρχία χωρίς κέντρα υγείας, χωρίς ταχυδρομεία και τράπεζες, χωρίς φροντίδα για όσες και όσους μένουν εκεί, ενώ εκείνοι που έμειναν και το παλεύουν ακόμη, βλέπουν τις αγροτικές επιδοτήσεις να πηγαίνουν στους «ημέτερους». Είναι η φύση που λεηλατείται, στις βουνοκορφές, στα δάση, στις παραλίες, στις περιοχές NATURA, παντού νέοι νόμοι ή τροποποιήσεις παλιών αλλάζουν προς το χειρότερο τους λίγους θεσμούς προστασίας.

Όλα τα παραπάνω στο όνομα της βιώσιμης και ανθεκτικής ανάπτυξης, όπως τις έχει οικειοποιηθεί και εργαλειοποιήσει η νεοφιλελεύθερη εξουσία.

Και όταν οι «άριστοι» δεν καταστρέφουν τι δημιουργούν; Το πιο αντιπροσωπευτικό δείγμα δημιουργία τους είναι σίγουρα το «The Hellinikon», η επιτομή της υφαρπαγής δημόσιας γης στη σύγχρονη Ελλάδα και η δωρεά της στην οικογένεια Λάτση.

Μια φανταχτερή gated community για πλούσιους ξένους και Έλληνες hipsters, μια γειτονιά που διαφημίζεται ως «βιώσιμη και έξυπνη πόλη των 15 λεπτών», με εκπτωχευμένη αρχιτεκτονική που έχει σύμβολο τον ουρανοξύστη του Φόστερ.

Απέναντι στην παραγωγική Ελλάδα που ανατίναξαν με εκρηκτικά, στέκεται το σημερινό σύμβολο της κατανάλωσης, της παρανομίας και της πολυτελούς διαβίωσης για λίγους. "

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους